I GSK 1590/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Hanna Kamińska po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej w sprawie z wniosku Prezydenta Miasta L. w zakresie uzupełnienia wyroku w przedmiocie kosztów postępowania o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 2023 r., sygn. akt I GSK 1590/22 ze skargi kasacyjnej [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27 maja 2022 r. sygn. akt III SA/Po 1620/21 w sprawie ze skargi [...] na czynność Prezydenta Miasta L. w przedmiocie wypłaty zaniżonej kwoty dotacji oświatowej postanawia: uzupełnić wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 stycznia 2023 r., sygn. akt I GSK 1590/22 co do zwrotu kosztów postępowania i zasądzić od [...] na rzecz Prezydenta Miasta L. 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 19 stycznia 2023 r., sygn. akt I GSK 1590/22 oddalił skargę kasacyjną [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 27 maja 2022 r. sygn. akt III SA/Po 1620/21 w sprawie ze skargi [...] na czynność Prezydenta Miasta L. w przedmiocie wypłaty zaniżonej kwoty dotacji oświatowej. Prezydenta Miasta L. pismem z 7 kwietnia 2023 r. wniósł o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, przez orzeczenie na jego rzecz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Wniosek o uzupełnienie wyroku w części dotyczącej zasądzenia na rzecz organu kosztów postępowania kasacyjnego zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259, ze zm., dalej p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Stosownie zatem do przywołanej wyżej regulacji sąd, który wydał wyrok, na wniosek strony może orzec o uzupełnieniu wyroku w części dotyczącej m. in. kosztów postępowania. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (§ 2 powołanego przepisu). Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (§ 3 powołanego wyżej przepisu). Użyte w przytoczonym wyżej przepisie pojęcie "całości skargi", z uwagi na treść art. 193 p.p.s.a., zgodnie z którym, jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym, ma również zastosowanie do skargi kasacyjnej i obejmuje także dodatkowe orzeczenia, jak rozstrzygnięcia o kosztach postępowania, które według przepisów ustawy sąd powinien zamieścić w wyroku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 marca 2005 r., sygn. akt GSK 1334/04, ONSAiWSA z 2005r., nr 6, poz. 124). Odnosząc treść przywołanych wyżej przepisów do okoliczności tej sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że organ, reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł w przewidzianym terminie odpowiedź na skargę kasacyjną. W odpowiedzi tej zawarto wniosek o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Tym samym organowi przysługiwał od strony przeciwnej zwrot kosztów postępowania na podstawie art. 204 pkt 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) w związku z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r. poz. 1804, ze zm.; dalej: rozporządzenie). Za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną profesjonalnemu pełnomocnikowi przysługuje wynagrodzenie (stawka minimalna) jak za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Przyznanie wynagrodzenia z tego tytułu może mieć miejsce w przypadku wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną zgodnie z wymogami określonymi w art. 179 p.p.s.a., tj. w terminie 14 dni od doręczenia stronie skargi kasacyjnej. Artykuł 204 i art. 205 § 2-4 p.p.s.a., wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 tej ustawy, stanowią bowiem podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 listopada 2012 r., sygn. akt II FPS 4/12). W myśl art. 204 pkt 1 p.p.s.a. w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez organ – jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę. Do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku lub dochodu utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie, a do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony (art. 205 § 1 i 2 p.p.s.a.). Zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji wynoszą: a) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny - 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł, b) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł. W sprawie przedmiotem zaskarżenia nie była należność pieniężna, a zatem podstawę obliczenia opłaty stanowił § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia (480 zł). Ponieważ wyrok został wydany na posiedzeniu niejawnym, przy czym sprawę w drugiej instancji prowadził ten inny radca prawny, należna opłata wynosiła 75% kwoty 480 zł, tj. 360 zł. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 i 2 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.