I FZ 80/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Zirk-Sadowski, po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. sp. z o.o. z/s we W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 stycznia 2017 r. sygn. akt I SA/Wr 1525/16 odrzucające skargę R. sp. z o.o. z/s we W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 12 października 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od lutego 2013 r. do marca 2014 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z 23 stycznia 2017 r., I SA/Wr 1525/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę R. sp. z o.o. z siedzibą we W., stosownie do art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Ppsa). W zażaleniu na to postanowienie spółka domagała się jego uchylenia, a także zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, zarzucając naruszenie: - art. 220 § 3 Ppsa poprzez wadliwe zastosowanie wskutek uznania, że wpis od skargi nie został uiszczony w terminie wynikającym z prawidłowo doręczonego wezwania, - art. 163 § 2 i art. 141 § 4 Ppsa poprzez wadliwe sporządzenie uzasadnienia postanowienia, w którym nie wskazano zasadniczych dla sprawy elementów stanu faktycznego, - art. 67 § 2-3 Ppsa poprzez wadliwe doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Z ustaleń Sądu pierwszej instancji wynika, że wezwanie do opłacenia wpisu od skargi doręczono spółce 19 grudnia 2016 r., natomiast opłatę uiszczono 11 stycznia 2017 r., tj. po terminie wynikającym z art. 220 § 1 Ppsa (siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania). W środku odwoławczym strona wywodzi, że Sąd nie opisał w motywach orzeczenia szczegółów doręczenia przedmiotowego wezwania (dot. zwłaszcza adresu oraz osoby odbierającej korespondencję), podczas gdy spółka nie otrzymała tegoż wezwania, skąd wyprowadza domniemanie wadliwego dokonania ww. czynności procesowej. Z akt sprawy wynika jednakże, że wezwanie skierowano na adres doręczeń wskazany przez spółkę (zbieżny z wynikającym z rejestru przedsiębiorców KRS), tj. [...]. Przesyłkę z wezwaniem (zawierającą również odpis odpowiedzi na skargę) odebrała wg zwrotnego potwierdzenia odbioru p. D. S. we wskazanej wyżej dacie 19 grudnia 2016 r. (k. 20 akt sądowych). Jest to ta sama osoba, która odebrała również przesyłkę z zaskarżonym postanowieniem (k. 29 akt sądowych), jak i przesyłkę z zarządzeniem o zwrocie nienależnie uiszczonego wpisu od zażalenia (k. 47 akt sądowych). Każde z tych kolejnych doręczeń doczekało się stosownej reakcji procesowej (odpowiednio: wniesienie zażalenia, poinformowanie o numerze konta do zwrotu nienależnej opłaty). W żadnym ze wskazanych przypadków strona nie kwestionowała też upoważnienia ww. osoby do odbioru korespondencji adresowanej do spółki. W tym stanie rzeczy nie nasuwa wątpliwości poprawność doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu od skargi dokonanego 19 grudnia 2016 r., a poczynione na tym tle uwagi spółki, w ramach których domniemuje się doręczenie pod błędnym adresem bądź do rąk osoby niebędącej pracownikiem upoważnionym do odbioru pism w rozumieniu art. 67 § 2-3 Ppsa, nie mogą odnieść pożądanego rezultatu, jako niezgodne ze stanem faktycznym sprawy. Skoro wezwanie do opłacenia skargi doręczono prawidłowo 19 grudnia 2016 r., to trafne jest ustalenie Sądu o uiszczeniu wpisu z opóźnieniem (11 stycznia 2017 r., podczas gdy termin do dokonania ww. czynności upływał 27 grudnia 2016 r.), co uzasadniało odrzucenie skargi, stosownie do art. 220 § 3 Ppsa. Natomiast zgłoszony w ww. zakresie zarzut wadliwego przedstawienia stanu faktycznego (art. 141 § 4 Ppsa), jakkolwiek częściowo zasadny (w nawiązaniu do wskazania dwóch różnych dat upływu terminu uiszczenia wpisu), należy w związku z powyższym traktować jako odnoszący się do uchybienia niemającego istotnego wpływu na wynik sprawy. Z tych powodów postanowiono jak w sentencji orzeczenia, stosownie do art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa.