I FZ 374/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Artur Mudrecki, , , po rozpoznaniu w dniu 6 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. sp. z o.o. w L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 sierpnia 2014 r., sygn. akt I SA/Wr 553/14, odrzucające zażalenie K. sp. z o.o. w L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 czerwca 2014 r., sygn. akt I SA/Wr 553/14, odmawiające przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi K. sp. z o.o. w L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 31 grudnia 2013 r., nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od marca do grudnia 2011 r. oraz określenia podatku od towarów i usług do zapłaty za kwiecień, lipiec, sierpień, wrzesień, listopad i grudzień 2011 r. postanawia: oddalić zażalenie.

1. Postanowienie Sądu pierwszej instancji Postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2014 r., sygn. akt I SA/Wr 553/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie K. sp. zo.o. w L. (dalej: spółka lub skarżąca) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 czerwca 2014 r. odmawiające przyznania prawa pomocy. 2. Przedstawiony przez Sąd pierwszej instancji tok postępowania Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił spółce przyznania prawa pomocy. Na powyższe rozstrzygnięcie zażalenie wniósł w imieniu spółki radca prawny. Jednak w związku z nieprzedłożeniem pełnomocnictwa w zakresie reprezentacji spółki przed Naczelnym Sądem Administracyjnym został wezwany, stosownie do zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 18 lipca 2014 r., do złożenia takiego pełnomocnictwa w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Z akt sprawy wynikało, że wezwanie do uzupełnienia braku formalnego zażalenia zostało skutecznie doręczone radcy prawnemu w dniu 24 lipca 2014 r. Tym samym siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego upłynął w dniu 31 lipca 2014 r. W tak zakreślonym terminie brak formalny zażalenia nie został uzupełniony, dlatego też Sąd pierwszej instancji zażalenie odrzucił. 3. Zażalenie strony skarżącej W zażaleniu, sporządzonym przez pełnomocnika spółki, wniesiono o uchylenie postanowienia i nadanie sprawie biegu w postępowaniu zażaleniowym. Według żalącego wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia z dnia 21 lipca 2014 r. było niejednoznaczne. Skarżąca została wezwana do " złożenia opłaconego pełnomocnictwa", co zdaniem żalącego, oznaczało, że przedłożone w sprawie pełnomocnictwo jest właściwe a wezwanie dotyczy jedynie opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Dlatego też skarżąca, w zakreślonym terminie uzupełniła brak poprzez opłacenie pełnomocnictwa. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W aktach sprawy znajduje się pełnomocnictwo dla r. pr. Z.C. do działania w imieniu spółki przed: "sądem administracyjnym we Wrocławiu w sprawie skargi na zobowiązania podatkowe i do sporządzenia skargi K. Sp. z o.o." Treść tego pełnomocnictwa nie dawała podstaw do uznania, że pełnomocnik jest również umocowany do występowania w postępowaniu zażaleniowym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W sytuacji złożenia przez stronę zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego nieodzowne więc było wezwanie pełnomocnika spółki do uzupełnienia braku formalnego zażalenia poprzez nadesłanie opłaconego pełnomocnictwa do zastępowania strony przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Z wezwania do usunięcia braków formalnych zażalenia (karta 154) wynika, że pełnomocnik spółki został wezwany do " złożenia opłaconego pełnomocnictwa do zastępowania strony skarżącej przez Naczelnym Sądem Administracyjnym, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia (art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) (dalej u.p.p.s.a.)". Według Naczelnego Sądu Administracyjnego wezwanie Sądu pierwszej instancji był właściwe, a jego treść była czytelna. W świetle wezwania należało przedłożyć opłacone pełnomocnictwo do zastępowania strony skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zarzut żalącego wskazujący na niejednoznaczność wezwania był chybiony. Z treści wezwania nie wynika bowiem, że pełnomocnik spółki został wezwany do złożenia dowodu uiszczenia opłaty skarbowej, a do złożenia opłaconego pełnomocnictwa do zastępowania strony skarżącej przez Naczelnym Sądem Administracyjnym. Trudno też było zgodzić się z żalącym, że wezwanie dotyczyło opłacenia złożonego już pełnomocnictwa, gdyż te jak wynika z akt sprawy było opłacone. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 184 w związku z art. 197 § 2 u.p.p.s.a., orzekł jak w sentencji