I FZ 60/24

P O S T A N O W E N I E Dnia 25 czerwca 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Olejnik po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Syndyka Masy Upadłości R. sp. z o.o. w upadłości z siedzibą w W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 13 lutego 2024 r. w sprawie sygn. akt I SA/Rz 55/24 w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi Syndyka Masy Upadłości R. sp. z o.o. w upadłości z siedzibą w W. na decyzję Naczelnika Podkarpackiego Urzędu Celno-Skarbowego w Przemyślu z dnia 7 grudnia 2023 r. nr 408000-COP-2.4103.29.2023 w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące lat 2017 i 2018 postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie.

Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 13 lutego 2024 r., sygn. akt I SA/Rz 55/24, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej przewodniczący) na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej p.p.s.a.) wezwał Syndyka Masy Upadłości R. sp. z o.o. w upadłości z siedzibą w W. (dalej skarżący, syndyk) do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100.000,00 zł, w wyniku określenia wartości przedmiotu zaskarżenia w trybie art. 218 p.p.s.a. na kwotę 25.598.360,00 zł. Składając zażalenie na powyższe zarządzenie, skarżący wniósł w pierwszej kolejności o jego zmianę poprzez określenie prawidłowej wartości przedmiotu zaskarżenia na kwotę 94.198,00 zł, a w konsekwencji określenie wpisu w wysokości 1.884,00 zł, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania do Sądu pierwszej instancji. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że syndyk wniesioną skargą zaznaczył wprost, że zaskarża decyzję Naczelnika Podkarpackiego Urzędu Celno-Skarbowego w Przemyślu (dalej organ, NUCS) w zakresie, w jakim organ w dalszym ciągu kwestionuje terminy uregulowania faktur VAT w drodze wzajemnych kompensat tj. terminy kiedy dane potrącenie było możliwe, a uznaje za daty zapłaty daty księgowania poszczególnych kompensat. Skarżący powołał konkretne faktury i wartość VAT, które kwestionuje w okresie: za październik 2018 r. w kwocie 66.915,00 zł i za listopad 2018 r. w kwocie 27.283,00 zł – łącznie 94.198,00 zł. Od kwoty tej, zdaniem syndyka, powinien zostać ustalony wpis w wysokości 1.884,00 zł, w związku z treścią § 1 pkt 3 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r., poz. 535 ze zm.) Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie, choć nie z powodów wskazanych przez skarżącego. Stosownie do art. 215 § 1 p.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości należy wysokość opłaty. Oznaczenie wartości przedmiotu zaskarżenia zaokrągla się wzwyż do pełnych złotych (art. 215 § 2 p.p.s.a.). Jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 216 p.p.s.a.). W myśl zaś art. 218 p.p.s.a., przewodniczący może sprawdzić wartość przedmiotu zaskarżenia oznaczoną w piśmie i zarządzić w tym celu dochodzenie. Za utrwalony należy uznać pogląd, że w przypadku gdy przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, niedochowanie wymogu podania wartości przedmiotu zaskarżenia (wynikającego z art. 215 § 1 p.p.s.a.) stanowi brak formalny, do którego uzupełnienia wzywa stronę przewodniczący (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie takiego braku obliguje sąd do odrzucenia wniesionej skargi, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Procedura sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia z art. 218 p.p.s.a. może być zastosowana dopiero wtedy, gdy przewodniczący dysponuje wartością przedmiotu zaskarżenia podaną przez stronę i wartość ta budzi jego wątpliwości (por. postanowienia NSA z dnia: 7 lipca 2011 r., sygn. II FZ 306/11; z dnia 29 stycznia 2014 r., sygn. I FZ 489/13; z dnia 17 kwietnia 2014 r., sygn. I FZ 72/14). Jak wynika z akt sprawy, składając skargę od decyzji NUCS z dnia 7 grudnia 2023 r., syndyk nie wskazał wartości przedmiotu zaskarżenia. Wartość przedmiotu zaskarżenia nie wynikała także z odpowiedzi na skargę, wniesioną przez organ. W tej sytuacji przewodniczący zbyt pochopnie wszczął procedurę sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia z art. 218 p.p.s.a. Powyższe stwierdzenie koreluje nie tylko z treścią zażalenia i wskazanym w nim przez syndyka zakresem zaskarżenia, ale także poglądem wyrażonym w uchwale 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2008 r., sygn. I FPS 7/07, gdzie stwierdzono, że w świetle art. 231 w zw. z art. 215 i 216 p.p.s.a. wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi tylko ta część należności pieniężnej, która została zakwestionowana w skardze. W świetle powyższego, zaskarżone zarządzenie należało uchylić, w oparciu o art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a.