I GSK 81/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dariusz Dudra Sędzia NSA Małgorzata Grzelak (spr.) Sędzia del. WSA Jacek Boratyn Protokolant Marta Woźniak po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2023 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej A Sp. k. w B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 1 grudnia 2022 r. sygn. akt III SA/Lu 449/22 w sprawie ze skargi A Sp.k. w B. na rozstrzygnięcie Lubelskiej Agencji Wspierania Przedsiębiorczości w Lublinie z dnia [...] sierpnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny projektu 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od A Sp. k. w B. na rzecz Lubelskiej Agencji Wspierania Przedsiębiorczości w Lublinie 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, wyrokiem z 1 grudnia 2022 r., sygn. akt III SA/Lu 449/22 oddalił skargę A Sp.k. w B. na rozstrzygnięcie Lubelskiej Agencji Wspierania Przedsiębiorczości w Lublinie z dnia [...] sierpnia 2022 r. w przedmiocie negatywnej oceny projektu. Treść uzasadnienia tego wyroku dostępna jest na stronach internetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego (www.nsa.orzeczenia.gov.pl). Od tego wyroku skarżąca spółka wniosła skargę kasacyjną, wnosząc o jego uchylenie w całości i rozpoznanie skargi lub uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie. Nadto spółka wniosła o zasądzenie zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz rozpoznanie sprawy na rozprawie. Zaskarżonemu wyrokowi, na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie: 1. art. 151 p.p.s.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w związku z art. 134 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 64 u.z.p.r. oraz art. 61 ust. 8 pkt 2 u.z.p.r. poprzez oddalenie skargi na rozstrzygniecie protestu wydane przez Lubelską Agencję Wspierania Przedsiębiorczości z dnia [...] sierpnia 2022 r., znak: [...], w przedmiocie wniesionego protestu z dnia [...] lipca 2022 r. w związku z informacją, iż projekt opisany we wniosku o dofinansowanie nr [...] pod tytułem "[...] (Liwcze 2, 2022)", złożony w ramach Osi Priorytetowej 15 Odporne Lubelskie - zasoby REACT-EU dla Lubelskiego Działania 15.1 Wsparcie przedsiębiorstw w zakresie energetyki. Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Lubelskiego na lata 2014-2020, konkurs nr [...], uzyskał 58 pkt, czyli więcej niż wymagana minimalna ilość punktów, lecz z uwagi na ograniczoną wysokość alokacji środków przeznaczonych na Rundę I, nie został wybrany do dofinasowania, pomimo tego, że LAWP w istotny sposób naruszył przepisy regulujące postępowanie konkursowe oraz regulamin, a mianowicie: a) art. 37 ust. 1 i 2 w związku z art. 41 ust. 1 i 2 pkt 7 u.z.p.r. i w związku z określonymi w załączniku nr 4 do Regulaminu konkursu - Kryteriami wyboru projektów w części dotyczącej Kryteriów Trafności Merytorycznej poprzez Ich błędną wykładnię i dokonanie przez LAWP nierzetelnej, nieobiektywnej i nieprzejrzystej oceny projektu Skarżącej polegającej na błędnym i niekorzystnym interpretowaniu nieostrych postanowień dokumentacji konkursowej i w efekcie nieuzasadnionym odjęciu punktów w ramach określonego w regulaminie konkursu kryterium "Gotowość realizacji projektu" z uwagi na błędne uznanie, że Spółka na dzień złożenia wniosku, tj. na 18 marca 2022 r. nie przedłożyła wszystkich niezbędnych dokumentów, tj. nie przedstawiła aktualnego pozwolenia na budowę i w konsekwencji przyznanie projektowi mniejszej liczby punktów, niż przewiduje Regulamin konkursu, podczas gdy na moment złożenia wniosku Spółka spełniała kryterium "gotowość realizacji projektu", a tym samym powinna otrzymać 15 pkt, gdyż zamierzając realizować farmę fotowoltaiczną o mocy 399,6 KW na podstawie pozwolenia na budowę (decyzji nr [...] z dnia [...] lutego 2020 r.) przedłożonego na dzień złożenia wniosku, bez konieczności uzyskiwania pozwolenia zamiennego, może realizować inwestycję i otrzymać decyzję o pozwoleniu na użytkowanie, co doprowadziło do niedopełnienia przez Sąd I instancji obowiązku kontroli legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia protestu i poprzedzającej go oceny projektu pod kątem ich zgodności z ustawą wdrożeniową i regulaminem, bez względu na zarzuty i wnioski