I GSK 1479/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bogdan Fischer Sędzia NSA Piotr Pietrasz Sędzia del. WSA Izabella Janson (spr.) Protokolant starszy asystent sędziego Piotr Kaczmarek po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2025 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej M. Sp. z o.o. w Z., A. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 1 września 2025 r. sygn. akt III SA/Gl 714/25 w sprawie ze skargi M. Sp. z o.o. w Z. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa Śląskiego z dnia [...] lipca 2025 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny projektu 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od M. Sp. z o.o. w Z. A. B. na rzecz Zarządu Województwa Śląskiego 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z 1 września 2025r., sygn. akt III SA/Gl 714/25 na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022r., poz. 329, obecnie Dz.U. z 2024r., poz. 935 t.j., dalej: "p.p.s.a.") w związku z art. 73 ust. 8 pkt 2 ustawy z 28 kwietnia 2022r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (Dz.U. poz. 1079 z póżn. zm., dalej: "ustawa wdrożeniowa") oddalił skargi M. Sp. z o.o. w Ż. i A. L. (dalej też: "skarżący") na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa Śląskiego (dalej też: "ZWŚ", "organ") z 2 lipca 2025r., nr RT-RPR.432.34.2025.MW, RT-RPR.KW-00209/25 w przedmiocie negatywnej oceny projektu. W skardze kasacyjnej skarżący zaskarżyli powyższy wyrok w całości wnosząc o jego uchylenie w całości i uwzględnienie skargi poprzez stwierdzenie, że ocena projektu dokonana przez organ została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik tej oceny oraz jednoczesne przekazanie sprawy do organu w celu ponownego rozpatrzenia podjętego przez niego rozstrzygnięcia w przedmiocie nieuwzględnienia protestu, przyznanie skarżącym zwrotu poniesionych kosztów postępowania zgodnie stosownie do treści art. 203 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a., ewentualnie uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, przyznanie skarżącym zwrotu poniesionych kosztów postępowania stosownie do treści art. 203 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucili: I. Naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: a) art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 73 ust. 8 pkt 2) i art. 73 ust. 8 pkt 1) lit. a ustawy wdrożeniowej poprzez nieuwzględnienie skargi oraz brak stwierdzenia przez Sąd I instancji, że ocena projektu dokonana przez organy I i II instancji została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik tej oceny, przy jednoczesnym nieprzekazaniu sprawy do właściwego organu w celu ponownego rozpatrzenia podjętego przez niego rozstrzygnięcia w przedmiocie nieuwzględnienia protestu wniesionego przez skarżących, pomimo iż ocena projektu dokonana przez organy została przeprowadzona z naruszeniem przepisów postępowania i prawa materialnego, szczegółowo naprowadzonych w skardze, a wskazane uchybienia miały istotny wpływ na wynik przedmiotowej oceny, b) art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 73 ust. 8 pkt 2) i art. 73 ust. 8 pkt 1) lit. a ustawy wdrożeniowej w zw. z art. 7 ustawy z 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2024r., poz. 572 z późn. zm., dalej: "k.p.a."), art. 8, art. 10 oraz art. 80 k.p.a. i oddalenie wniesionej skargi, a tym samym potwierdzenie prawidłowości działania organów wskutek niewłaściwego zastosowania naprowadzonych przepisów, w tym przekroczenia zasady swobodnej oceny dowodów i pominięcia wniosków płynących z materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowej sprawie, w tym w szczególności dokonanie błędnych ustaleń: - jakoby Spółka "M. