I GSK 1723/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Michał Kowalski (spr.) Sędzia NSA Beata Sobocha-Holc Sędzia del. WSA Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej S. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2024 r. sygn. akt V SA/Wa 2476/23 w sprawie ze skargi S. K. na czynność Wójt Gminy D. w przedmiocie ustalenia wysokości i przekazania dotacji oświatowej. 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od S. K. na rzecz Wójt Gminy D. 360 (słownie: trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 2476/23 na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (aktualnie: Dz. U. 2026 poz. 143, dalej: "p.p.s.a.") oddalił skargę S. K. na czynność Wójta Gminy D. w przedmiocie ustalenia wysokości i przekazania dotacji oświatowej. Sąd I instancji orzekał w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Przedmiotem skargi strony jest czynność Wójta Gminy w postaci ustalenia i przekazania wysokości należnej dotacji oświatowej za okres od stycznia do kwietnia 2023 r. przysługującej dla Przedszkola Niepublicznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalając zaskarżonym wyrokiem skargę stwierdził, że przy ustalaniu wysokości dotacji zastosowanie ma art. 17 ust. 3 w związku z art. 12 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych, określający wysokość dotacji z budżetu gminy na jednego ucznia na poziomie 75% podstawowej kwoty dotacji. Brak było podstaw do stosowania w rozpatrywanej sprawie art. 16 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych (przewidującego przyznanie dotacji na jednego ucznia w wysokości równej podstawowej kwocie dotacji dla przedszkoli), ponieważ przepis ten dotyczy przedszkoli publicznych prowadzonych przez osoby prawne niebędące jednostkami samorządu terytorialnego oraz osoby fizyczne, a nie przedszkoli niepublicznych, tak jak przedszkole prowadzone przez skarżącą. Sąd pierwszej instancji przypomniał, że pismem z dnia 14 marca 2023 r. organ poinformował skarżącą o wysokości dotacji dla niepublicznych placówek przedszkolnych w roku 2023 w kwocie 646,38 zł miesięcznie na jednego ucznia. Dodatkowo na wniosek skarżącej, pismem z dnia 17 kwietnia 2023 r., organ poinformował, że kwota dotacji na jedno dziecko w przedszkolu niepublicznym w 2023 r. stanowi 75% planu wydatków na 2023 r., który wynosi 641 222,00 zł i przedstawił sposób wyliczenia dotacji: 641 222,00 zł / 62 (ilość dzieci uczęszczających do przedszkola publicznego) / 12 miesięcy = 861,85 zł (miesięczna kwota dotacji na jedno dziecko uczęszczające do przedszkola publicznego). Wyliczył ponadto finalną kwotę dotacji przysługującej skarżącej na 1 dziecko uczęszczające do przedszkola niepublicznego: 861,85 zł x75% = 648,38 zł. W skardze kasacyjnej zaskarżono powyższy wyrok w całości wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, ewentualnie o rozpoznanie skargi i jej uwzględnienie poprzez stwierdzenie bezskuteczności czynności Wójta w zakresie czynności ustalenia i przekazania należnej dotacji, zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszeniu prawa materialnego art. 12 ust. 1 w związku z art. 16 ust. 1 i 17 ust. 3 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych poprzez błędne ustalenie wysokości dotacji podstawowej poprzez nieuwzględnienie w tym wyliczeniu wszystkich kwot wydatków bieżących ponoszonych w publicznych przedszkolach, względnie poprzez zastosowanie wyłączeń w zakresie dochodów związanych z funkcjonowaniem przedszkoli publicznych, a nieprzewidzianych w art. 12 ust. 1, czego następstwem było przekazanie dotacji w zaniżonej wysokości. Strona przeciwna w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej oraz zasądzenie kosztów według norm przepisanych. Jednocześnie wniosła o nie przeprowadzenie rozprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionej podstawy. W myśl art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej (podstaw kasacyjnych), chyba że zachodzą przesłanki nieważności postępowania sądowego wymienione w § 2 powołanego artykułu. Takich jednak przesłanek w niniejszej sprawie z urzędu nie odnotowano. Podobnie