I GSK 1737/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Beata Sobocha-Holc Sędzia NSA Joanna Wegner Sędzia NSA Bogdan Fischer (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej S. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 października 2025 r. sygn. akt III SA/Gl 176/25 w sprawie ze skargi S. S. na pismo Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w Bielsku-Białej z dnia [...] grudnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia bez rozpatrzenia oddala skargę kasacyjną

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z 27 października 2025 r., sygn. akt III SA/Gl 176/25 oddalił skargę S. S. (dalej "strona", "skarżący") na pismo Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w Bielsku-Białej z dnia [...] grudnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia. Sąd pierwszej instancji orzekał w następującym stanie sprawy Skarżący złożył wniosek o dofinansowanie projektu w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności – A1.2.1 Inwestycje dla przedsiębiorstw w produkty, usługi i kompetencje pracowników oraz kadry związane z dywersyfikacją działalności. Założeniem przedsięwzięcia, zgłoszonego we wniosku o dofinansowanie jest uruchomieniu nowych sal z usługą muzyki na żywo i kuchnią cateringową w restauracji prowadzonej przez skarżącego w P.. W dniu 21.11.2024 r. skarżący otrzymał od R. Sp. z o.o. z/s w R. (dalej "RAR ) ocenę przedsięwzięcia i informację o jego nieobjęciu wsparciem z Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności z uwagi na uzyskanie 15 punktów (dalej "Ocena). W wydanej Ocenie RAR poinformował skarżącego, iż na podstawie paragrafu 9 Regulaminu konkursu służy prawo do złożenia wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia MSP, który należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia doręczenia Oceny. Wniosek winien zostać złożony na adres Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w Bielsku Białej w postaci elektronicznej na adres poczty [...] W dniu 28.11.2024 r. skarżący na podstawie o art 14 Ize ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w odpowiedzi na ocenę złożył wniosek o ponowne ocenę przedsięwzięcia przy czym skierował go na adres [...] RAR w odpowiedzi na ww. wniosek w dniu 29.11.2024 r. poinformował skarżącego, że pismo należy skierować na adres e-mail: [...] , co też skarżący uczynił w dniu 29.11.2024r. RAR pismem z 12.12. 2024 r. poinformował skarżącego że wniosek z dnia 28.11.2024 r. o ponowną ocenę przedsięwzięcia został odrzucony. W uzasadnieniu odpowiedzi RAR wskazał powołując się na § 9 Regulaminu wyboru przedsięwzięć MŚP, iż wnioskodawcy przysługuje prawo złożenia wniosku o ponowną ocenę w ciągu 7 dni od daty doręczenia pisma o negatywnej ocenie na adres poczty elektronicznej: [...]. Tymczasem wniosek o ponowną ocenę wpłynął do Operatora na adres [...] dniu 29.11.2024 r. W dniu 13.12.2024 r. skarżący skierował pismo do Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. z/s w Bielsku - Białej w celu wyjaśnienia powyższej sytuacji i w wyniku powyższego w dniu 18.12.2024 r. otrzymał zaskarżoną obecnie Informację o pozostawieniu wniosku o ponowną ocenę z dnia 28 listopada 2024 r. bez rozpatrzenia z uwagi na uchybienie o 1 dzień terminu do dokonania tej czynności. W ocenie Operatora wniosek skarżącego wpłynął 1 dzień po terminie. Następnie skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który wyrokiem z 27 października 2025 r., sygn. akt III SA/Gl 176/25 ją oddalił. Sąd I instancji wskazał, że nabór wniosków o dofinansowanie przedsięwzięć MŚP, w którym uczestniczył skarżący, odbywał się m.in. na podstawie postanowień Regulaminu wyboru przedsięwzięć MŚP. Zgodnie z § 9 ust. 1 Regulaminu, w przypadku, gdy przedsięwzięcie MŚP nie zostało wybrane do objęcia wsparciem, Wnioskodawcy przysługuje prawo do złożenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia informacji, o której mowa w § 8 ust. 5, wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia MŚP, przy czym wniosek ten wnoszony jest w postaci elektronicznej na adres poczty elektronicznej: [...] (§ 9 ust. 2 