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością" nie weszła (wstąpiła) w prawa i obowiązki A. L. w zakresie złożonego wniosku o dofinansowanie, - jakoby Spółka "M. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością" stanowiła nowy podmiot, który poprzednio w naborze nr FESL.06.01-IZ.01-019/23 nie występował w charakterze Wnioskodawcy (podczas gdy powyższe wstąpienie nastąpiło z mocy prawa), - jakoby wnioskodawca nie był organem prowadzącym Ośrodek Wychowania Przedszkolnego (OWP), rozumiany jako przedszkole lub inna forma wychowania przedszkolnego, do którego skierowane jest wsparcie, - ewentualnie, jakoby "M. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością" nie nabyła ekspektatywy, a w skutek powyższego przyjęcie jakoby nie było spełnione kryterium dostępu wedle którego "Wnioskodawcą w projekcie jest organ prowadzący OWP, do którego skierowane jest wsparcie" (Kryteria szczegółowe dostępu 1.5. Lp. 1 Załącznika nr 1 do Regulaminu), w sytuacji gdy na podstawie art. 5841 przedsiębiorca przekształcany staje się spółką przekształconą z chwilą wpisu do rejestru a nadto stosownie do art. 5842 § 1 i § 2 ustawy z 15 września 2000r. Kodeks spółek handlowych (Dz.U.2024.18 t.j. z 2024.01.05, dalej też: "K.s.h.") spółce przekształconej przysługują wszystkie prawa i obowiązki przedsiębiorcy przekształcanego, co narusza art. 5841 i art. 5842 § 1 i § 2 Kodeksu spółek handlowych w zw. z art. 2 pkt 34) oraz w zw. z art. 2 pkt 1) ustawy wdrożeniowej oraz w zw. z art. 2 pkt 9 lit a Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1060 z 24 czerwca 2021r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego Plus, Funduszu Spójności, Funduszu na rzecz Sprawiedliwej Transformacji i Europejskiego Funduszu Morskiego, Rybackiego i Akwakultury, a także przepisy finansowe na potrzeby tych funduszy oraz na potrzeby Funduszu Azylu, Migracji i Integracji, Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Instrumentu Wsparcia Finansowego na rzecz Zarządzania Granicami i Polityki Wizowej (Rozporządzenie Ogólne). II. Naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, a to: a) art. 49 Traktatu Ustanawiającego Europejską Wspólnotę Gospodarczą (Dz. U. z 2004r. Nr 90, poz. 864/2 z późn. zm., dalej: "TFUE" w zw. z art. 53 zd. 2 TFUE w zw. z art. art. 5841 i art. 5842 § 1 i § 2 Kodeksu spółek handlowych w zw. z art. 2 pkt 34) oraz w zw. z art. 2 pkt 1) ustawy wdrożeniowej oraz w zw. z art. 2 pkt 9 lit a Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1060 z 24 czerwca 2021r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego Plus, Funduszu Spójności, Funduszu na rzecz Sprawiedliwej Transformacji i Europejskiego Funduszu Morskiego, Rybackiego i Akwakultury, a także przepisy finansowe na potrzeby tych funduszy oraz na potrzeby Funduszu Azylu, Migracji i Integracji, Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Instrumentu Wsparcia Finansowego na rzecz Zarządzania Granicami i Polityki Wizowej (Rozporządzenie Ogólne), poprzez błędną wykładnię naprowadzonych przepisów, skutkującą przyjęciem, że zmiana formy prowadzenia działalności gospodarczej w sposób określony w przepisach krajowych (vide: art. 5841 i art. 5842 § 1 i § 2 Kodeksu spółek handlowych tj. dokonanie przekształcenia przedsiębiorcy prowadzącego jednoosobową działalność gospodarczą w spółkę z o.o. prowadzi do braku zachowania tożsamości podmiotowej "wnioskodawcy" i "beneficjenta", co w konsekwencji doprowadziło do błędnego zastosowania przepisów prawa krajowego i unijnego tj. przyjęcia, że z chwilą przekształcenia skarżący ad 1. nie