I GSK 1242/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Wegner Sędzia NSA Małgorzata Grzelak (spr.) Sędzia NSA Joanna Salachna po rozpoznaniu w dniu 29 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Dyrektora Pomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Gdyni od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 maja 2024 r. sygn. akt III SA/Gd 134/24 w sprawie ze skargi T. Sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Pomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Gdyni z dnia 29 stycznia 2024 r. nr 007/6480/9011/2024 w przedmiocie pomocy dla rolników działających w sektorze zbóż i nasion oleistych, którzy ponieśli straty gospodarcze spowodowane przywozem zbóż z Ukrainy 1. uchyla zaskarżony wyrok; 2. oddala skargę; 3. zasądza od T. Sp. z o.o. w B. na rzecz Dyrektora Pomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Gdyni 477 (czterysta siedemdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z 28 maja 2024 r., sygn. akt III SA/Gd 134/24, w sprawie ze skargi T. Sp. z o.o. w B. (dalej: skarżąca) na decyzję Dyrektora Pomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Gdyni z 29 stycznia 2024 r. w przedmiocie pomocy dla rolników działających w sektorze zbóż i nasion oleistych, którzy ponieśli straty gospodarcze spowodowane przywozem zbóż z Ukrainy, na podstawie art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.), uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Sztumie z 29 listopada 2023 r. (punkt pierwszy wyroku) oraz zasądził od Dyrektora Pomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Gdyni na rzecz skarżącej 697 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania (punkt drugi wyroku). Treść uzasadnienia tego wyroku oraz innych przywołanych w niniejszym orzeczeniu dostępna jest w serwisie internetowym CBOSA (orzeczenia.nsa.gov.pl). Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Dyrektor Pomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Gdyni zaskarżając orzeczenie w całości. Zaskarżonemu wyrokowi, na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a., zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: 1) § 13zzg rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. 2015 poz. 187 ze zm.; dalej rozporządzenie z dnia 27 stycznia 2015 r.) w zw. z § 3, 4 i 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 kwietnia 2023 r. w sprawie realizacji przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zadań związanych z ustanowieniem środka wsparcia w sytuacjach nadzwyczajnych dla sektorów zbóż i nasion oleistych (Dz. U. poz. 762 z późn. zm.; dalej rozporządzenie z dnia 21 kwietnia 2023 r.) oraz w zw. z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 września 2023 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. poz. 1965; dalej rozporządzenie z dnia 19 września 2023 r.) w powiązaniu z decyzją Komisji Europejskiej nr SA.109486 (2023/N) z dnia 06.10.2023 r. polegającego na błędnej wykładni tego przepisu przez Sąd poprzez mylne zrozumienie treści i znaczenia ww. przepisu oraz niezrozumieniu intencji ustawodawcy w ten sposób, że Sąd niezasadnie przyjął, że postępowanie w sprawie przyznania pomocy prowadzone w oparciu o 13zzg rozporządzenia z dnia 27 stycznia 2015 r. jest tożsame i jest kontynuacją postępowania prowadzonego w oparciu o § 3 i § 4 rozporządzenia z dnia 21 kwietnia 2023 r., podczas gdy prawidłowa wykładnia tego przepisu prowadzi do odmiennego wniosku, iż § 13zzg rozporządzenia z dnia 27 stycznia 2015 r. normuje odrębne postępowanie, w ramach którego, pomoc jest realizowana z innych funduszy, tj. pochodzących wyłącznie z budżetu Rzeczypospolitej Polskiej, a nadto dla uzyskania której, koniecznym było złożenie oświadczenia producenta rolnego ubiegającego się o pomoc, o zrzeczeniu się prawa do pomocy, o której, mowa w rozporządzeniu z dnia 21 kwietnia 2023 r.; inny jest również krąg podmiotów uprawnionych do otrzymania pomocy realizowanej w oparciu o § 13zzg rozporządzenia z dnia 27 stycznia 2015 r. oraz