I GPP 7/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Salachna po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi F. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 641/23 ze skargi F. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia 9 lutego 2023 r. nr [...] w przedmiocie dotacji celowej przypadającej do zwrotu postanawia: odrzucić skargę na przewlekłość postępowania.

Pismem z 20 maja 2024 r. F. (dalej: skarżąca) wniosła skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki w sprawie zawisłej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie o sygn. akt V SA/Wa 641/23, prowadzonego ze skargi na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia 9 lutego 2023 r. w przedmiocie określenia kwoty dotacji celowej przypadającej do zwrotu. W skardze skarżąca wniosła o: 1. stwierdzenie, że w sprawie prowadzonej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pod sygn. akt V SA/Wa 641/23 "nie doszło" do przewlekłości postępowania; 2. zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz Skarżącego kwoty 20 000 zł; 3. zwolnienie skarżącej z opłaty od wniesienia skargi, albowiem F., jako organizacja pożytku publicznego, na podstawie art. 239 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634) zwolniona jest w całości z obowiązku uiszczania opłat sądowy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rozpoznawana skarga na przewlekłość postępowania nie spełnia wymogów przewidzianych w ustawie z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2023 r., poz. 1725; dalej: ustawa). Zgodnie z art. 6 ust. 1 i 2 ww. ustawy skarga powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a ponadto zawierać żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy oraz przytoczenie okoliczności uzasadniających to żądanie. Skarżący powinien zatem w uzasadnieniu skargi szczegółowo wskazać w czym dopatruje się nieuzasadnionej zwłoki w rozpoznaniu jego sprawy. Jego obowiązkiem jest precyzyjnie wskazać na konkretne działania bądź zaniechania sądu rozpoznającego sprawę, które w konsekwencji doprowadziły do zwłoki (por.: - postanowienia Sądu Najwyższego z 7 czerwca 2005 r., sygn. akt III SPP 103/05 i III SPP 95/05 - publ. OSNP 2006 r. z. 1-2, poz. 35 i 34; - postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 czerwca 2008 r., sygn. akt II OPP 19/08, Lex nr 494357). Skargę niespełniającą tego wymagania sąd odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków (art. 9 ust. 1 tej ustawy). W rozpoznawanej skardze na przewlekłość postępowania skarżąca wnosi o stwierdzenie, iż w postępowaniu "nie doszło" do przewlekłości. To oraz ograniczenie skargi jedynie do wskazanych wyżej wniosków, należy uznać za oczywiście niewystarczające dla spełnienia przesłanek z art. 6 ust. 2 ustawy. Brak żądania stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie oraz brak sprecyzowania okoliczności uzasadniających żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania uniemożliwia ocenę czynności WSA w Warszawie wymienionych w art. 2 ust. 2 ustawy. Wymagania z art. 6 ust. 2 ustawy uznać należy za konstrukcyjne (nieusuwalne), a ich niespełnienie pociąga za sobą odrzucenie skargi bez wzywania do uzupełnienia jej braków, zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OPP 51/11, Lex nr 10683). W tym stanie rzeczy NSA na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z orzekł jak w sentencji postanowienia.