wstąpił w prawa i obowiązki (a nawet ich ekspektatywy) skarżącego ad 2, a powyższe naruszenie skutkowało rzeczywistym ograniczeniem swobody przedsiębiorczości, obejmującym podejmowanie, wykonywanie działalności prowadzonej przez wnioskodawcę w formie Spółki z o.o.; b) art. 2 i art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 z późn. zm.) w zw. z art. art. 50 ust. 2 w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 8) ustawy wdrożeniowej poprzez ich błędne zastosowanie i brak udzielenia wnioskodawcy informacji o powziętych przez organ wątpliwościach co do treści złożonego wniosku o dofinasowanie, a także rzeczywiste pozbawienie wnioskodawcy możliwości skorygowania wniosku bądź też złożenia dodatkowych wyjaśnień w zakresie dokonanego przekształcenia, które było skutkiem wadliwego sporządzenia przez organ Regulaminu naboru wniosków, w skutek czego kolejno organ negatywnymi skutkami własnych zaniechań w przedmiocie uregulowania postępowania konkursowego obciążył uczestnika tego postępowania, w sytuacji gdy zgodnie z naprowadzonymi regulacjami to na organie spoczywał obowiązek przygotowania zupełnego i rzetelnego Regulaminu, a wszelkie niejasności i "luki prawne" winny być interpretowane na korzyść wnioskodawcy, gdyż przyjęcie odmienne niezgodne jest z podstawowymi zasadami wyrażonymi w Konstytucji RP tj. z zasadą praworządności, z zasadą demokratycznego państwa prawnego i zasadą sprawiedliwości społecznej; c) art. 5841 i art. 5842 § 1 i § 2 Kodeksu spółek handlowych w zw. z art. 2 pkt 34) oraz w zw. z art. 2 pkt 1) ustawy wdrożeniowej oraz w zw. z art. 2 pkt 9 lit a Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1060 z 24 czerwca 2021r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego Plus, Funduszu Spójności, Funduszu na rzecz Sprawiedliwej Transformacji i Europejskiego Funduszu Morskiego, Rybackiego i Akwakultury, a także przepisy finansowe na potrzeby tych funduszy oraz na potrzeby Funduszu Azylu, Migracji i Integracji, Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Instrumentu Wsparcia Finansowego na rzecz Zarządzania Granicami i Polityki Wizowej (Rozporządzenie Ogólne), poprzez ich błędną interpretację skutkującą przyjęciem wadliwego rozumienia pojęcia "beneficjenta" oraz "wnioskodawcy" oraz określeniem błędnego zakresu podmiotów spełniających kryteria obu przytoczonych definicji; d) art. 42 w zw. z art. 43 ustawy wdrożeniowej poprzez ich błędną wykładnię, a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie prowadzące do przyjęcia, że organy w sposób prawidłowy odmówiły wybrania wniosku do dofinansowania, odrzucając przedmiotowy wniosek na etapie oceny formalno-merytorycznej z uwagi na rzekomy brak spełnienia zerojedynkowego kryterium dostępu; e) art. 45 ustawy wdrożeniowej poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, skutkujące błędną oceną, że organ I i II instancji, przeprowadził postępowanie dotyczące wyboru projektów do dofinansowania zgodnie z treścią naprowadzonej regulacji tj. w sposób rzetelny i przejrzysty oraz z zachowaniem odpowiedniego dostępu do informacji o wyborze projektów, w szczególności w sytuacji gdy udostępniony przez organy Regulamin nie przewidywał zakazu zmiany formy prowadzonej działalności gospodarczej, a także w przypadku gdy organy zaniechały wezwania do korekty wniosku w przypadku zmiany tej formy; f) art. 50 ust. 2 i art. 51 ust. 1 pkt 8) ustawy wdrożeniowej poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i sporządzenie Regulaminu Wyboru Projektów w Sposób Konkurencyjny w ramach programu Fundusze Europejskie dla Śląskiego 2021-2027, nr FESL.06.01-IZ.01- 019/23, w sposób niepełny i sprzeczny