w oparciu § 3 i § 4 rozporządzenia z dnia 21 kwietnia 2023 r. Z kolei na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a., organ zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj.: 1) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 10 a ust. 1, ust. 1a pkt 3 oraz ust. 1b ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz.U. z 2023 r. poz. 1199; dalej ustawa o ARiMR) poprzez niezasadne uchylenie decyzji Dyrektora Pomorskiego Oddziału Regionalnego ARiMR nr 007/6480/9011/ 2024 z dnia 29 stycznia 2024 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Sztumie nr 0215-2023-248 z dnia 29 listopada 2023 r. będące wynikiem wadliwego przyjęcia przez Sąd, że organ powinien był z urzędu poinformować stronę o zmianie przepisów rozporządzenia z dnia 27 stycznia 2015 r., czego nie uczynił, pomimo, że organ nie był do tego zobowiązany, zaś T. sp. z o.o. (dalej również spółka), została poinformowana zawiadomieniem z dnia 15 września 2023 r. o braku środków oraz o możliwym, lecz niepewnym, udzieleniu pomocy w trybie rozporządzenia z dnia 27 stycznia 2015 r., a także miała możliwość zapoznania się informacją o prowadzonych przez Agencję naborach, w tym naborze wniosków o udzielenie pomocy producentowi rolnemu, który spełnił warunki przyznania pomocy, o której mowa w przepisach rozporządzenia z dnia 21 kwietnia 2023 r. i mimo tego nie otrzymał tej pomocy, która ukazała się na stronie internetowej Agencji w dniu 6 października 2023 r. - które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) art. 141 § 4 w zw. z art. 153 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. poprzez bezpodstawne uznanie, że organ dopuścił się naruszenia art. 8, art. 11, art. 36 w zw. z art. 12 k.p.a., § 6 ust. 4 i § 7 rozporządzenia z dnia 21 kwietnia 2023 r. w powiązaniu z § 13zzg ust. 1 pkt 2 i § 13zzg ust. 2 rozporządzenia z dnia 27 stycznia 2015 r. oraz art. 10a ust. 1a pkt 1 ustawy o ARiMR, informując spółkę w zawiadomieniu z dnia 15 września 2023 r. o przesunięciu terminu wydania decyzji w związku z oczekiwaniem na nowe środki pomocowe, czym wywołał u strony mylne przekonanie, że oczekuje na przekazanie tych środków w celu wydania korzystnej dla niej decyzji i tym samym zablokował możliwość ubiegania się o pomoc finansową na podstawie § 13zzg rozporządzenia z dnia 27 stycznia 2015 r., podczas gdy prawidłowa ocena prawna powiązana z wykładnią tych przepisów prowadzi do wniosku odmiennego, iż nie doszło do ich naruszenia, bowiem organ nie wprowadził spółki w błąd, gdyż przedmiotowa sprawa dotyczy odmowy przyznania pomocy finansowej określonej w przepisach rozporządzenia z dnia 21 kwietnia 2023 r., a jej podstawę stanowi okoliczność wyczerpania środków przeznaczonych na tę pomoc zgodnie z § 6 ust. 4 rozporządzenia z dnia 21 kwietnia 2023 r. oraz nie uniemożliwił stronie złożenia wniosku w oparciu o § 13zzg rozporządzenia z dnia 27 stycznia 2015 r., bowiem warunkiem jego złożenia nie było wcześniejsze wydanie decyzji o odmowie przyznania pomocy na podstawie rozporządzenia z dnia 21 kwietnia 2023 r., decyzje organów obu instancji są prawidłowe, co powoduje niemożność zaakceptowania przez skarżącego oceny prawnej Sądu zaprezentowanej w zaskarżonym wyroku, - które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dyrektor Pomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Gdyni, na podstawie art. 176 w zw. z art. 185 § 1 p.p.s.a, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku, a także zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł oraz kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu sądowo-administracyjnym, według norm przepisanych oraz o rozpoznanie niniejszej skargi na posiedzeniu niejawnym. Skarżąca spółka nie skorzystała z możliwości złożenia odpowiedzi na skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega uwzględnieniu na podstawie art. 188 p.p.s.a. W myśl art. 10a ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: ustawa o ARiMR) w toku postępowania przed organami ARiMR