I GSK 644/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Ludmiła Jajkiewicz po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku F. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej F. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2019 r. sygn. akt V SA/Wa 564/19 w sprawie ze skargi F. na decyzję S. z dnia [...] 2019 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu części dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 3 grudnia 2019 r., sygn. akt V SA/Wa 564/19 oddalił skargę F. na decyzję S. z [...] 2019 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu części dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku F. zawarła między innymi wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazała, że kwota 50.000 zł dotacji przypadająca do zwrotu jest kwotą ogromną, którą Fundacja nie dysponuje. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Podkreślenia wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325; dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Użyte przez ustawodawcę nieostre pojęcia "znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki" wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie przedstawionych okolicznościach, zobrazowanych przez zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy (por. m.in. postanowienia NSA: z 4 lipca 2012 r., II FZ 456/12; z 26 lutego 2015 r., II FZ 2137/14; z 14 kwietnia 2015 r., II FZ 207/15; z 22 lipca 2015 r., II FZ 497/15). Obowiązek przedstawienia okoliczności, które uzasadniają zastosowanie ochrony tymczasowej spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie wniosku winno zatem odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności w stosunku do wnioskodawcy jest zasadne, a w razie konieczności okoliczności podnoszone w uzasadnieniu wniosku okoliczności powinny zostać poparte stosownymi dokumentami. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że F. nie wskazała na żadne konkretne okoliczności, które w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji spowodują u niej znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia sutki. I choć podała, że nie posiada kwoty 50.000 zł orzeczonej w decyzji P., utrzymanej w mocy decyzją S., to jednak twierdzenie to ma bardzo ogólny charakter, i pozostaje gołosłowne, gdyż nie poparto go żadnymi dokumentami źródłowymi. Tym samym niemożliwym było dokonanie merytorycznej oceny zawartego w skardze kasacyjnej wniosku. Z powyżej przedstawionych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.