z treścią naprowadzonych regulacji, w szczególności w zakresie w jakim wskazany dokument nie obejmuje możliwości korekty wniosku/wezwania wnioskodawcy do złożenia wyjaśnień po etapie negocjacji, w przypadku podjęcia przez organ arbitralnej decyzji o skierowaniu projektu do ponownej oceny, a przez to pozbawia uczestników postępowania czynnego udziału w postępowaniu; g) art. 61 ust. 4 i 8 ustawy wdrożeniowej poprzez ich błędną wykładnię prowadzącą do nieuzasadnionego przyjęcia, że w niniejszej sprawie zaistniały okoliczności mogące mieć negatywny wpływ na wynik oceny projektu, w skutek czego organ po wybraniu projektu do dofinansowania w sposób prawidłowy skierował projekt to ponownej oceny zakończonej wynikiem negatywnym, a co skutkowało w efekcie brakiem zawarcia umowy o dofinansowanie, w sytuacji gdy w ocenie skarżących nie zaistniały żadne przesłanki uprawniające organ do podjęcia takowych działań; h) art. 69 ust. 1, 2 i 3 ustawy wdrożeniowej poprzez nieuwzględnienie złożonej skargi, a poprzez to brak stwierdzenia, że ocena projektu dokonana przez organy I i II instancji została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik tej oceny oraz nieprzekazanie sprawy do właściwego organu w celu ponownego rozpatrzenia podjętego przez niego rozstrzygnięcia w przedmiocie nieuwzględnienia protestu. W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że jak wynika z art. 193 p.p.s.a. (zdanie drugie), uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną powinno zawierać ocenę przedstawionych w tej skardze zarzutów. Przepis ten określa tym samym zakres, w jakim NSA realizuje obowiązek uzasadnienia wyroku oddalającego skargę kasacyjną - modyfikując treść normy prawnej zawartej w art. 141 § 4 p.p.s.a. Norma zawarta w art. 193 p.p.s.a. (zdanie drugie) umożliwia zatem ograniczenie uzasadnienia wyroku NSA wyłącznie do oceny zarzutów skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny, mając powyższe na uwadze, ograniczył rozważania w niniejszej sprawie do oceny zarzutów skargi kasacyjnej i wyjaśnienia istoty rozstrzygnięcia. W myśl art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod uwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie występują przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego enumeratywnie wyliczone w art. 183 § 2 p.p.s.a. Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny przy rozpoznaniu sprawy związany był granicami skargi kasacyjnej. Granice te są wyznaczone wskazanymi w niej podstawami, którymi - zgodnie z art. 174 p.p.s.a. - może być naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.) albo naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.). Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi kasacyjnej polega na tym, że jest on władny badać naruszenie jedynie tych przepisów, które zostały wyraźnie wskazane przez stronę skarżącą i nie może we własnym zakresie konkretyzować zarzutów skargi kasacyjnej, uściślać ich ani w inny sposób korygować. W pierwszej kolejności zauważyć należy, że zarzuty sformułowane w skardze kasacyjnej pomimo mnogości i ich i rozbudowania, w znacznej części powtarzają się w tym znaczeniu, że w istocie zmierzają do podważenia tych samych ocen wyrażonych przez Sąd I instancji, będących wynikiem przeprowadzonej przez ten Sąd kontroli legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia. Biorąc pod uwagę istotę sporu w niniejszej sprawie oraz uwzględniając komplementarny charakter zarzutów skargi kasacyjnej wraz z ich uzasadnieniem należało odnieść się do nich łącznie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wniesiona skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Przypomnieć należy, że zaskarżonym rozstrzygnięciem z 2 lipca 2025r. nr RT-RPR.432.34.2025.MW, RT-RPR.KW-00209/25 Zarząd Województwa Śląskiego działający jako Instytucja Zarządzająca programem Fundusze Europejskie dla Śląskiego 2021-2027, nie uwzględnił protestu złożonego od wyników ponownej oceny formalno - merytorycznej w ramach naboru nr FESL. 06.01-IZ.01-019/23 przez skarżących A. L. oraz M. Sp. z o.o. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Zarząd Województwa Śląskiego przedstawił stan faktyczny i prawny sprawy. Stwierdził, że wnioskodawca: A. L. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą A. w Ż., pismem z 26 maja 2025r. o sygn. FS-WP.432.104.2023 FS-WP.KW-00582/25, został poinformowany przez Instytucję Organizującą Nabór - Departament Europejskiego Funduszu Społecznego Urzędu Marszałkowskiego Województwa Śląskiego (dalej: lON), że wniosek o dofinansowanie projektu złożony w ramach naboru nr FESL.06.01-IZ.01-019/23 został w wyniku ponownej oceny projektu oceniony negatywnie i odrzucony na etapie oceny formalno - merytorycznej, ponieważ nie spełnił kryterium dostępu "Wnioskodawcą w projekcie jest organ prowadzący OWP, do którego skierowane jest wsparcie". Przedmiotowe kryterium nie zostało spełnione, ponieważ wnioskodawcą projektu był A., który obecnie nie jest organem prowadzącym przedszkole objęte wsparciem w projekcie. W przypadku Przedszkola Niepublicznego l. organem prowadzącym jest M. Sp. z o.o. W związku z powyższym, projekt nie został zakwalifikowany do kolejnego etapu oceny. Wskazać należy, że zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z 28 kwietnia 2022r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (dalej: "z.r.z.f."), ustawa określa zasady realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2021-2027, podmioty uczestniczące w realizacji tych programów i tej polityki oraz tryb współpracy między nimi. Natomiast, według art. 76 tej ustawy, w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczące aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy. W tej sprawie zastosowania nie mają art. 146 p.p.s.a., jak również art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a) i lit. c) p.p.s.a. W ustawie z.r.z.f. ustawodawca inaczej niż w p.p.s.a. nie wskazał, że naruszenie prawa to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ocena projektu jest przeprowadzona w sposób naruszający prawo w stopniu mającym istotny wpływ na wynik oceny, kiedy naruszono system realizacji programu zawierający warunki i procedury obowiązujące instytucje uczestniczące w realizacji programów, obejmujące w szczególności zarządzanie, monitorowanie, sprawozdawanie, kontrolowanie, nakładanie korekt finansowych, odzyskiwanie kwot podlegających zwrotowi, ewaluację oraz sposób koordynacji działań podejmowanych przez instytucje. Podstawę systemu realizacji programu mogą stanowić w szczególności przepisy prawa, wytyczne, szczegółowy opis priorytetów programu, opis systemu zarządzania i kontroli oraz instrukcje wykonawcze zawierające procedury działania właściwych instytucji (art. 6 z.r.z.f.). Artykuł 73 ust. 8 pkt 1) lit. a) z.r.z.f. normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej określając kompetencję Sądu administracyjnego w fazie orzekania i co do zasady nie może stanowić samodzielnej podstawy kasacyjnej, ponieważ jego naruszenie przez Sąd I instancji jest zawsze następstwem uchybienia innym przepisom postępowania. Zgodnie z art. 45 ust. 1 z.r.z.f., właściwa instytucja przeprowadza postępowanie w zakresie wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny. Jest to zespół norm prawnych regulujących uprawnienia i