skargi skutkujące niesłusznym oddaleniem skargi; b) art. 57 w zw. z art. 58 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 37 ust. 1 u.z.p.r. poprzez nierzetelne i nieprzejrzyste rozpoznanie protestu, w szczególności brak wszechstronnego odniesienia się do podniesionych zarzutów oraz przedłożonych załączników i nadinterpretowanie brzmienia kryteriów merytorycznych regulaminu w postaci "Gotowość realizacji projektu": c) art. 58 ust. 2 pkt 1 u.z.p.r. poprzez jego niezastosowanie i nieuwzględnienie protestu oraz odpowiednio skierowanie projektu do właściwego etapu oceny albo umieszczenie go na liście projektów wybranych do dofinansowania w wyniku przeprowadzenia procedury odwoławczej w sytuacji, gdy istniały ku temu przesłanki wynikające z protestu, bowiem Spółka na moment złożenia wniosku o dofinansowanie posiadała aktualne pozwolenie na budowę, a więc spełniania określone w regulaminie kryterium "Gotowość realizacji projektu" i winna otrzymać 15 pkt; 2. art. 141 § 4 p.p.s.a. w związku z art. 134 § 1 p.p.s.a. poprzez sporządzenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie niekompletnego, niedostatecznego uzasadnienia skarżonego wyroku poddającego w wątpliwość i uniemożliwiającego sprawdzenie, czy Sąd dokonał kontroli legalności działalności LAWP i wydanej przez niej rozstrzygnięcia protestu, gdyż w praktyce uniemożliwia Skarżącej ocenę i kontrolę toku rozumowania Sądu, a co za tym idzie, pozbawia ją możliwości polemizowania z jego oceną stanu faktycznego i prawnego sprawy, uniemożliwiając tym samym kontrolę instancyjną wydanego rozstrzygnięcia, a co za tym idzie, pozbawia ją możliwości polemizowania z jego oceną stanu faktycznego i prawnego sprawy, uniemożliwiając tym samym kontrolę instancyjną wydanego rozstrzygnięcia, w tym w szczególności; a) uznanie przez Sąd I instancji, iż bezspornym jest, że projekt wymagał uzyskania zamiennego pozwolenia na budowę, co przyczyniło się do oceny braku gotowości realizacji inwestycji i przyznaniu w ramach kryterium "gotowość realizacji projektu" 0 pkt, gdyż LAWP jego zdaniem trafnie uznała, iż zaistniało w niniejszej sprawie istotne odstąpienie w ramach planowanej inwestycji (zmiana mocy elektrowni fotowoltaicznej), mimo że w świetle art. 36a ust. 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 2351), dalej jako: Prawo budowlane, takiej kwalifikacji dokonuje wyłącznie projektant, który w oświadczeniu z dnia 7 lipca 2022 r. oraz w projekcie budowlanym zamiennym z dnia 8 lutego 2022 r. do pozwolenia nr [...] z dnia [...].02.2020 r. w podpunkcie Klasyfikacja i zakres zmian w stosunku do decyzji nr [...] ocenił zmianę mocy elektrowni fotowoltaicznej jako nieistotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego, co znajduje również uzasadnienie w treści projektu budowlanego zamiennego z dnia 8 lutego 2022 r, do pozwolenia nr [...] z dnia [...].02.2020 r., w którym warunki w zakresie mocy instalacji fotowoltaicznej pozostały bez zmian. Zaskarżonemu wyrokowi, na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a., zarzucono ponadto naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.; 1. art. 37 ust. 1 u.p.z.r. w zw. z art. 57 w zw. z art. 58 ust. 1 pkt 1 u.p.z.r. poprzez ich błędną wykładnię przez Sąd I instancji i błędne uznanie, że cyt. "bezspornym jest, że projekt wymagał uzyskania zamiennego pozwolenia na budowę" wobec braku podstaw dla takiego stwierdzenia, w szczególności z uwagi na: a) zawarte w skardze do Sądu I instancji wyjaśnienia, że przedmiotowy projekt zamienny (decyzja z [...] kwietnia 2022 r., nr [...]) Spółka uzyskała z daleko posuniętej ostrożności procesowej wynikającej z informacji uzyskanych podczas cyklu szkoleń w LAWP; b) pominięcie faktu, że LAWP nierzetelnie i nieprzejrzyście dokonał rozpoznania protestu, w szczególności nie dokonał rzetelnej oceny projektu w zakresie przedstawionych zarzutów odnośnie kryteriów merytorycznych punktowych, co skutkowało błędnym uznaniem, iż ocena projektu przez organ była zgodna z prawem, mimo że naruszała zasady przejrzystości, rzetelności, proporcjonalności i pewności prawnej, co oznacza, iż Sąd I instancji dokonał niewłaściwej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Argumentację na poparcie powyższych zarzutów skarżąca kasacyjnie przedstawiła w uzasadnieniu skargi kasacyjnej. Organ w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z dnia 8 lutego 2023 r., poz. 259) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej i bierze z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania, której w sprawie nie stwierdzono. Oznacza to, że NSA jest związany zarzutami i wnioskami skargi kasacyjnej. Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zarzuty skargi kasacyjnej, oparte na obu podstawach kasacyjnych, tzn. naruszeniu przepisów prawa procesowego i materialnego są niezasadne. Istotą sprawy i zajętego przez organ stanowiska odnośnie negatywnej oceny projektu jest okoliczność, że skarżąca kasacyjnie w dokumentacji aplikacyjnej pierwotnie złożonej w dniu 18 marca 2022 r. (dokument przedstawiony na dzień złożenia wniosku) złożyła decyzję dnia [...] lutego 2022 r. nr [...], zatwierdzającą projekt budowalny i udzielającą pozwolenia na budowę farmy fotowoltaicznej o mocy 1,99936 MW wraz z niezbędnymi urządzeniami energetycznymi. Natomiast na etapie dokonywanej oceny projektu zdecydowała się złożyć decyzję z dnia [...] kwietnia 2022 r. zatwierdzającą projekt budowlany zamienny i zmieniającą pozwolenie na budowę w zakresie zatwierdzonego projektu zamiennego obejmującego budowę farmy fotowoltaicznej o mocy 0,4 MW wraz z niezbędnymi urządzeniami energetycznymi. Według strony skarżącej, wbrew poglądowi Lubelskiej Agencji Wspierania Przedsiębiorczości (dalej: LAWP), pozwolenie zamienne z dnia [...] kwietnia 2022 r., nie zmieniało zakresu pierwotnie przedłożonego pozwolenia na budowę nr [...] z dnia [...] lutego 2020 r. Tym samym, zdaniem Spółki, wypełniła ona kryterium gotowości do realizacji projektu (III. Kryterium trafności merytorycznej pkt 6 gotowość do realizacji projektu) a więc niezasadnie LAWP nie przyznała stronie 15 punktów za to kryterium. Odnosząc się do powyższej argumentacji należy wskazać, że w załączniku nr 4 do Regulaminu konkursu, obejmującym Kryteria wyboru projektów w ramach Działania 15.1 Wsparcie przedsiębiorstw w zakresie energetyki, kryterium trafności merytorycznej "Gotowość do realizacji projektu" zostało zdefiniowane jako kryterium punktowe, które zostanie zweryfikowane na podstawie wniosku o dofinansowanie i załączników. W ramach przedmiotowego kryterium weryfikacji podlegać będzie gotowość wnioskodawcy do realizacji projektu. W opisie znaczenia kryterium podano, że kryterium jest fakultatywne – spełnienie kryterium nie jest konieczne do przyznania dofinansowania (tj. przyznanie 0 punktów nie dyskwalifikuje z możliwości uzyskania dofinansowania). Ocena kryterium będzie polegała na przyznaniu zdefiniowanej z góry liczby punktów (maksymalnie można uzyskać 15 pkt). W opisie metod pomiaru stopnia przygotowania projektu do realizacji wyjaśniono, że w przypadku projektów, dla których wymagane jest uzyskanie przed rozpoczęciem realizacji inwestycji odpowiednich decyzji administracyjnych (uzyskania pozwolenia na budowę i/lub dokonania zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych) oraz dokumentów uzgadniających warunki techniczne projektu (tj. uzyskanie warunków przyłączenia do sieci energetycznej) punkty zostaną przyznane w przypadku, gdy wnioskodawca na dzień złożenia wniosku o dofinansowanie przedłoży wszystkie wymagane dokumenty potwierdzające gotowość wnioskodawcy do realizacji projektu. W ramach kryterium ocenie będzie podlegać czy w przypadku projektów, dla których wymagane jest uzyskanie przed rozpoczęciem realizacji inwestycji odpowiednich decyzji administracyjnych oraz dokumentów uzgadniających warunki techniczne projektu, dołączone zostały do wniosku wszystkie niezbędne dokumenty, tj.: - aktualne pozwolenie na budowę (tzn. nie starsze niż 3 lata od dnia, w którym decyzja stała się wykonalna (zgodnie z obowiązującymi zapisami ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane), - zgłoszenie właściwemu organowi zamiaru wykonania robót budowlanych, zawierające pieczątkę wpływu do właściwego organu wraz z dokumentem wydanym przez właściwy organ potwierdzającym brak wniesienia w ciągu 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia sprzeciwu, - warunki przyłączenia do sieci energetycznej. Punkty nie zostaną przyznane, jeżeli