I GSK 189/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku M. Sp. z o.o. w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej M. Sp. z o.o. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 września 2023 r. sygn. akt V SA/Wa 415/22 w sprawie ze skargi M. Sp. z o.o. w W. na decyzję Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 28 grudnia 2021 r. nr DIR-IX.7343.75.2019.AT.7 w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dofinansowania z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 15 września 2023 r., sygn. akt V SA/Wa 415/22, oddalił skargę M. Sp. z o.o. w W. (Spółka, Skarżąca lub Strona) na decyzję Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej z 28 grudnia 2021 r., w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dofinansowania z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej. Spółka w skardze kasacyjnej od powyższego wyroku zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości, ze względu na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w sytuacji, gdy Skarżąca zwróci kwotę stanowiącą równowartość przyznanej dotacji tj. Skarżąca trwale utraci możliwość wznowienia działalności gospodarczej. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, Spółka w chwili obecnej wstrzymała działalność, jednakże najprawdopodobniej będzie dążyć do wznowienia działalności gospodarczej również dzięki rozwiązaniom technicznym wprowadzonym dzięki otrzymanej dotacji. Jednakże jeżeli kwota stanowiąca równowartość dotacji zostanie wyegzekwowana od Skarżącej na obecnym etapie postępowania, Spółka definitywnie utraci możliwość podejmowania choćby prób wznowienia działalności operacyjnej. Niewątpliwie, skutków tej sytuacji nie będzie już można odwrócić. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634; dalej jako: p.p.s.a.). sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona skarżąca, zgłaszająca wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, winna wykazać istnienie prawdopodobieństwa ziszczenia się ustawowych przesłanek warunkujących zastosowanie ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Strona nie uprawdopodobniła okoliczności, które wskazywałyby na wystąpienie przesłanek zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Strona nie udokumentowała swojej sytuacji finansowej, co pozwoliłoby na dokonanie oceny, czy wyegzekwowanie (przed zakończeniem postępowania sądowoadministracyjnego) należnej z decyzji kwoty w wysokości 463 890,00 zł doprowadzi do wyrządzenia skarżącej znacznej szkody albo spowoduje trudne do odwrócenia skutki. W rozpoznawanej sprawie postanowieniem z dnia 27 lutego 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że ani argumenty przedstawione we wniosku, ani dokumentacja załączona do wniosku o przyznanie prawa pomocy nie uprawdopodobniają przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. WSA w Warszawie wskazał, że nieprecyzyjna jest deklaracja, że Spółka wznowi działalność jeśli "pojawią się warunki rynkowe". Sąd I instancji podkreślił również, że nadesłane dokumenty finansowe wskazują, że Spółka nie osiąga praktycznie żadnych przychodów z działalności operacyjnej już od 2015 r. Jej jedyne przychody w tych latach to dotacje. Konkludując WSA stwierdził, że skoro Spółka od wielu lat faktycznie nie prowadzi działalności i nie próbuje jej podjąć, to nie można twierdzić, że wykonanie decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki oraz, że z wykonaniem decyzji wiąże się niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, które zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 czerwca 2023 r. sygn. akt I GZ 135/23. Od czasu wydania ww. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjego nie zmieniły się okoliczności sprawy spółka ich nie wykazała. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przedstawiła żadnej nowej argumentacji ani nie przedłożyła nowych dokumentów uprawdopodobniających, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji. Strona nie wykonała zatem ciążącego na niej obowiązku wykazania, że spełnione zostały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla jednak, że zgodnie z art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie art. 61 § 2 i 3 p.p.s.a., sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Gdyby zatem taka sytuacja wystąpiła w rozpoznawanej sprawie, strona może wówczas przedstawić stosowną dokumentację wraz z nowym wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji. Obecnie skarżąca nie dostarczyła dokumentów, które pozwoliłyby na wstrzymanie wykonania decyzji, jednakże na każdym etapie postępowania może zostać złożony nowy wniosek o zastosowanie ochrony tymczasowej wraz z dokumentami uzasadniającymi rzeczywiste możliwości finansowe strony. Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji