I GSK 1164/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Tomasz Smoleń po rozpoznaniu w dniu 23 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku K. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku w sprawie ze skargi kasacyjnej K. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 14 maja 2025 r. sygn. akt I SA/Sz 439/24 w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 21 maja 2024 r. nr SKO/WA/503/1374/2024 w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty z tytułu przyznania świadczeń na rzecz ochrony miejsc pracy postanawia: odrzucić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 14 maja 2025 r., sygn. akt I SA/Sz 439/24, oddalił skargę K. K. (skarżąca kasacyjnie) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie (organ, SKO) z dnia 21 maja 2024 r. nr SKO/WA/503/1374/2024 w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty z tytułu przyznania świadczeń na rzecz ochrony miejsc pracy. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyła skarżąca kasacyjnie, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wnosząc m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku w całości na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej "p.p.s.a.). Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku skarżąca kasacyjnie podniosła, że ze względu na wartość przedmiotu sporu, uiszczenie tak wysokiej należności będzie wiązało się z destabilizacją sytuacji finansowej firmy przez nią prowadzonej. Z tego względu, a także mając na względzie istotę małych i średnich przedsiębiorstw dla całej gospodarki, w jej ocenie wniosek jawi się jako w pełni zasadny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek zawarty w skardze kasacyjnej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny. Na wstępie należy wskazać, że zaskarżony wyrok WSA nie stał się prawomocny, co oznacza, że nie wywołuje on skutków prawnych związanych z przedmiotem rozstrzygnięcia (art. 168 § 1 p.p.s.a.). Wniesienie przez stronę skargi kasacyjnej powoduje wstrzymanie uprawomocnienia się zaskarżonego wyroku (art. 168 § 1, art. 170 i art. 171 p.p.s.a.). Kompetencja do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności organu administracji publicznej została uregulowana w art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże wskazany przepis dotyczy wyłącznie wstrzymania wykonania aktów, bądź czynności wydanych w postępowaniu administracyjnym i będącym przedmiotem kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego, a na mocy art. 193 p.p.s.a. może on być odpowiednio stosowany w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Naczelny Sąd Administracyjny nie został wyposażony w kompetencję do wstrzymania wykonania zaskarżonego skargą kasacyjną orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Przepisy przewidują jedynie możliwość wstrzymania wykonania prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego w wypadku wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art. 284 p.p.s.a.), co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Powyższe oznacza, że brak jest podstawy prawnej do wstrzymania wykonania wyroku, którego dotyczy skarga kasacyjna złożona do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Brak jest również innych przepisów w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak również w ustawach szczególnych, które pozwalałyby na wstrzymanie wykonania nieprawomocnego wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadku wniesienia od tego wyroku skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego (zob. postanowienie NSA z dnia 11 kwietnia 2019 r., sygn. akt I OSK 774/19, dostępne: CBOSA). Skoro zaskarżony w przedmiotowej sprawie wyrok WSA z dnia 14 maja 2025 r., jest nieprawomocny, to nie podlega wykonaniu. W konsekwencji wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku WSA należało odrzucić jako niedopuszczalny. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 oraz art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.