I GSK 177/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Ludmiła Jajkiewicz po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej sprawy o sprostowanie z urzędu oczywistej omyłki w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2018 r., sygn. akt I GSK 177/16 w sprawie ze skargi kasacyjnej A. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 2499/14 w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia sprostować oczywistą omyłkę w komparycji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2018 r., sygn. akt I GSK 177/16 w ten sposób, że w wierszu 15 od góry w miejsce oznaczenia sygnatury zaskarżonego orzeczenia "V SA/Wa 2499/15" wpisać "V SA/Wa 2499/14".

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej p.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W myśl art. 156 § 2 p.p.s.a. o sprostowaniu sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia (np. niewłaściwe, niedokładne określenie sądu, określenie żądania, itp.), jak i w uzasadnieniu orzeczenia. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność (por. wyrok NSA z 26 października 2017 r., sygn. akt II GSK 1562/15, dostępne w CBOSA). W rozpoznawanej sprawie, w komparycji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 stycznia 2018 r., Sąd omyłkowo podał sygnaturę zaskarżonego wyroku jako "V SA/Wa 2499/15", zamiast prawidłowo - "V SA/Wa 2499/14", tak jak wynika to z zarządzenia wstępnego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.