I GSK 1536/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 sierpnia 2020 r. sygn. akt III SA/Po 922/19 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Poznaniu w przedmiocie przeliczenia wysokości potrąceń postanawia: oddalić skargę kasacyjną

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z 18 sierpnia 2020 r., sygn. akt III SA/Po 922/19 odrzucił skargę A. K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Poznaniu w przedmiocie przeliczenia wysokości potrąceń. Sąd podał w uzasadnieniu, że pismem z 12 listopada 2019 r. strona wniosła o prawidłowe przeliczenia nadpłaty i jej zwrot, albowiem w jej ocenie ZUS dokonuje potrąceń komorniczych z przysługującego skarżącej świadczenia w nieprawidłowej wysokości. Strona wniosła o przekazanie pisma jako skargi do WSA w Poznaniu w sytuacji, gdyby ZUS nie zmienił swojego stanowiska w kwestii dokonywanych potrąceń. W piśmie z dnia 30 lipca 2020 r. pełnomocnik skarżącej wniósł skargę na błędne ustalenie i dokonywanie przez ZUS potrąceń z tytułu egzekucji ze świadczenia rentowego skarżącej w latach 2011-2020, przedstawionych w piśmie ZUS z dnia 11 października 2019 r. WSA stwierdził, że skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego przysługuje jedynie w sprawach wskazanych w treści art. 83 ust. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 - dalej p.p.s.a.). Ponieważ sprawa o ustalenie wysokości potrąceń nie może być zakwalifikowana do tej kategorii spraw, skarga winna być odrzucona. Strona wniosła pismo zatytułowane zażalenie na postanowienie Sądu I instancji o odrzuceniu skargi. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła naruszenie procedury przed organem administracji publicznej, tj. art. 129 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.; dalej: k.p.a.) oraz art. 133 k.p.a.. poprzez przekazanie pisma strony przez ZUS do nieprawidłowego organu odwoławczego. Naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 59 p.p.s.a., którego uchybienie miało istotny wpływ na wynik niniejszego postępowania, poprzez niezbadanie z urzędu swojej właściwości przez Sąd I instancji i nieprzakazanie sprawy do Sadu właściwego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, że skarżąca błędnie pouczona wniosła zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi. Pomimo natomiast błędnego oznaczenia pisma procesowego, należało potraktować je jako skargę kasacyjną. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Przedmiotem skargi było przeliczenie wysokości potrąceń. Sąd I instancji prawidłowo wskazał, że zgodnie z treścią art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 17 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych ( t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 300) Zakład wydaje decyzje w zakresie indywidualnych spraw dotyczących w szczególności: 1) zgłaszania do ubezpieczeń społecznych; 1a) ustalania płatnika składek; 2) przebiegu ubezpieczeń; 3) ustalania wymiaru składek i ich poboru, a także umarzania należności z tytułu składek; 3a) ustalania wymiaru składek na Fundusz Emerytur Pomostowych i ich poboru, a także umarzania należności z tytułu tych składek; 4) ustalania uprawnień do świadczeń z ubezpieczeń społecznych; 5) wymiaru świadczeń z ubezpieczeń społecznych. Zgodnie zaś z treścią art. 83 ust. 2 u.s.u.s. od decyzji Zakładu przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminie i według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego. Zatem nie ma wątpliwości, że skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego przysługuje jedynie w sprawach wskazanych w treści art. 83 ust. 4 powyższej ustawy. Na podstawie art. 83 ust. 4 ustawy od decyzji przyznającej świadczenie w drodze wyjątku oraz od decyzji odmawiającej przyznania takiego świadczenia, od decyzji w sprawach o umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, a także od decyzji w sprawie wykreślenia zastawu skarbowego z rejestru, odwołanie, o którym mowa w ust. 2, nie przysługuje. Stronie przysługuje prawo do wniesienia wniosku do Prezesa Zakładu o ponowne rozpatrzenie sprawy, na zasadach dotyczących decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego. Przywołana w skardze kasacyjnej przez stronę skarżącą argumentacja pozostaje bez wpływu na ocenę, że sprawa o ustalenie wysokości potrąceń nie może być zakwalifikowana do tej kategorii spraw, a tym samym oznacza, że skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, co do odrzucenia skargi przez Sąd I instancji. W związku z powyższym, brak było podstaw do przyjęcia, że ocena zawarta w zaskarżonym postanowieniu Sądu I instancji była wadliwą. Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 oddalił skargę kasacyjną.