I FZ 376/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 8 września 2016 r., sygn. akt I SA/Lu 37/16 odrzucającego skargę P. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 10 listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2012 r. postanawia oddalić zażalenie.

Będącym przedmiotem zażalenia postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej powoływana również jako "P.p.s.a."), skargę podatnika, na wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia, decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Przedstawiając motywy podjętego rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji podał, że zarządzeniem z dnia 28 lipca 2016 r. skarżący został pisemnie wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 1.500,00 zł. W wezwaniu został zakreślony ustawowy termin na opłacenie skargi, zawarto w nim również pouczenie o rygorze odrzucenia skargi w razie jego niewykonania. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu osobiście w dniu 19 sierpnia 2016 r. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie z dniem 26 sierpnia 2016 r., który nie był dniem ustawowo wolnym od pracy. Natomiast kwota 1.500 zł została wpłacona dopiero w dniu 29 sierpnia 2016 r., w tym dniu bowiem dokonano przelewu - obciążono rachunek skarżącego. W wywiedzionym od powyższego rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji zażaleniu, skarżący wnosząc o jego uchylenie zarzucił naruszenie w nim art. 220 § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 220 § 1 P.p.s.a., przez odrzucenie skargi, pomimo istnienia obiektywnych przesłanek uniemożliwiających skarżącemu uiszczenie wpisu w terminie. W uzasadnieniu zażalenia podkreślono, że z powodu zajęcia całego majątku skarżący nie był w stanie zgromadzić środków na opłacenie wpisu, a opóźnienie wyniosło tylko jeden dzień roboczy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasadne nie jest. Termin siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, do uiszczenia wpisu od skargi wynika z art. 220 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym to przepisem sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jednak zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie wpis od skargi uiszczony został po terminie, skarga ta zatem, jak słusznie stwierdził Sąd pierwszej instancji, podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Przy czym nie budzi wątpliwości NSA prawidłowość doręczenia wezwania skarżącemu do uiszczenia wpisu, jak też charakter (wpis stosunkowy) i wysokość tegoż wpisu. Kwestii tych nie podnosi również autor zażalenia. Wskazane natomiast w zażaleniu okoliczności charakterystyczne są dla wniosku o przywrócenie terminu, gdzie podaje się okoliczności, które mają usprawiedliwiać uchybienie terminowi. Okoliczności te jednak w żaden sposób nie wpływają na konstatację, że w sprawie wpis od skargi uiszczony został po terminie. Wskazane wyżej względy spowodowały, iż Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a.