Regulaminu). Sąd I instancji wyjaśnił, że skarżący otrzymał informację o negatywnej ocenie projektu w dniu 21.11.2025r., natomiast wniosek o ponowną ocenę przedsięwzięcia wniósł wprawdzie w dniu 28.11.2025r., jednak na nieprawidłowy adres, a to [...] należący do R. Sp. z o.o. w R. Ten podmiot z kolei po otrzymaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie wniosku o nr [...] pismem z dnia [...].11.2024r. przesłanym elektronicznie z adresu [...] poinformował skarżącego iż wniosek ten należy przesłać zgodnie z zapisami Regulaminu na adres [...] . W konsekwencji Sąd I instancji za organem wyjaśnił, skarżący nie złożył w dniu 28.11.2024 r. wniosku o ponowną ocenę projektu, ponieważ wniosek w tym dniu został wysłany na nieprawidłowy adres poczty elektronicznej ([...] ). Wysłanie wniosku na błędny adres spowodowało, że nie mógł być on merytorycznie rozpatrzony bo Operator go nie otrzymał. Natomiast kolejny wniosek z 29.11.2024 r. został złożony wprawdzie na właściwy adres email, lecz z uchybieniem 7-dniowego terminu, który upłynął w dniu 28.11.2024r. Nie ulega zatem wątpliwości, że wniosek o ponowną ocenę przedsięwzięcia był spóźniony i zasadnie został pozostawiony bez rozpatrzenia przez Operatora, zgodnie z dyspozycją art.14lze ust. 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. 2024 poz 324), dalej "ustawa wdrożeniowa" lub "UoZPPR". Następnie skarżący, na podstawie art. 14 Izf ust. 2 i ust. 3 w zw. z art. 30c w zw. z art. 30d w zw. z art. 30e UoZPPR zaskarżył w całości wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 października 2025 roku, sygn. akt: III SA/Gl 176/25, doręczony w dniu 28 listopada 2025 r. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił: I. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.), a to: 1. naruszenie art. 30 c ust. 3 pkt 2) w zw. z art. 30 e w zw. z art. 14lze ust. 1 i ust. 2 w zw. z art. 14lza ust. 1 i ust. 2 w zw. z art. 14 Izb ust. 1 w zw. z art. 14 Izf ust. 1 UoZPPR w zw. z art. 2 i art. 32 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 z późn. zm) poprzez bezzasadne oddalenie skargi przez WSA w Gliwicach w oparciu o ustalenie, że wysłanie przez skarżącego wniosku w dniu 28.11.2024 r. o ponowną ocenę przedsięwzięcia na adres R. Sp. z o.o. spowodowało, że nie mógł być merytorycznie rozpoznany, bo Operator go nie otrzymał, a kolejny wniosek z dnia 29.11.2024 r. był spóźniony, podczas gdy prawidłowa analiza sprawy i prawidłowe wykonanie przez WSA w Gliwicach obowiązku kontroli legalności działalności Agencji Rozwoju Regionalnego Spółka Akcyjna z siedzibą w Bielsko-Białej (dalej "ARR S.A.") powinny były doprowadzić do uwzględnienia skargi i stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, bowiem skarżący nie może ponosić ujemnych skutków zaniedbań ARR S.A., która prowadziła procedurę uzyskania wsparcia na terenie województwa śląskiego z naruszeniem "Regulaminu wyboru przedsięwzięć MŚP z dnia 24 października 2024 roku", bowiem to R. Sp. z o.o. sporządziła ocenę wniosku skarżącego, o wyniku której następnie go poinformowała, a zatem to R. Sp. z o.o. w świetle zasad Regulaminu była uprawniona, jak i zobowiązana do rozpatrzenia wniosku skarżącego o ponowną ocenę. Przedmiotowe naruszenia przepisów prawa procesowego miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż gdyby WSA w Gliwicach dokonał prawidłowej analizy sprawy, to zauważyłby błędy w prowadzeniu postępowania przez ARR S.A. i pozostałych Partnerów (dokonywanie ocen wniosków przez R. Sp. o.o., a następnie informowanie wnioskodawców o jej wynikach, a zatem niezgodnie z Regulaminem przy skoro nie była Operatorem, sporządzanie przez R. Sp. z o.o. informacji o odrzuceniu wniosku o ponowną ocenę) z pewnością nie przyjąłby ustaleń ARR S.A. w kwestii wniesienia wniosku do niewłaściwego podmiotu jakim była R. Sp. 0.0., co przełożyłoby się na stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, jak domagał się tego skarżący. 