obowiązki uczestników postępowania w sprawie dofinansowania projektu, zapewniający przede wszystkim obronę interesów prawnych beneficjenta. Reguły te znajdują umocowanie w zasadzie równego dostępu do pomocy, wywodzącej się z traktatowej zasady równości. Zasada równego dostępu do pomocy nakłada na instytucje odpowiedzialne za realizację zadań polityki spójności obowiązek równego traktowania wszystkich beneficjentów pomocy oraz formułuje zakaz jakiegokolwiek faworyzowania lub dyskryminowania niektórych z nich. Naruszenie art. 45 ust. 1 z.r.z.f. zachodzi wówczas, kiedy konkurs nie został przeprowadzony w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny zapewniający stronie równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Jest to ustalenie z zakresu faktów. Zgodnie z art. 55 ust. 1 z.r.z.f., na wezwanie właściwej instytucji wnioskodawca może uzupełnić lub poprawić wniosek o dofinansowanie projektu w zakresie określonym w wezwaniu, zgodnie z regulaminem wyboru projektów. Właściwa instytucja w trakcie uzupełniania lub poprawiania wniosku o dofinansowanie projektu zapewnia równe traktowanie wnioskodawców. Jest to przepis postępowania regulujący uprawnienia i obowiązki uczestników postępowania w sprawie dofinansowania projektu. Z przepisu tego nie wynika, że chodzi wyłącznie o braki formalne wniosku o dofinansowanie. Uzupełnienie wniosku o dofinansowanie nie oznacza możliwości jego poprawy, co oznacza że w wyniku tych czynności nie może dojść do zmiany jego zawartości merytorycznej. Ustawodawca nie zdefiniował pojęcia braków formalnych. Wniosek o dofinansowanie powinien spełniać wymogi formalne określone przez odpowiednie postanowienia regulaminu konkursu. Brakami formalnymi wniosku o dofinansowanie są te, które odnoszą się do jego formy określonej w regulaminie konkursu oraz instrukcji wypełniania wniosku, która zawiera wszystkie niezbędne informacje, które umożliwiają wypełnienie i złożenie prawidłowego wniosku o dofinansowanie. Są to zarówno ogólne zasady, jak i szczegółowe wskazówki dotyczące wypełnienia poszczególnych części i rubryk wniosku oraz obligatoryjnych załączników. Według art. 55 ust. 3 z.r.z.f., w razie stwierdzenia we wniosku o dofinansowanie projektu oczywistej omyłki pisarskiej lub rachunkowej właściwa instytucja może poprawić ją z urzędu, informując o tym wnioskodawcę. Pojęcie oczywistej omyłki oznacza błąd pisarski, niezamierzoną niedokładność, usterkę w tekście wniosku o dofinansowanie lub jego załącznikach. Za oczywistą należy również uznać omyłkę, która nie jest widoczna w treści wniosku o dofinansowanie, ale wynika z porównania treści wniosku z pozostałymi złożonymi dokumentami. Oczywista omyłka to błąd informacyjny. Wybór projektów do dofinansowania odbywa się na podstawie reguł, wynikających z ustawy wdrożeniowej, Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1060 z 24 czerwca 2021r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego Plus, Funduszu Spójności, Funduszu na rzecz Sprawiedliwej Transformacji i Europejskiego Funduszu Morskiego, Rybackiego i Akwakultury, a także przepisy finansowe na potrzeby tych funduszy oraz na potrzeby Funduszu Azylu, Migracji i Integracji, Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Instrumentu Wsparcia Finansowego na rzecz Zarządzania Granicami i Polityki Wizowej (Dz.U. L 231 z 30.06.2021r., p. 159-706, dalej: " Rozporządzenie ogólne"), a także przepisów określających zasady przeprowadzenia konkursu: Regulaminu wyboru projektów w sposób konkurencyjny w ramach programu Fundusze Europejskie dla Śląskiego 2021-2027 nr FESL.06.01-IZ.01-019/23 Priorytet FESL.06 Fundusze Europejskie dla edukacji, Działanie 6.1 Edukacja przedszkolna TYP: Wsparcie edukacji przedszkolnej poprzez organizację zajęć dodatkowych oraz doposażenie, dalej powoływany jako Regulamin wyboru oraz Załącznik nr 1 do Regulaminu wyboru - Kryteria wyboru projektów. Zgodnie z art. 42 ustawy wdrożeniowej, objęty dofinansowaniem może być wyłącznie projekt wybrany do dofinansowania, a stosownie do art. 43 wybrany do dofinansowania może zostać wyłącznie projekt spełniający kryteria wyboru projektów. Natomiast kryteria wyboru projektów określone zostały w załączniku nr 1 do Regulaminu wyboru. Jednym z kryteriów jest, że "Wnioskodawcą w projekcie jest organ prowadzący OWP, do którego skierowane jest wsparcie". Definicję wnioskodawcy zawiera art. 2 pkt 34 ustawy wdrożeniowej wskazując, że wnioskodawca to podmiot, który złożył wniosek o dofinansowanie projektu. Natomiast co do definicji beneficjenta, ustawa w art. 2 pkt 1 odsyła do art. 2 pkt 9 Rozporządzenia ogólnego. Wskazany przepis Rozporządzenia ogólnego pod lit. a) stanowi zaś, że "beneficjent" oznacza: a) podmiot publiczny lub prywatny, podmiot mający osobowość prawną lub niemający osobowości prawnej lub osobę fizyczną, odpowiedzialne za inicjowanie operacji lub inicjowanie i wdrażanie operacji. Rozporządzenie ogólne jak i Regulamin konkursu nie zawiera postanowień przewidujących możliwość przekształceń podmiotu (wnioskodawcy), który ubiega się o dofinansowanie. Objęty dofinansowaniem może być wyłącznie projekt wybrany do dofinansowania, a wybrany może zostać wyłącznie projekt spełniający kryteria wyboru projektów, które wnioskodawca przestał spełniać w toku postępowania konkursowego. Z powyższego wynika, że wsparcie może otrzymać jedynie taki podmiot, który jest jednocześnie wnioskodawcą i organem prowadzącym ośrodek wychowania przedszkolnego. Jednym z kryteriów jest, że "Wnioskodawcą w projekcie jest organ prowadzący OWP, do którego skierowane jest wsparcie". W niniejszej sprawie stan faktyczny jest bezsporny, natomiast w sprawie sporne jest, czy możliwe jest zawarcie umowy o dofinansowanie ze Spółką prawa handlowego, która powstała poprzez przekształcenie w oparciu o przepisy K.s.h. działalności prowadzonej dotąd przez osobę fizyczną, która była wnioskodawcą w projekcie, jak twierdzi strona, czy też nie jest to możliwe z uwagi na brak tożsamości pomiędzy wnioskodawcą (osobą fizyczną) a podmiotem, który byłby beneficjentem (Sp. z o.o.). Z dokumentacji sprawy bezspornie wynika, że wynika, że wnioskodawcą był A. L., prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą, który złożył wniosek o dofinansowanie 10 lipca 2023r. Następnie 26 kwietnia 2024r. nastąpiło przekształcenie tej działalności w spółkę prawa handlowego. Natomiast projekt został wybrany do dofinasowania uchwałą Zarządu Województwa Śląskiego 28 sierpnia 2024r., tzn. wówczas, gdy podmiotem prowadzącym OWP nie był już wnioskodawca, lecz inny podmiot Spółka. Powstała zatem sytuacja, gdy beneficjentem miałby być inny podmiot, niż zainicjował operację, a więc sprzecznie z definicją beneficjenta, wynikającą z Rozporządzenia ogólnego. Przy czym na skutek przekształcenia jednoosobowej działalności powstała nowa, nieistniejąca dotąd Spółka i jest to podmiot odrębny od wnioskodawcy dofinansowania, który jako osoba fizyczna istnieje nadal i jedynie staje się jedynym wspólnikiem nowopowstałej spółki. Jest to sytuacja odmienna od przekształcenia spółki kapitałowej, której skutkiem jest zawsze ustanie bytu prawnego spółki przekształcanej. Nie można zatem uznać, że w przypadku takiego przekształcenia zachodzi ciągłość podmiotowa. Teza o odrębności obu podmiotów: przedsiębiorcy i spółki znajduje