w trybie tym nie ujawniono podstaw do odrzucenia skargi ani umorzenia postępowania przed sądem pierwszej instancji, które obligowałyby Naczelny Sąd Administracyjny do wydania postanowienia przewidzianego w art. 189 p.p.s.a. (zob. uchwała NSA z dnia 8 grudnia 2009 r., sygn. akt II GPS 5/09, ONSAiWSA 2010, Nr 3, poz. 40). Przystępując do rozważań na tle zarzutu kasacyjnego oraz jego uzasadnienia należy wskazać, że istota sprawy sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy fakt, że jakieś wydatki związane są z funkcjonowaniem Zespołu Szkolno-Przedszkolnego oznacza, że przedszkole musi mieć w nich swój udział nawet, jeśli te wydatki przedszkola nie dotyczą. Odnosząc się do tej kwestii należy wskazać, że niezasadny jest zarzut skargi dotyczący nie uwzględnienia w wydatkach bieżących ponoszonych na działalność przedszkolną wydatków wspólnych związanych z działalnością oraz utrzymaniem Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w ramach którego działa przedszkole. W tym zakresie skarżąca nie wskazała konkretnych kwot, o które w jej ocenie zaniżono podstawową kwotę dotacji dla przedszkoli. W przedszkolu nie ma świetlicy, jak również uczniowie tego przedszkola nie korzystają ze świetlicy szkolnej. Również nie zostały zaplanowane wydatki na dowożenie uczniów przedszkoli, ponieważ uczniowie ci są przywożeni i odbierani przez rodziców ich własnymi środkami transportu. Również środki finansowe przeznaczone na uczniów przedszkola dotkniętych niepełnosprawnością zostały przekazane skarżącej w kwocie przewidzianej dla takiego ucznia łącznie z dotacją dla pozostałych uczniów przedszkola. Z kolei w wydatkach ponoszonych przez gminę na działalność przedszkola uwzględniono wydatki poniesione na 3 etaty niepedagogiczne, 6 etatów pedagogicznych, etat psychologa w wymiarze 8 godzin tygodniowo, koszt nauki języka angielskiego w wymiarze 2 godzin tygodniowo, koszt nauki religii w wymiarze 2 godzin tygodniowo. Brak było natomiast podstaw do uwzględnienia w wydatkach bieżących ponoszonych przez Gminę na działalność przedszkola część kosztów związanych z kuchnią czy stołówką, ponieważ w wydatkach wspólnych związanych z działalnością oraz utrzymaniem Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w D. uwzględniono wyłącznie funkcjonowanie stołówek i kuchni szkolnej. Wydatki te w istocie nie są powiązane z prowadzeniem przedszkola. Choćby pedagog szkolny nie jest etatem związanym z funkcjonowaniem przedszkola. Sam fakt, że placówki funkcjonują w ramach jednego Zespołu nie oznacza bowiem automatyzmu uznania, że w każdym wydatku ponoszonym przez Zespół przedszkole musi mieć jakiś swój udział. Istotą przepisów regulujących dotację jest stworzenie sytuacji, w której dotacja ma charakter realny, rzeczywiście związany z prowadzonymi przez placówkę zadaniami. Formułkowe rozliczanie udziału w poszczególnych kategoriach wydatków ma swoje miejsce w tym systemie, natomiast dotyczy to raczej sytuacji, w której JST dysponuje wieloma jednocześnie budżetowanymi placówkami, które mają odmienne wydatki i wymagają ich rozsądnego podzielenia Dodatkowo organ w wyniku wniesionej skargi dokonał korekty wyliczenia dotacji, uwzględniając zarzut skarżącej o nie uwzględnieniu przy ustaleniu wysokości podstawowej kwoty dotacji wydatków umiejscowionych w rozdziale 80146 – doskonalenie zawodowe nauczycieli, przyjmując kwotę wyliczenia na jedno dziecko 4,13 zł i wypłacając wyrównanie przyznanej skarżącej dotacji za okres styczeń-październik 2023 r. - w dniu 14 listopada 2023 r. , a zatem w sprawie skorygowano przyznaną skarżącej dotację w zakresie, w jakim uznano, że dana kategoria wydatków ma związek z prowadzeniem przedszkola, co zostało prawidłowo ocenione w zaskarżonym wyroku. Stąd za chybiony należało uznać zarzut naruszenia art. 12 ust. 1 w związku z art. 16 ust. 1 i art. 17 ust. 3 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną Strony jako pozbawioną usprawiedliwionych podstaw, po uprzednim rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym, w trybie art. 182 § 2 p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 1935).