do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyłączeniem art. 7, art. 9, art. 10, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 79a oraz art. 81, jeżeli przepisy ustawy lub przepisy odrębne nie stanowią inaczej. W postępowaniach tych – stosownie do art. 10a ust. 1a tej ustawy – organ: 1) stoi na straży praworządności, 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy, 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania, 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy rozporządzenia z dnia 21 kwietnia 2023 r. w sprawie realizacji przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zadań związanych z ustanowieniem środka wsparcia w sytuacjach nadzwyczajnych dla sektorów zbóż i nasion i nasion oleistych (Dz. U. z 2023 r., poz. 762). Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia pomoc przyznaje się rolnikowi: 1) któremu został nadany numer identyfikacyjny, o którym mowa w art. 12 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2022 r. poz. 2001 i 2727 oraz z 2023 r. poz. 412), i który wyraził zgodę, o której mowa w art. 10c ust. 3 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa; 2) który dokonał sprzedaży: a) żyta, jęczmienia, owsa, pszenżyta, mieszanek zbożowych lub nasion rzepaku lub rzepiku w okresie od dnia 1 grudnia 2022 r. do dnia 15 lipca 2023 r. lub b) kukurydzy w okresie od dnia 15 kwietna 2023 r. do dnia 15 lipca 2023 r. - podmiotom prowadzącym działalność w zakresie obrotu, skupu lub przetwórstwa zbóż lub nasion oleistych, jak również podmiotom skupującym zboża lub nasiona oleiste w związku z prowadzoną przez te podmioty produkcją zwierzęcą; 3) który poniósł stratę gospodarczą, o której mowa w art. 1 ust. 2 rozporządzenia Komisji nr 2023/739 z dnia 4 kwietnia 2023 r. ustanawiające środek wsparcia w sytuacjach nadzwyczajnych dla sektorów zbóż i nasion oleistych w Bułgarii, Polsce i Rumunii (dalej: rozporządzenie nr 2023/739) oraz w art. 1 ust. 2 rozporządzenia Komisji nr 2023/1343 z dnia 30 czerwca 2023 r. ustanawiające środek wsparcia w sytuacjach nadzwyczajnych dla sektorów zbóż i nasion oleistych w Bułgarii, Polsce i Rumunii (dalej: rozporządzenie nr 2023/1343); 4) który w 2022 r. złożył wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego i zadeklarował w tym wniosku powierzchnię upraw kukurydzy, żyta, jęczmienia, owsa, pszenżyta, mieszanek zbożowych, rzepaku lub rzepiku. Stosownie do § 5 rozporządzenia wniosek powinien być złożony przez rolnika w terminie od dnia 1 czerwca 2023 r. do dnia 31 lipca 2023 r. (ust. 1). Termin ten nie podlega przywróceniu (ust. 2). Zgodnie z § 7 rozporządzenia kierownik biura powiatowego Agencji wydaje decyzję w sprawie przyznania pomocy w terminie do dnia 15 września 2023 r. W myśl natomiast § 6 ust. 4 rozporządzenia pomoc jest przyznawana według kolejności złożenia wniosków, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 1, do wysokości sumy kwoty środków, o których mowa w: 1) art. 2 ust. 1 lit. b rozporządzenie nr 2023/739, wyrażonej w złotych, oraz równowartości tej kwoty pochodzącej z budżetu państwa oraz 2) art. 2 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 2023/1343, wyrażonej w złotych, oraz dwukrotności tej kwoty pochodzącej z budżetu państwa. Z kolei w dniu 23 września 2023 r. weszły w życie przepisy § 13zzg rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 września 2023 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2023 r., poz. 1965). Na ich podstawie Agencja udziela pomocy finansowej producentowi rolnemu: 1) któremu zagraża utrata płynności finansowej w związku z ograniczeniami na rynku rolnym spowodowanymi agresją Federacji Rosyjskiej wobec Ukrainy; 2) który spełnił warunki przyznania pomocy, o której mowa w przepisach rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 kwietnia 2023 r. w sprawie realizacji przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zadań związanych z ustanowieniem środka wsparcia w sytuacjach nadzwyczajnych dla sektorów zbóż i nasion oleistych, i mimo