I GSK 2010/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Beata Sobocha-Holc Sędzia NSA Joanna Wegner (spr.) Sędzia NSA Bogdan Fischer po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lipca 2022 r. sygn. akt V SA/Wa 4807/21 w sprawie ze skargi B. J. na decyzję Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa z dnia 18 sierpnia 2021 r. nr PDS/CE/15/08/2021 w przedmiocie przyznania pomocy w ramach "Programu dla szkół" oddala skargę kasacyjną.

Wyrokiem z 6 lipca 2022 r., sygn. akt V SA/Wa 4807/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w sprawie ze skargi B. J. na decyzję Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa z 29 czerwca 2021 r. w przedmiocie przyznania pomocy w części, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa w Lublinie z dnia 29 czerwca 2021 r. Od tego wyroku organ wniósł skargę kasacyjną, zaskarżając wyrok w całości oraz zarzucając naruszenie przepisów postępowania, tj.: - art. 141 § 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., poz. 329 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a." poprzez błędną ocenę stanu faktycznego i przyjęcie, że działania podejmowane przez Zarząd Terenowy Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Policjantów w L., dotyczące dalszej dystrybucji produktów żywnościowych pozyskanych od skarżącej w ramach realizacji działań objętych "Programem dla szkół" do innych jednostek organizacyjnych, mieszczą się w ramach celów bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością przez ten podmiot – określonych w Statucie NZSS Policjantów – przyjętego w Spale, 21-22 kwiecień 2008 r.) i jednocześnie, że działania te odpowiadają warunkom określonym w "Wytycznych dla zatwierdzonych dostawców/zatwierdzonych szkół podstawowych biorących udział w Programie dla szkół w roku szkolnym 2020/2021" z dnia 23 października 2020 r., w sytuacji gdy w ocenie organu dystrybucja produktów żywnościowych nie mieści się w celach statutowych Zarządu Terenowego NZSS Policjantów w L. i stanowi rażące naruszenie wytycznych; - art. 135 pkt 1 lit. c. p.p.s.a. poprzez zaniechanie przez Sąd wskazania podstawy faktycznej i prawnej, na której oparł swoje orzeczenie, podczas gdy uzasadnienie skarżonego wyroku zawiera tylko luźne dywagacje Sądu na temat potencjalnego wykorzystania przez odbiorcę końcowego, zgodnie z celem "Programu dla szkół" nie wskazując przy tym konkretnych przepisów prawa, na podstawie których oparł swoje stanowisko w sprawie. Organ wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i oddalenie skargi, ewentualnie uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Odpowiedzi na skargę kasacyjną nie złożono. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Według art. 193 zdanie drugie p.p.s.a, uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. W ten sposób wyraźnie został określony zakres, w jakim Naczelny Sąd Administracyjny uzasadnia z urzędu wydany wyrok, w przypadku gdy oddala skargę kasacyjną. Regulacja ta – będąca przepisem szczególnym – modyfikuje normę zawartą w art. 141 § 4 p.p.s.a., stosowanym odpowiednio w związku z art. 193 (zdanie pierwsze) p.p.s.a., w ten sposób, że pozwala Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu ograniczyć się do oceny zarzutów skargi kasacyjnej, umożliwiając tym samym pominięcie tych elementów uzasadnienia wyroku, które nie są niezbędne dla wyjaśnienia istoty rozstrzygnięcia NSA. W rozpoznawanej sprawie przesłanka ta została spełniona. W myśl art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach zarzutów kasacyjnych, chyba że zachodzą przesłanki nieważności postępowania sądowego wymienione w § 2 powołanego artykułu. Takich jednak przesłanek w niniejszej sprawie z urzędu nie odnotowano. Wskazane w skardze kasacyjnej zarzuty nie zasługują na uwzględnienie, przede wszystkim z uwagi na ich niewłaściwe sformułowanie. Naruszenie przez Sąd pierwszej instancji art. 135 pkt 1 lit. c nie mogło mieć miejsca, bowiem art. 135 nie zawiera dodatkowych jednostek redakcyjnych. Z kolei zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. jest bezzasadny. Podnosząc naruszenie tego przepisu nie można skutecznie kwestionować oceny prawnej wojewódzkiego sądu administracyjnego. Uzasadnienie zaskarżonego wyroku jest jasne, i przekonujące. Zawiera wszystkie wymagane elementy. Sąd pierwszej instancji klarownie przedstawił stan faktyczny w sprawie. Wyjaśnił, że ustalenia organów nie znajdują poparcia w zebranym materiale dowodowym i uzasadnił, dlaczego ustalenia organów budzą uzasadnione wątpliwości przede wszystkim odnosząc się do charakteru działalności związku zawodowego policjantów. Sąd wskazał, że skarżąca przekazała produkty do podmiotu uprawnionego, przy założeniu, że miało to charakter bezpłatny. Sąd zwrócił uwagę na to, że produkty finalnie trafiały do odbiorców, którzy mieścili się w katalogu określonym w wytycznych. Wyjątkiem od tego było Przedszkole Miejskie [...] w L., które jednak nie otrzymało produktów. W tej sytuacji argumentacja uzasadnienia zaskarżonego wyroku, wedle której nie jest jasne, z jakich powodów organy zakwestionowały całość dostaw do związku zawodowego policjantów jest trafna. Podnoszone w skardze kasacyjnej tezy podważające fakt, że związek zawodowy nie był odbiorcą przekazanych produktów są nietrafne już z tego powodu, że nie towarzyszyło im skonstruowanie stosownego zarzutu skierowanego przeciwko wyrażonej przez Sąd pierwszej instancji ocenie okoliczności faktycznych sprawy. Jak już zasygnalizowano, kwestionowanie faktów sprawy za pomocą zarzutu naruszenia art. 141 § 4 p.p.p.s.a. stanowi wadę konstrukcyjną zarzutu skargi kasacyjnej. Z tych powodów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.