2. naruszenie art. 67 § 5 w zw. z art. 75 § 1 w zw. z art. 47 § 1 w zw. z art. 10 w zw. z art. 133 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 30e UoZPPR przez zaniechanie doręczenia pełnomocnikowi skarżącego odpisu pisma ARR S.A. z dnia 24.10.2025 r. oraz doręczenie przez Sąd I instancji odpowiedzi na skargę z dnia 9.10.2025 r. dopiero po wydaniu wyroku i rozprawie z dnia 20.10.2025 r., co skutkowało naruszeniem zasady równości stron i kontradyktoryjności postępowania polegającym na uniemożliwieniu zapoznania się z twierdzeniami ARR SA i treścią złożonych dokumentów, w szczególności w sytuacji, że zostały uwzględnione przez Sąd I instancji i oparto na nich zaskarżone orzeczenie. Naruszenia przepisów prawa procesowego opisane w pkt 2. miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż gdyby WSA w Gliwicach doręczył przez wydaniem wyroku odpowiedź na skargę z dnia 9.10.2025 r. i pismo z dnia 24.10.2025 r., to wówczas skarżący miałby w ogóle szansę zapoznać się z treścią obu pism, a przede wszystkim ustosunkować do przedstawionych w nim twierdzeń i dowodów, w szczególności że w przypadku obu pism ARR S.A. powołała istotną argumentację, która wpłynęła finalnie na rozstrzygnięcie, co potwierdza treść uzasadnienia, zaś skarżący w tym zakresie nie mógł do takiej argumentacji się odnieść. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący przedstawił argumentację wniesionych zarzutów i wniósł o: 1) uchylenie w całości wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 października 2025 roku, sygn. akt: III SA/Gl 176/25 i o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo: ewentualnie, 2) o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz informacji Agencji Rozwoju Regionalnego Spółka Akcyjna z siedzibą w Bielsko-Białej z dnia [...] grudnia 2024 r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania; a w każdym przypadku 3) o zasądzenie od Agencji Rozwoju Regionalnego Spółka Akcyjna z siedzibą w Bielsko-Białe na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych, 4) o rozpoznanie niniejszej skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 182 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, gdy strona, która ją wniosła, zrzekła się rozprawy, a pozostałe strony, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skargi kasacyjnej, nie zażądały przeprowadzenia rozprawy. Wobec tego, że z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z 183 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Jeżeli nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a., a w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły, to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej. W rozpoznawanej sprawie kwestię sporną stanowi to, czy skarżący w sposób terminowy i prawidłowy złożył wniosek o ponowną ocenę przedsięwzięcia MŚP. Autor skargi kasacyjnej oparł wniesioną skargę kasacyjną na jedynym zarzucie naruszenia przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.), zarzucając naruszenie art. 30 c ust. 3 pkt 2) w zw. z art. 30 e w zw. z art. 14lze ust. 1 i ust. 2 w zw. z art. 14lza ust. 1 i ust. 2 w zw. z art. 14 Izb ust. 1 w zw. z art. 14 Izf ust. 1 UoZPPR w zw. z art. 2 i art. 32 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 z późn. zm) poprzez bezzasadne oddalenie skargi przez WSA w Gliwicach w oparciu o ustalenie, że wysłanie przez skarżącego wniosku w dniu 28.11.2024 r. o ponowną ocenę przedsięwzięcia na adres R. Sp. z o.o. spowodowało, że nie mógł być merytorycznie rozpoznany, bo Operator go nie otrzymał, a kolejny wniosek z dnia 29.11.2024 r. był spóźniony. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzut ten jest nietrafny. Zagadnienie doręczenia korespondencji jest bardzo istotną okolicznością faktyczną dla oceny praworządności przy realizowaniu procedur konkursowych, bowiem możliwość rzeczywistego otrzymania informacji stanowi o zachowaniu podstawowych praw uczestnika postępowania konkursowego, jak chociażby możliwość uzupełnienia wniosku na wezwanie organu, czy możliwość złożenia środka odwoławczego. Standardem legislacyjnym w aktach prawnych dotyczących procedur sądowych czy administracyjnych jest precyzyjne uregulowanie kwestii doręczeń w sposób zapewniający w jak największym stopniu możliwość realizacji procesowych