V SA/Wa 309/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 29 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na decyzję Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 4 listopada 2024 r. znak DIR-IIa.025.40.2024.IS.4 w przedmiocie odpowiedzialności solidarnej z tytułu zwrotu dofinansowania z udziałem środków unijnych postanawia odrzucić skargę.

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej "p.p.s.a.") – skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Jak wynika z akt administracyjnych, zaskarżona decyzja Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej z 4 listopada 2024 r. znak DIR-IIa.025.40.2024.IS.4 została doręczona na skrzynkę ePUAP skarżącego. Po utworzeniu pierwszego UPD w dniu 4 listopada 2024 r. oraz powtórnego UPD w dniu 12 listopada 2024 r., korespondencja została uznana za doręczoną w dniu 19 listopada 2024 r. Powyższe potwierdza Urzędowe Poświadczenie Doręczenia o Identyfikatorze Poświadczenia – ePUAP-UPD145423575 (k 93 akt administracyjnych sprawy). A zatem, ustawowy, trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 18 grudnia 2024 r. Skargę - wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia - skarżący złożył za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 27 grudnia 2024 r. W wyniku rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 20 marca 2025 r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W ustawowym terminie skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie Sądu. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 11 września 2025 r. sygn.akt I GZ 327/25 oddalił zażalenie skarżącego. NSA wyjaśnił, że Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że argumenty skarżącego nie wskazują na brak winy w uchybieniu terminu. Wobec tego z dniem 11 września 2025 r. postanowienie tut. Sądu z dnia 20 marca 2025 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi uprawomocniło się. W konsekwencji, skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. należało odrzucić, jako wniesioną po terminie, o czym Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.