I FZ 44/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Artur Mudrecki po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. sp. z o.o. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 9 stycznia 2025 r. sygn. akt I SA/Rz 557/24 o odrzuceniu skargi T. sp. z o.o. w W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 7 października 2024 r. nr 1801-IOV-2.4103.3.2024 w przedmiocie odmowy przeprowadzenia dowodów postanawia: oddalić zażalenie.

1. Postanowieniem z 9 stycznia 2025 r., sygn. akt I SA/Rz 557/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę T. sp. z o.o. w W. (dalej: Skarżąca lub Spółka) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z 7 października 2024 r. w przedmiocie odmowy przeprowadzenia dowodów. Podstawę prawną rozstrzygnięcia wydanego przez Sąd pierwszej instancji stanowił art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.). W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że: - pismem z 18 października 2024 r. wezwano Spółkę do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. nadesłanie odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego; - w wezwaniu pouczono Spółkę o konsekwencjach prawnych niewykonania powyższego obowiązku w terminie zakreślonym przez Sąd; - wezwanie wraz z pouczeniem, że nieusunięcie wskazanego braku formalnego w terminie 7 dni od daty doręczenia spowoduje odrzucenie skargi, zostało doręczone 6 grudnia 2024 r.; - mimo upływu wyznaczonego terminu Skarżąca nie nadesłała wymaganego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego; - w takim stanie rzeczy skargę należało odrzucić, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. 2. W zażaleniu na powyższe postanowienie Spółka wniosła o jego uchylenie. W uzasadnieniu stwierdziła, że wezwanie o odpis z KRS zostało jej doręczone 6 grudnia 2024 r. i rzeczony odpis nadesłała do sądu w terminie. 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3.1. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. 3.2. Odnotować należało, że jednostki organizacyjne mające zdolność sądową (tak jak spółka z o.o.) dokonują czynności w postępowaniu przed sądem administracyjnym przez osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które przy pierwszej czynności w postępowaniu sądowym mają także obowiązek wykazać swoje umocowanie, co wynika z art. 29 w związku z art. 28 § 1 P.p.s.a. Brak dokumentu wykazującego umocowanie do reprezentacji strony (art. 29) stanowi brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. w odniesieniu do spółek kapitałowych polega w szczególności na przedstawieniu aktualnego odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku przedstawienia dokumentu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. 3.3. W realiach niniejszej sprawy w zakreślonym terminie, tj. do dnia 13 grudnia 2024 r. Spółka nie złożyła oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osoby do reprezentacji Skarżącej przez osobę podpisaną pod skargą. Spółka gołosłownie podnosi w zażaleniu, że odpis z KRS nadesłała do sądu w terminie. Analiza akt sprawy wskazuje na inny stan rzeczy. W tych znajduje się jedynie odpis KRS skarżącej spółki z 15 stycznia 2025 r. i nadany do sądu tego samego dnia (karty 30-32 akt sądowych). Prawidłowości rozstrzygnięcia o odrzuceniu skargi (z powodu nie uzupełnienia jej braku formalnego w zakresie wykazania stosownym dokumentem prawa do reprezentowania Spółki) nie mogło podważyć późniejsze nadesłanie odpisu KRS. Czynność w postaci przedłożenia odpisu KRS, jako dokonana po upływie siedmiodniowego terminu nakreślonego w wezwaniu dotyczącym usunięcia braków formalnych skargi, była już bez znaczenia prawnego dla losów tejże skargi. Zgodnie bowiem z art. 85 P.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Skarga tak złożona (i nie uzupełniona mimo prawidłowego wezwania) dotknięta była zatem brakiem uniemożliwiającym nadanie jej dalszego biegu. Tym samym zachodziła podstawa do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. 3.4. W świetle powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ab initio w związku z art. 197 § 1 i § 2 orzekł jak w sentencji postanowienia. ----------------------- 1