praw podmiotowych zwłaszcza tam, gdzie skorzystanie z nich obwarowane jest terminami procesowymi. W sprawie będącej przedmiotem skargi kasacyjnej kluczowe jest brzmienie § 9 ust. 1 Regulaminu, zgodnie z którym w przypadku, gdy przedsięwzięcie MŚP nie zostało wybrane do objęcia wsparciem, Wnioskodawcy przysługuje prawo do złożenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia informacji, o której mowa w § 8 ust. 5, wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia MŚP, przy czym wniosek ten wnoszony jest w postaci elektronicznej na adres poczty elektronicznej: [...] (§ 9 ust. 2 Regulaminu). Stosownie zaś do art.14lze ust.4 ustawy wdrożeniowej, w przypadku wniesienia wniosku po terminie lub niespełniającego wymogów, o których mowa w regulaminie wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego, instytucja odpowiedzialna za przeprowadzenie ponownej oceny przedsięwzięcia pozostawia wniosek o ponowną ocenę bez rozpatrzenia. W sprawie niniejszej, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie budzi wątpliwości fakt, że skarżący otrzymał informację o negatywnej ocenie projektu w dniu 21.11.2025r. i nie jest to sporne pomiędzy stronami, natomiast wniosek o ponowną ocenę przedsięwzięcia wniósł wprawdzie w dniu 28.11.2025 r., jednak na nieprawidłowy adres, a to [...] należący do R. Sp. z o.o. w R.. W sprawie będącej przedmiotem oceny Sąd I instancji uznał za organem, że skarżący złożył wniosek o ponowną ocenę projektu z naruszeniem terminu, ponieważ wniosek został wysłany na nieprawidłowy adres poczty elektronicznej ([...] ). Wysłanie wniosku na błędny adres spowodowało, że nie mógł być on merytorycznie rozpatrzony bo Operator go nie otrzymał. Natomiast kolejny wniosek z 29.11.2024 r. został złożony wprawdzie na właściwy adres email, lecz z uchybieniem 7-dniowego terminu, który upłynął w dniu 28.11.2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny ze stanowiskiem tym w pełni się zgadza. Jak wskazano wyżej i na co zwraca również uwagę zarówno organ jak i Sąd I instancji, mianowicie zgodnie z § 9 ust. 2 Regulaminu wniosek o ponowną ocenę przedsięwzięcia wnoszony jest w postaci elektronicznej na adres poczty elektronicznej: [...] . Zatem nie można, tak jak to wskazuje autor skargi kasacyjnej uznać, że nadany na inny adres poczty elektronicznej wniosek został złożony z zachowaniem terminu i winien zostać rozpatrzony. Skarżący bowiem został pouczony w sposób precyzyjny o konieczności zachowania terminu i adresie do wniesienia przedmiotowego wniosku. W ocenie składu rozstrzygającego niniejszą sprawę, biorąc pod uwagę datę doręczenia informacji o wynikach naboru (21.11.2024 r.) oraz termin 7- dniowy na złożenie wniosku o ponowną ocenę, który minął w dn. 28.11.2024 r., wniosek od skarżącego wpłynął 1 dzień po terminie wskazanym w Regulaminie (29.11.2024 r.). Samo zaś wysłanie wniosku na inny adres poczty elektronicznej zawierającego korespondencję, nie stanowi wystarczającej przesłanki do uznania, że doszło do skutecznego doręczenia korespondencji. Takie bowiem stanowisko jest sprzeczne z cytowanym wyżej zapisem Regulaminu. Autor skargi kasacyjnej po uzyskaniu informacji o złożeniu na błędny adres poczty elektronicznej przedmiotowego wniosku, winien zatem rozpatrzeć zasadność wniesienia tego wniosku (co uczynił) na właściwy adres wynikający z zapisów regulaminu, wraz z odpowiednio uargumentowanym wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Spełnienie jednak tego wymogu nie wynika z akt sprawy. Odnosząc się do drugiego zarzutu, w którym autor skargi kasacyjnej zarzucił naruszenie art. 67 § 5 w zw. z art. 75 § 1 w zw. z art. 47 § 1 w zw. z art. 10 w zw. z art. 133 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 30e UoZPPR przez zaniechanie doręczenia pełnomocnikowi skarżącego odpisu pisma ARR S.A. z dnia 24.10.2025 r. oraz doręczenie przez Sąd I instancji odpowiedzi na skargę z dnia 9.10.2025 r. dopiero po wydaniu wyroku i rozprawie z dnia 20.10.2025 r., co skutkowało naruszeniem zasady równości stron i kontradyktoryjności postępowania polegającym na uniemożliwieniu zapoznania się