I FZ 87/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Arkadiusz Cudak (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia V. Sp. z o.o. z siedzibą w S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 18 stycznia 2017 r. sygn. akt I SA/Sz 1209/16 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi V. Sp. z o.o. z siedzibą w S. na interpretację indywidualną Ministra Finansów (obecnie: Szefa Krajowej Administracji Skarbowej) z dnia 17 sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zastosowania przepisów prawa podatkowego postanawia oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 18 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, w sprawie o sygn. akt I SA/Sz 1209/16, działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.), dalej: p.p.s.a., odrzucił skargę V. Sp. z o.o. (dalej: spółka lub skarżąca) na interpretację indywidualną Ministra Finansów (organ upoważniony: Dyrektor Izby Skarbowej w B., dalej: organ) z dnia 17 sierpnia 2016 r. w przedmiocie zastosowania przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług. Przedmiotowe orzeczenie zapadło w następującym stanie faktycznym: Pismem z dnia 9 listopada 2016 r. spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na wymienioną na wstępie interpretację indywidualną. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie (dalej: Przewodniczący Wydziału) z dnia 13 grudnia 2016 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi (złożenia dowodu wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa oraz nadesłania odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, aktualnego na dzień sporządzenia skargi). Ponadto odrębnym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 grudnia 2016 r. wezwano spółkę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Przedmiotowe wezwania (odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu) zostały doręczone spółce jedną przesyłką pocztową w dniu 16 grudnia 2016 r. W odpowiedzi na powyższe skarżąca w dniu 23 grudnia 2016 r. uzupełniła braki formalne wskazane w wezwaniu. W wyznaczonym terminie nie uiszczono jednakże należnego wpisu od skargi. W konsekwencji postanowieniem z dnia 18 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie nieopłaconą skargę odrzucił. Wniesionym w dniu 30 stycznia 2017 r. zażaleniem spółka zaskarżyła wskazane powyżej postanowienie, wnosząc o jego uchylenie i rozpatrzenie skargi. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca podniosła, że doręczony jej wraz z innymi dokumentami dotyczącymi wniesionej skargi odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi został przez nią przeoczony. Równocześnie spółka uiściła wymaganą opłatę sądową od skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, przez co należało je oddalić. Na wstępie - mając na uwadze treść uzasadnienia zażalenia - zakreślić należy granice sporu w sprawie poddanej kognicji Naczelnego Sądu Administracyjnego na skutek zażalenia skarżącej. Podkreślenia zatem wymaga, że przedmiotem zażalenia jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 18 stycznia 2017 r., sygn. akt I SA/Sz 1209/16, o odrzuceniu skargi na interpretację indywidualną. Powodem odrzucenia było zaś nieuiszczenie przez skarżącą należnej opłaty (wpisu od skargi w wymaganej prawem wysokości). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Mając na uwadze tak określone ramy prawne i faktyczne rozpoznawanej sprawy wskazać należy, iż na obecnym etapie postępowania (zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi) przedmiotem oceny Sądu drugiej instancji jest zasadność odrzucenia skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że wnosząc skargę na interpretację indywidualną skarżąca nie uiściła jednocześnie wymaganego prawem wpisu od skargi (okoliczność ta jest przy tym bezsporna). W związku z tym prawidłowo Przewodniczący Wydziału - zarządzeniem z dnia 13 grudnia 2016 r., wydanym na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. - wezwał ją do uiszczenia ww. opłaty, pod rygorem odrzucenia skargi. Przedmiotowe wezwanie doręczone zostało spółce w dniu 16 grudnia 2016 r. (k. 15) Prawidłowość doręczenia nie jest przy tym kwestionowana przez skarżącą, o czym świadczy niewątpliwie również treść uzasadnienia zażalenia. Skutkiem powyższego termin do uiszczenia wymaganego wpisu, zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a., upłynął w dniu 23 grudnia 2016 r. Mimo upływu wyznaczonego terminu skarżąca nie uczyniła zadość wezwaniu Przewodniczącego Wydziału (informacja Oddziału Finansowo-Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, k. 21). Sąd pierwszej instancji zatem zasadnie odrzucił skargę. Podkreślenia wymaga przy tym, że odrzucenie skargi z powodu nieuiszczenia wpisu od niej nie jest nieuprawnionym ograniczeniem prawa do sądu, o czym wypowiadał się zarówno Naczelny Sąd Administracyjny (por. postanowienie z dnia 23 listopada 2010 r., sygn. akt II FZ 486/10, CBOSA), Trybunał Konstytucyjny (wyrok z dnia 16 listopada 2011 r., sygn. akt SK 45/09, OTK-A 2011, Nr 9, poz. 97), jak i Europejski Trybunał Praw Człowieka (m.in. w wyroku w sprawie 6289/73 Airey v. Ireland, § 20 i n.). Z uwagi zaś na granice postępowania w rozpoznawanej sprawie, wyznaczone sentencją zaskarżonego postanowienia, nie zasługują na uwzględnienie przedstawione w zażaleniu wyjaśnienia skarżącej, dotyczące powodów braku uiszczenia wpisu od skargi, czy też fakt uiszczenia tej opłaty w dniu 30 stycznia 2017 r. (tj. w dniu złożenia zażalenia na postanowienie Sądu pierwszej instancji o odrzuceniu nieopłaconej skargi). Z okoliczności faktycznych sprawy wynika bowiem w sposób niepodważalny, że wpis od skargi nie został uiszczony ani wraz ze skargą, ani w wyznaczonym w tym celu przez Sąd terminie. Skutkiem tego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zobligowany był przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do odrzucenia skargi. Podniesione okoliczności mogłyby zaś być ewentualnie rozpoznawane w kontekście warunków przywrócenia uchybionego przez skarżącą terminu do dokonania ww. czynności procesowej, co nie jest jednakże przedmiotem postępowania wywołanego rozpoznawanym zażaleniem skarżącej. Wskazując na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.