I FZ 64/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Hieronim Sęk, po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. sp. z o.o. z siedzibą w C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30 stycznia 2017 r., sygn. akt III SA/Gl 2366/15, o odrzuceniu skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 10 września 2015 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od czerwca do grudnia 2010 r. postanawia: oddalić zażalenie.

1. Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2017 r., sygn. akt III SA/Gl 2366/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę W. sp. z o.o. z siedzibą w C. (dalej: Strona lub Skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. (dalej: Dyrektor IS) z dnia 10 września 2015 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od czerwca do grudnia 2010 r. 2. W motywach takiego rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że: - w świetle art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.), sąd nie może podjąć żadnej czynności na skutek skargi, od której nie został uiszczony wpis, chyba, iż stronie przysługuje ustawowe zwolnienie od kosztów lub zostanie przyznane jej prawo pomocy obejmujące zwolnienie od tych kosztów; - Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi, lecz wpisu tego nie uiściła; - nie przysługiwało jej zwolnienie od kosztów sądowych, gdyż wniosek w tym zakresie nie został uwzględniony; - w opisanych okolicznościach zachodziły podstawy do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 w związku z art. 58 § 3 P.p.s.a. 3. Na powyższe postanowienie Strona wniosła zażalenie, wnosząc o jego uchylenie. W motywach, odwołując się do swojej sytuacji majątkowej, zarzuciła Sądowi pierwszej instancji naruszenie zasady prawa do sądu przez zaakceptowanie niezasadnej odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów, a następnie odrzucenie skargi. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 4.1. Zażalenie jako pozbawione usprawiedliwionych podstaw podlegało oddaleniu. 4.2. Zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu. Z akt sprawy wynika, że Skarżąca wezwana do uiszczenia wpisu od skargi, nie uiściła żądanej opłaty. 4.3. Stronie nie przysługiwało przy tym zwolnienie od kosztów sądowych. Wprawdzie występowała dwukrotnie z wnioskami o takie zwolnienie w sprawie ze skargi, lecz nie zostały one uwzględnione. Postępowanie zainicjowane pierwszym z nich zostało zakończone odmową przyznania prawa pomocy postanowieniem z dnia 20 stycznia 2016 r., utrzymanym w mocy postanowieniem z dnia 16 maja 2016 r., sygn. akt III SA/Gl 2366/15). Co do drugiego wniosku również odmówiono Skarżącej przyznania tego prawa, odpowiednio postanowieniem z dnia 26 października 2016 r., utrzymanym w mocy postanowieniem z dnia 28 listopada 2016 r., sygn. akt III SA/Gl 2366/15. Orzeczenie te są prawomocne i nie przysługują na nie środki zaskarżenia. 4.4. Motywy zażalenia, sporządzonego przez profesjonalnego pełnomocnika, odnoszące się do sytuacji majątkowej Strony nie mogły odnieść w niniejszej sprawie oczekiwanego skutku. Sytuacja finansowa Skarżącej była już analizowana na etapie rozpoznania jej wniosków o zwolnienie od kosztów sądowych w ramach postępowań zakończonych ww. postanowieniami. Sąd pierwszej instancji wydając zaskarżone orzeczenie o odrzuceniu skargi związany był tymi rozstrzygnięciami, co też odnotował wskazując, iż Strona nie została w sprawie zwolniona od koszów sądowych. W takim stanie rzeczy argumentacja zażalenia zupełnie nie przystawała do przedmiotu zaskarżonego postanowienia, którym to Sąd odrzucił skargę, gdyż nie został uiszczony wymagany wpis. Jako taka nie mogła więc wpłynąć na zmianę poprawnego w tym zakresie (co do odrzucenia skargi) stanowiska Sądu pierwszej instancji. 4.5. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ab initio w związku z art. 197 § 1 i § 2 orzekł jak w sentencji.