tego nie otrzymał tej pomocy. Pomoc ta, jest przyznawana, w drodze decyzji kierownika biura powiatowego Agencji na wniosek tego producenta rolnego złożony do dnia 31 października 2023 r. Wniosek taki zawiera m.in. oświadczenie producenta rolnego o zrzeczeniu się prawa do pomocy, o której mowa w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 21 kwietnia 2023 r. w sprawie realizacji przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zadań związanych z ustanowieniem środka wsparcia w sytuacjach nadzwyczajnych dla sektorów zbóż i nasion oleistych. Stosownie do § 4 ust. 1 rozporządzenia pomoc przyznaje się na wniosek rolnika w wysokości ustalonej zgodnie z § 6 rozporządzenia, po spełnieniu przesłanek z § 3 rozporządzenia i warunków z § 4 ust. 2-4 rozporządzenia. Wniosek o przyznanie pomocy rolnik składa w terminie od dnia 1 czerwca 2023 r. do dnia 31 lipca 2023 r. (§ 5 ust. 1 rozporządzenia). Skarżący złożył stosowny wniosek 31 lipca 2023 r. Zgodnie z § 6 ust. 4 rozporządzenia pomoc jest przyznawana według kolejności złożenia wniosków, do wysokości sumy kwoty środków, o których mowa w: 1) art. 2 ust. 1 lit. b rozporządzenia 2023/739, wyrażonej w złotych, oraz równowartości tej kwoty pochodzącej z budżetu państwa oraz 2) art. 2 ust. 1 lit. c rozporządzenia 2023/1343, wyrażonej w złotych, oraz dwukrotności tej kwoty pochodzącej z budżetu państwa. Po przekroczeniu wysokości sumy kwoty środków, o której wyżej, pomoc nie może być przyznana, a kierownik BP ARiMR wydaje decyzję w sprawie przyznania pomocy w terminie do dnia 15 września 2023 r. (§ 7 rozporządzenia). Rozporządzenie wydano na podstawie art. 6c ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2022 r., poz. 2157 ze zm.; dalej: ustawa o ARiMR). W myśl art. 10a ust. 1 ustawy o ARiMR jeżeli przepisy ustawy lub przepisy odrębne nie stanowią inaczej, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy k.p.a., z wyłączeniem art. 7, art. 9, art. 10, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 79a oraz art. 81. Stosownie do art. 10a ust. 1a ustawy o ARiMR w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, organ administracji publicznej: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Z kolei, stosownie do § 13zzg ust. 1 pkt 2 rozporządzenia z 27 stycznia 2015 r. w 2023 r. ARiMR udziela pomocy finansowej producentowi rolnemu, który spełnił warunki przyznania pomocy, o które mowa w rozporządzeniu z 21 kwietnia 2023 r. i mimo tego nie otrzymał pomocy. Zgodnie z § 13zzg ust. 2 rozporządzenia z 27 stycznia 2015 r. pomoc jest przyznawana w drodze decyzji kierownika BP ARiMR na wniosek producenta rolnego złożony do dnia 31 października na formularzu opracowanym i udostępnionych przez Agencję na jej stronie internetowej. Kluczowe dla rozstrzygnięcia jest zatem, czy: 1) nastąpiło przekroczenie wysokości sumy środków i czy organ był obowiązany tę okoliczność expressis verbis uzasadnić oraz czy 2) zasadnie pismem z 15 września 2023 r. na podstawie art. 36 § 1 k.p.a. poinformował skarżącego o niezałatwieniu sprawy w terminie i wskazał nowy termin załatwienia sprawy do 30 listopada 2023 r. oraz czy był obowiązany do poinformowania skarżącego o konieczności złożenia ponownego wniosku do 31 października 2023 r. w ramach drugiego naboru w trybie § 13zgg ust. 1 i 2 rozporządzenia z 27 stycznia 2015 r. W ocenie Sądu I instancji, działanie organu, który w piśmie z dnia 15 września 2023 r. wskazywał skarżącej na przesunięcie terminu wydania decyzji jako uzasadnione oczekiwaniem na nowe środki pomocowe, należy zakwalifikować jako wprowadzenie skarżącej w błąd. Taka treść pisma wywoływała przekonanie, że organ oczekuje na przyznanie tych środków w celu wydania korzystnej dla strony decyzji. Gdyby organ wydał decyzję w przewidzianym przepisami prawa terminie, do czego był zobowiązany, umożliwiłby skarżącej złożenie kolejnego wniosku na podstawie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 września 2023 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, które weszły w życie w dniu 22 września 2023 r. Sąd I instancji wskazał, że 22 września 2023 r. weszły w życie przepisy § 13zzg rozporządzenia z 27 stycznia 2015 r. umożliwiające przeprowadzenie kolejnego naboru, oznacza to wyczerpanie środków w ramach naboru pierwszego, w którym skarżąca złożyła wniosek ale w terminie do 31 października 2023 r. strona mogła ubiegać się o pomoc z uwagi na nieotrzymanie jej w pierwszym naborze. Wbrew stanowisku WSA, organy nie uniemożliwiły skarżącej złożenia wniosku w nowym naborze ani nie wprowadziły go w błąd co do możliwości przyznania pomocy w postępowaniu wszczętym złożonym przez spółkę wnioskiem. Przyznanie pomocy w ramach obu naborów odbywało się w różnych postępowaniach administracyjnych. Przyznanie pomocy w ramach naboru w oparciu o § 13zgg ust. 1 i 2 rozporządzenia z 27 stycznia 2015 r. mogło nastąpić wyłącznie w sytuacji, gdy producent rolny złożył oświadczenie o zrzeczeniu się prawa pomocy , o której mowa w rozporządzeniu z dnia 21 kwietnia 2023 r. (v. § 13zgg ust. 3 pkt 4 lit. b rozporządzenia z 27 stycznia 2015 r.). W świetle ww. przepisu koniecznym warunkiem złożenia wniosku na podstawie § 13zgg nie było wcześniejsze wydanie decyzji o odmowie przyznania pomocy w trybie rozporządzenia z dnia 27 stycznia 2015 r. Nadto pomoc realizowania w oparciu o § 13zgg rozporządzenia z 27 stycznia 2015 r. była skierowana do określonej kategorii podmiotów, które nie obejmowała "dużych przedsiębiorców", do jakich zaliczała się spółka T., a jedynie do beneficjentów będących mikroprzedsiębiorcami, bądź małym lub średnim przedsiębiorcą. Tym samym za trafny należy uznać zarzut kasacyjny naruszenia § 13zgg rozporządzenia z 27 stycznia 2015 r. przez błędną wykładnię tego przepisu. Podstawę odmowy przyznania pomocy stanowiła zaistniała w tej sprawie okoliczność wyczerpania środków. W sytuacji wyczerpania kwoty środków organ nie miał innej możliwości niż wydać rozstrzygnięcie o odmowie przyznania pomocy, a to ze względu na treść § 6 ust. 4 rozporządzenia w wersji obowiązującej od 12 lipca 2023 r., stanowiącego, że pomoc jest przyznawana według kolejności złożenia wniosków. Organ działał zgodnie z zasadą legalizmu – w granicach i na podstawie prawa. W związku z wyczerpaniem kwoty środków i planowanym podjęciem przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi działań zmierzających do przyznania przez Komisję Europejską zwiększonej części pomocy krajowej, o której mowa w art. 2 ust. 2 rozporządzenia 2023/1343, celowe było poinformowanie skarżącej spółki na podstawie art. 36 § 1 k.p.a. o niezałatwieniu sprawy w terminie i wskazanie nowego terminu załatwienia sprawy do 30 listopada 2023 r. W sytuacji wyczerpania kwoty środków przepisy wprowadzające obowiązek złożenia kolejnego wniosku w ramach kolejnego naboru weszły w życie później – 23 września 2023 r. (§ 13zzg ust. 1 i 2 rozporządzenia z 27 stycznia 2023 r.). Przepisy te wprowadziły wymóg złożenia nowego wniosku do 31 października 2023 r. Wniosku takiego skarżąca spółka nie złożyła. O spełnieniu warunków przyznania pomocy świadczy to, że następczo organ odmówił mu tej pomocy jedynie z uwagi na wyczerpanie kwoty środków (a nie z innych przyczyn), a przesłanka nieotrzymania pomocy mimo spełnienia warunków nie jest koniecznie związana z wydaniem decyzji w trybie § 7 rozporządzenia, gdyż nieotrzymanie pomocy mimo spełnienia warunków można rozumieć również jako niewydanie decyzji do czasu złożenia nowego wniosku w ramach drugiego naboru w sytuacji gdy z zawiadomienia o wskazaniu nowego terminu załatwienia sprawy wynika wyczerpanie kwoty środków. Skoro organy nie naruszyły przepisów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 p.p.s.a. uchylił zaskarżony wyrok i skargę spółki T. oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a. O kosztach postępowania obejmujących wynagrodzenie pełnomocnika organu oraz zwrot opłaty skarbowej za pełnomocnictwo orzeczono na podstawie art. 203 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a.