I GSK 52/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dariusz Dudra Sędzia NSA Piotr Pietrasz (spr.) Sędzia del. WSA Grzegorz Wałejko po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Rzeszowie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 19 listopada 2020 r. sygn. akt I SA/Rz 514/20 w sprawie ze skargi P. C. na informację Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Rzeszowie z dnia [...] sierpnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny projektu oddala skargę kasacyjną

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 19 listopada 2020 r., sygn. akt I SA/Rz 514/20 po rozpoznaniu skargi P. C. na informację Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Rzeszowie z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od negatywnej oceny formalno-merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu pt. "[...]" złożonego w ramach konkursu nr RPPK.09.03.00-IP.01-18-030/20 RPO WP na lata 2014-2020 Działanie nr 9.3 "Podnoszenie kompetencji osób dorosłych w obszarze TIK i języków obcych" w pkt 1) stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy oraz przekazał sprawę Wojewódzkiemu Urzędowi Pracy w Rzeszowie do ponownego rozpatrzenia, w pkt 2) zasądził od Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Rzeszowie na rzecz skarżącego P. C. kwotę 200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył Wojewódzki Urząd Pracy w Rzeszowie zaskarżając powyższy wyrok w całości. Na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: p.p.s.a.) w zw. z art. 176 § 1 pkt 2 p.p.s.a. zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 37 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2020 r., poz. 818, dalej: "ustawa wdrożeniowa") poprzez niewłaściwe zastosowanie, przejawiające się w niezasadnym zaaprobowaniu zarzutów skarżącego i uznaniu, iż dokonana przez organ ocena nosi znamiona oceny nierzetelnej, arbitralnej i niewłaściwie uzasadnionej oraz, że zastosowane kryteria są nieprzejrzyste, arbitralne i przeczą zasadzie równego traktowania uczestników konkursu. Na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 176 § 1 pkt 2 p.p.s.a. zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to: - art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a) ustawy wdrożeniowej w zw. z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez jego niewłaściwe zastosowanie wyrażające się w uwzględnieniu skargi, pomimo braku zaistnienia okoliczności wskazujących na dokonanie przez organ naruszenia zasady przejrzystości, rzetelności i bezstronności oraz zapewnienia wnioskodawcom równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, z uwagi na fakt, że ocena projektu nie została przeprowadzona z naruszeniem zasad normatywnych określonych przepisem art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, a tylko takie stwierdzenie uprawniało WSA w Rzeszowie do zastosowania art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a) ustawy wdrożeniowej. Z uwagi na przedstawione zarzuty skarżący organ na podstawie art. 88 p.p.s.a. w zw. z art. 176 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i oddalenie skargi, ewentualnie na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 176 § 1 pkt 3 p.p.s.a. o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi, który wydał orzeczenie. Ponadto wniósł o rozpoznanie skargi na rozprawie oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Argumentację na poparcie powyższych zarzutów skarżący kasacyjnie przedstawił w uzasadnieniu skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy podnieść, że sprawa niniejsza została rozpoznana w trybie art. 15zzs⁴ ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 ze zm.). Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 183 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Jeżeli nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a., a w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły, to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej. Według art. 193 zdanie drugie p.p.s.a., uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. W ten sposób wyraźnie został określony zakres, w jakim Naczelny Sąd Administracyjny uzasadnia z urzędu wydany wyrok, w przypadku gdy oddala skargę kasacyjną. Regulacja ta, jako mająca charakter szczególny, wyłącza zatem przy tego rodzaju rozstrzygnięciach odpowiednie stosowanie do postępowania przed tym Sądem wymogów dotyczących elementów uzasadnienia wyroku, przewidzianych w art. 141 § 4 w związku z art. 193 zdanie pierwsze p.p.s.a. Omawiany przepis ogranicza wymogi, jakie musi spełniać uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną wyłącznie do, niemającej swojego odpowiednika w art. 141 § 4 p.p.s.a., oceny zarzutów skargi kasacyjnej. Zarzuty zawarte w skardze kasacyjnej okazały się być niezasadne. Już na wstępie Naczelny Sąd Administracyjny pragnie zwrócić uwagę, że zgodnie z wynikającym z Regulaminu Konkursu Kryterium Merytorycznym Premiującym w pozycji Definicja/ wyjaśnienie kryterium w punkcie 5. wskazano: "zgodność ze standardem i cenami rynkowymi określonymi w regulaminie konkursu". Z tak zakreślonego punktu 5 wyjaśnień tego Kryterium należy oczekiwać, że to wyłącznie w Regulaminie Konkursu zawarte zostaną standardy i ceny rynkowe dotyczące wynagradzania za wykonanie usług nabywanych w związku z realizacją planowanego przedsięwzięcia. Jednak na etapie postępowania konkursowego na brak takich standardów oraz cennika w regulaminie konkursu zwróciła uwagę strona skarżąca, co nie zostało zakwestionowane przez organy w tej sprawie. Mając na uwadze powyższe spostrzeżenia zdecydowanie nie można zgodzić się z argumentacją przedstawioną w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, że w przypadku braku stawki w katalogu zawartym w Regulaminie Konkursu zasadnicze znaczenie dla oceny racjonalności i efektywności kosztu ma uzasadnienie sporządzane przez projektodawcę o czym mowa na wstępie katalogu (punkt 3 "racjonalność i efektywność wydatków projektu"). Według Naczelnego Sądu Administracyjnego konstrukcja definicji kryteriów merytorycznych premiujących nie dopuszcza sytuacji, w której nie można zastosować kryterium zgodności ze standardem i cenami rynkowymi. Zauważyć bowiem należy, że już z definicji wynika, iż oceniane będzie każde kryterium zawarte w punktach od 1 do 6. W związku z powyższym pozostaje dojść do wniosku, że ocena projektu została przeprowadzona przez organ w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, a Sąd I instancji - wbrew zarzutom skargi kasacyjnej - nie naruszył postanowień art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny uznał zarzuty skargi za niezasadne i oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 p.p.s.a.