z twierdzeniami ARR SA i treścią złożonych dokumentów, w szczególności w sytuacji, że zostały uwzględnione przez Sąd I instancji i oparto na nich zaskarżone orzeczenie, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzut ten jest niezasadny. Naczelny Sąd Administracyjny zauważył błąd Sądu I instancji, który przy zarządzeniu z dnia 10 października 2025 r. przesłał skarżącemu odpis odpowiedzi na skargę z dnia 9 października 2025 r., a który został doręczony po dwukrotnym awizowaniu (w dniach 17 i 27 października 2025 r.) w dniu 30 października 2025 r., to jest jeden dzień po wydaniu w sprawie zaskarżonego rozstrzygnięcia. Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia, że w przypadku formułowania w skardze kasacyjnej zarzutów naruszenia prawa procesowego na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. nałożono na wnoszącego skargę kasacyjną obowiązek wykazania nie tylko tego, że zaskarżony wyrok narusza przepisy postępowania, lecz również tego, że naruszenie to mogło mieć wpływ, i to istotny, na wynik sprawy. W orzecznictwie, jak i w piśmiennictwie przyjmuje się, że skuteczne podniesienie takiego zarzutu wymaga wykazania istnienia związku przyczynowego między wspomnianym naruszeniem a treścią rozstrzygnięcia polegającego na tym, że gdyby do tego uchybienia nie doszło, to treść rozstrzygnięcia byłaby inna. W rezultacie użyte w treści tego przepisu pojęcie "mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy", należy wiązać tylko z hipotetycznymi następstwami uchybień przepisom postępowania, co oznacza, że skarżący powinien uzasadnić, że następstwa stwierdzonych uchybień były na tyle istotne, że kształtowały lub współkształtowały treść kwestionowanego orzeczenia (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, str. 368). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w skardze kasacyjnej nie wykazano jednak skutecznie, aby powyższe naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym m.in. w wyroku NSA z 13 listopada 2025 r., III FSK 1113/24, wnoszący skargę kasacyjną jest obowiązany uzasadnić, że następstwa zarzucanych uchybień były na tyle istotne, iż miały wpływ na treść kwestionowanego orzeczenia, ponieważ gdyby do tych uchybień nie doszło, orzeczenie wojewódzkiego sądu administracyjnego mogłoby być inne. Nie wystarczy zawarcie w petitum skargi kasacyjnej formuły o naruszeniu przepisów postępowania mającym wpływ na wynik sprawy, lecz konieczne jest wykazanie, który przepis postępowania został naruszony, w jaki sposób, a także uzasadnienie wpływu zarzucanego naruszenia na wynik sprawy. Zdaniem NSA, wbrew stanowisku autora skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie skarżący miał możliwości przedstawienia swojego stanowiska w sprawie przed wydaniem wyroku. Przedstawił on wraz ze skargą komplet dokumentów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, a które zostały również zawarte przy odpowiedzi organu na skargę. Działanie to było w pełni zgodne z wymogami stawianymi przez ustawę, w szczególności art. 30 c ust. 2a ustawy wdrożeniowej, zgodnie z którym skarżący wraz ze skargą ma przedłożyć sądowi w szczególności kompletną dokumentację. Jak była wyżej mowa, zarówno autor skargi kasacyjnej, jak i organ są zgodne co do istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych, a co była wyżej mowa, że skarżący otrzymał informację o negatywnej ocenie projektu w dniu 21.11.2025 r., natomiast wniosek o ponowną ocenę przedsięwzięcia wniósł wprawdzie w dniu 28.11.2025r., jednak na nieprawidłowy adres poczty elektronicznej. Co również istotne, pełnomocnik skarżącego i pełnomocnik organu byli obecni na rozprawie w dniu 20 października 2025 r. Z treści protokołu rozprawy jasno wynika, że Sąd zreferował stan sprawy, a zatem i stan faktyczny, treść skargi i udzielonej przez organ odpowiedzi na nią. Zatem autor skargi kasacyjnej znał stanowisko organu, nie wykazał, że okoliczność ta mogła mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wobec powyższego zarzut ten jest bezpodstawny. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a., skargę kasacyjną oddalił.