wnioskodawca na dzień złożenia wniosku nie będzie posiadał któregokolwiek z wyżej wymienionych, niezbędnych do realizacji projektu decyzji administracyjnych/dokumentów uzgadniających warunki techniczne projektu lub gdy posiadane przez wnioskodawcę dokumenty na dzień złożenia wniosku o dofinansowanie nie były aktualne lub wykonalne. Punkty nie zostaną przyznane jeżeli opis przedmiotu projektu we wniosku o dofinasowanie i/lub załączona do wniosku o dofinansowanie dokumentacja techniczna nie będą tożsame z przedłożonymi decyzjami administracyjnymi/dokumentami uzgadniającymi warunki techniczne projektu lub przedłożone dokumenty nie będą obejmowały całego zakresu projektu opisanego we wniosku o dofinansowanie i załącznikach. Dla projektów, do realizacji których nie jest wymagane uzyskanie decyzji administracyjnych/dokumentów uzgadniających warunki techniczne projektu, kryterium uznaje się za spełnione. Należy zgodzić się z Sądem I instancji, że z opisu przedmiotowego kryterium jednoznacznie wynika, iż istotnym było wykazanie spełnienia jego wymogów dokumentami przedłożonymi na dzień złożenia wniosku, a w przeciwnym wypadku punkty nie mogły być przyznane. W sporze, czy decyzja z dnia [...] kwietnia 2022 r., zmieniała / bądź nie zmieniała/ zakres pierwotnie przedłożonego pozwolenia na budowę nr [...] z dnia [...] lutego 2020 r., rację należy przyznać Sądowi I instancji, który w ślad za organem uznał, że projekt wymagał uzyskania zamiennego pozwolenia na budowę, które zostało złożone dopiero po wezwaniu do poprawienia wniosku. Nie ulega bowiem wątpliwości, że pozostająca w obrocie prawnym decyzja z dnia [...] kwietnia 2022 r. znak [...] została wydana m.in. na podstawie 36 a ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r., poz.2351 ze zm.) w myśl którego, istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego lub innych warunków decyzji o pozwoleniu na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę wydanej przez organ administracji architektoniczno-budowlanej. Tym samym prawidłowa jest konstatacja Sądu I instancji, że skoro zaistnienie istotnego odstąpienia w ramach planowanej inwestycji (zmiana mocy elektrowni fotowoltaicznej) wymagało, już po złożeniu wniosku w konkursie, dokonania zmiany pozwolenia na budowę, to tym samym prawidłowo uznano, że w świetle zapisów Regulaminu i kryteriów nie można było przyznać 15 punktów za "Gotowość projektu do realizacji". Dlatego, jedynie uzupełniająco, należy wskazać, że skarżąca kasacyjnie Spółka miała świadomość wagi przedłożonego później pozwolenia zmieniającego z dnia [...] kwietnia 2022 r. Wynika to z treści pisma przewodniego skarżącej załączonego w ramach poprawy na etapie oceny, gdzie wskazano: "W związku z faktem, że w wyniku analizy przepisów prawnych, dla projektu wymagane jest pozwolenie zamienne dokonano korekt zgodnie z pismem LAWP". Powyższe oświadczenie zostało potwierdzone załącznikiem nr 10 do wniosku o dofinansowanie - Pozwolenie na budowę, opisanym jako: prawomocna decyzja o zatwierdzeniu projektu budowlanego - projekt zamienny, złożonym dnia [...] czerwca 2022 r. Uwzględniając powyższe należy stwierdzić, że nie zasługuje na uwzględnienie sformułowany na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 37 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2020 r. poz. 818 z późn. zm., dalej jako: "ustawa wdrożeniowa") w zw. z art. 57 w zw. z art. 58 ust. 1 pkt 1 ustawy wdrożeniowej poprzez ich błędną wykładnię dokonaną przez Sąd I instancji i błędne uznanie, że bezspornym jest, że projekt wymagał uzyskania zamiennego pozwolenia na budowę wobec braku podstaw dla takiego stwierdzenia. Zarzut ten został rozpoznany, pomimo że nie w pełni odpowiada warunkom, jakie stawia przed wnoszącym niniejszy środek zaskarżenia ustawa Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ważne jest bowiem zwrócenie uwagi, że w praktyce orzeczniczej Naczelnego Sądu Administracyjnego nie dochodzi do automatycznego dyskwalifikowania skarg kasacyjnych, w sytuacji gdy zarzuty kasacyjne nie w pełni spełniają wymogi konstrukcyjne określone w art. 176 p.p.s.a., czego potwierdzeniem jest uchwała NSA z dnia 26 października 2009 r., I OPS 10/09 podjęta w pełnym składzie. Sformułowanie zarzutu błędnej