potwierdzenie także w fakcie, że nr NIP i REGON, którymi posługiwał się przedsiębiorca uległy po przekształceniu zmianie. Bezspornie również do przekształcenia działalności osoby fizycznej w Spółkę doszło jeszcze przed zakończeniem oceny projektu i na dzień przekształcenia umowa o dofinansowanie nie została jeszcze zawarta. Zauważyć należy, że przekształcenie przedsiębiorcy w jednoosobową spółkę kapitałową na podstawie art. 551 § 5 k.s.h. nie prowadzi do utraty bytu prawnego przedsiębiorcy, który jest osobą fizyczną. Jest to inna sytuacja niż przy przekształceniach spółek kapitałowych, których skutkiem jest zawsze utrata bytu prawnego osoby prawnej. Ta okoliczność ma fundamentalne znaczenie dla wykładni art. 5842 § 1 i § 2 k.s.h. Pierwszy z tych przepisów stanowi, że wszystkie prawa i obowiązki przedsiębiorcy przysługują przekształconej spółce. Drugi zaś stwierdza, że spółka przekształcona pozostaje podmiotem w szczególności zezwoleń, koncesji oraz ulg, które zostały przyznane przedsiębiorcy przed przekształceniem, chyba że ustawa lub decyzja stanowi inaczej. Na gruncie tych regulacji nie można jednak budować koncepcji sukcesji generalnej, a pojęcie "wszystkie" z art. 584 § 1 musi być odczytywane przez pryzmat charakteru i rodzaju praw i obowiązków, zwłaszcza gdy są to prawa i obowiązki o charakterze publicznym. Nawet na gruncie praw i obowiązków cywilnych w analizowanym przypadku nie ma sukcesji generalnej (zob. postanowienie SN z 29 stycznia 2016r., II CZ 94/15), a skutkiem przekształcenia przedsiębiorcy nie jest przekształcenie podmiotu, ale tylko przedmiotu jego działalności. Zatem nie dochodzi w takim przypadku do pełnej kontynuacji podmiotu przekształcanego, a więc spółka nie staje się pełnym następcą jednoosobowego przedsiębiorcy. W rozpoznawanej sprawie taki podmiot istnieje, a jest nim A. L. A zatem jak trafnie wskazał to WSA wsparcie może otrzymać jedynie taki podmiot, który jest jednocześnie wnioskodawcą i organem prowadzącym ośrodek wychowania przedszkolnego. Tym samym wniosku o uchylenie zaskarżonego wyroku nie usprawiedliwiają zarzuty naruszenia art. 49 w zw. z art. 53 zd. 2 TFUE w zw. z art. art. 5841 i art. 5842 § 1 i § 2 Kodeksu spółek handlowych w zw. z art. 2 pkt 34) oraz w zw. z art. 2 pkt 1) ustawy wdrożeniowej oraz w zw. z art. 2 pkt 9 lit a Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1060 z 24 czerwca 2021r. Podkreślić także należy, że przystępując do konkursu strona zaakceptowała jego zasady, natomiast tożsamość podmiotowa, zdeterminowana tożsamością wnioskodawcy i beneficjenta jest podstawowym - obok zakresu przedmiotowego - elementem identyfikującym i indywidualizującym dane przedsięwzięcie (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 stycznia 2018r.,sygn. akt II GSK 4067/17, LEX nr 2475576). Niezasadny jest również zarzut naruszenia przez WSA art. 2 i art. 7 Konstytucji RP. Pierwszy z tych przepisów stanowi, że Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej. Natomiast zgodnie z art. 7 Konstytucji RP organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, z akt sprawy nie wynika, aby WSA naruszył zasadę legalizmu. W szczególności skarżąca nie wykazała, że zaskarżony wyrok został wydany bez podstawy prawnej, albo że WSA przekroczył kompetencje przyznane mu przez przepisy Konstytucji RP i p.p.s.a. Z podanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną. O kosztach postępowania kasacyjnego, obejmujących wynagrodzenie pełnomocnika organu (240 zł), który brał udział przed WSA, orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 września 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2023r., poz. 1935 t.j