I GSK 2899/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Lidia Ciechomska-Florek po rozpoznaniu w dniu 21 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku P.G. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 31 maja 2017 r.; nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Pruszkowie z dnia 27 grudnia 2016 r. znak: [...] w sprawie ze skargi kasacyjnej P.G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2018 r.; sygn. akt V SA/Wa 1257/17 w sprawie ze skargi P.G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 31 maja 2017 r.; nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości w podatku akcyzowym oraz opłacie paliwowej postanawia: wstrzymać wykonanie decyzji

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 11 kwietnia 2018 r., sygn. akt V SA/Wa 1257/17 oddalił P.G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 31 maja 2017 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości w podatku akcyzowym oraz opłacie paliwowej. Wraz ze skargą kasacyjnej od powyższego orzeczenia skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Pruszkowie z dnia 27 grudnia 2016 r. znak: [...]. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że wykonanie decyzji organu pierwszej instancji z dnia 27 grudnia 2016 r. wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków finansowych. W ocenie skarżącego wszczęcie przez organ podatkowy egzekucji prowadzić będzie do likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej, a w konsekwencji ogłoszenia upadłości. Wszystkie wskazane przez skarżącego okoliczności wynikają z konieczności wyzbycia się składników majątkowych, które są niezbędne do jej prowadzenia. Do wniosku załączono została decyzja wskazująca na ciążącym na skarżącym zobowiązaniu w podatku akcyzowym oraz opłacie paliwowej w łącznej wysokości 4 783 502,10 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej również jako p.p.s.a), który na podstawie art. 193 tej ustawy ma zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. np.: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2004 r., sygn. akt FZ 474/04 oraz z dnia 31 sierpnia 2004 r., sygn. akt FZ 267/04, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto, twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej oraz majątkowej (por.: J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis 2006, s. 188). Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje nadto, że w świetle przyjętego orzecznictwa sądów administracyjnych każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności jest dolegliwością finansową, wpływającą w określony sposób na funkcjonowanie zobowiązanego do zapłaty kary. Obowiązkiem wnioskodawcy jest wykazanie, że na skutek zapłaty spornej kwoty grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku wykonania zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot zapłaconej dobrowolnie bądź wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia, że skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wskazuje decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Pruszkowie z dnia 27 grudnia 2016 r., jednak w istocie w ramach toczącego się postępowania chodzi o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 31 maja 2017 r., oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący przedstawił wystarczającą argumentację przemawiającą za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Oceniając wysokość wymaganych należności pieniężnych (4 783 502,10 zł. – łączna kwota obejmująca wysokość podatku akcyzowego, opłaty pobieranej od importerów paliw silnikowych oraz koszty postępowania egzekucyjnego) stwierdzić należy, iż wystąpienie ustawowych przesłanek warunkujących zastosowanie instytucji prawnej opisanej w art. 61 § 3 p.p.s.a., jest prawdopodobne. Uiszczenie na tym etapie postępowania wymaganej kwoty mogłoby poważnie odbić się na kondycji skarżącego, a pośrednio także na działalności innych, powiązanych gospodarczo przedsiębiorców. Wniosek skarżącego zawiera wskazanie przesłanek o których mowa w powołanym wyżej przepisie. Skarżący przedstawił okoliczności mające wpływ na powstanie znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w świetle powyższych wywodów, w niniejszej sprawie skarżący wykazał konieczność udzielenia mu ochrony tymczasowej. Z tych względów należy przyjąć, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.