wykładni przepisu prawa materialnego zawsze powinno łączyć się z wykazaniem na czym polegało wadliwe odczytanie przez sąd I instancji znaczenia treści przepisu, a następnie konieczne jest podanie właściwego, zdaniem skarżącego, rozumienia naruszonego przepisu. Odnosząc się z kolei do zarzutów kasacyjnych naruszenia przepisów postępowania w pierwszej kolejności należy ocenić zarzut najdalej idący, mianowicie naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. w związku z art. 134 § 1 p.p.s.a. Po pierwsze Sąd I instancji nie wyszedł poza granice sprawy. Po drugie, zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. może być skutecznie postawiony, gdy uzasadnienie wyroku nie zawiera wszystkich elementów wymienionych w tym przepisie albo gdy w ramach przedstawienia stanu sprawy sąd nie wskaże, jaki stan faktyczny przyjął za podstawę orzekania i z jakiego powodu (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z 15 lutego 2010 r., sygn. akt: II FPS 8/09; wyrok NSA z 20 sierpnia 2009 r. sygn. akt, II FSK 568/08; opubl.: orzeczenia.nsa.gov.pl). Naruszenie to, w myśl art. 174 pkt 2 p.p.s.a., musi być na tyle istotne, aby mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, brak jest podstaw do podzielenia zarzutu, że uzasadnienie zaskarżonego wyroku nie spełnia wymogów z art. 141 § 4 p.p.s.a. Zawiera ono wszystkie elementy konstrukcyjne przewidziane w tym przepisie. WSA przedstawił w nim opis tego, co działo się w sprawie w postępowaniu przed LAWP oraz przedstawił stan faktyczny przyjęty za podstawę wyroku, a uzasadnienie prawne zaskarżonego wyroku zawiera rozważania tego Sądu, co do zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz postępowania, w ramach którego rozstrzygnięcie zostało wydane. Sąd I instancji w ocenianym uzasadnieniu w sposób prawidłowy, wyczerpujący i przekonujący przedstawił przesłanki oddalenia skargi. Sporządzone w opisany sposób uzasadnienie pozwalało poznać przesłanki podjęcia rozstrzygnięcia oraz prześledzić tok rozumowania WSA. Umożliwiło więc, wbrew sugestii skarżącej Spółki, przeprowadzenie kontroli zaskarżonego wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny. Z kolei z treści skargi kasacyjnej (w szczególności drobiazgowego uzasadnienia podniesionych zarzutów) nie sposób wywieść, że motywy wyroku w praktyce uniemożliwiły stronie ocenę i kontrolę toku rozumowania Sądu I instancji, na co wskazuje skarżąca. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznaje omówiony zarzut za nietrafny. Nie zasługuje także na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 134 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 64 oraz art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej. W sformułowanym zarzucie strona wskazuje na naruszenie przepisów postępowania poprzez oddalenie skargi na rozstrzygnięcie protestu pomimo tego, że LAWP w sposób istotny naruszyła przepisy regulujące postępowanie konkursowe oraz regulamin, mianowicie art. 37 ust. 1 i 2 w zw. z art. 41 ust. 1 i 2 pkt 7 ustawy wdrożeniowej i w związku z określonymi w załączniku nr 4 do Regulaminu konkursu - Kryteriami wyboru projektów w części Trafności Merytorycznej. Według Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że LAWP nie dopuściła się naruszenia powyższych przepisów. Trafnie akcentuje LAWP w odpowiedzi na skargę kasacyjną, że przedłożone na etapie aplikowania pozwolenie na budowę mogłoby być właściwe i wystarczające do zrealizowania przedmiotowego projektu, ale pod określonymi warunkami i tylko gdy przeprowadzona kontrola na miejscu stwierdziłaby to w oddzielnej decyzji - co wynika z przepisów Prawa budowlanego i złożonego przez skarżącą kasacyjnie na etapie protestu pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z [...] lipca 2022 r. Z przedstawionych powyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 64 ustawy wdrożeniowej orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej. O kosztach postępowania kasacyjnego w wysokości 480 zł, obejmujących wynagrodzenie pełnomocnika organu będącego radcą prawnym, orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 w zw. z art. 205 § 2 oraz art. 209 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a) w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.).