I FZ 362/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Hieronim Sęk po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia I. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 października 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 1736/23 o odrzuceniu skargi I. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 15 maja 2023 r., nr 1401-IEW1.4253.19.2023.AP w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od września 2017 r. do czerwca 2020 r. oraz zabezpieczenia ich na majątku podatnika postanawia: oddalić zażalenie.

1. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia 11 października 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 1736/23, odrzucił skargę spółki I. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: Spółka lub Skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 15 maja 2023 r. w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od września 2017 r. do czerwca 2020 r. oraz zabezpieczenia ich na majątku podatnika. Powodem odrzucenia skargi, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634; dalej: P.p.s.a.), było nieuiszczenie wpisu sądowego. Sąd wyjaśnił, że na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z dnia 2 sierpnia 2023 r. wezwano Spółkę do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł, stosownie do treści § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535, z późn. zm.), w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia został doręczony Spółce w dniu 21 sierpnia 2023 r., a mimo to żądany wpis nie został uiszczony. 2. W zażaleniu na postanowienie Skarżąca wskazała, że w dniu 21 sierpnia 2023 r. doręczono jej jedynie odpis odpowiedzi na skargę, a nie wezwanie do uiszczenia wpisu. Z tego powodu zaskarżone postanowienie o odrzuceniu skargi jako nieopłaconej było nieprawidłowe i powinno zostać uchylone jako bezprzedmiotowe. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 3. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie odpowiadało prawu. Skoro bowiem, mimo prawidłowego wezwania, Skarżąca nie uiściła wpisu, a jednocześnie nie była zwolniona z kosztów sądowych, to nie zachodziły podstawy, aby zakwestionować prawidłowość odrzucenia skargi. 4. Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.). 5. Podniesione w zażaleniu twierdzenie, jakoby w dniu 21 sierpnia 2023 r. Spółka otrzymała jedynie odpis odpowiedzi na skargę bez wezwania o wpis, nie zostało w żaden sposób udowodnione, ani nawet uprawdopodobnione. 6. Wyjaśnić przy tym należało, że względy ekonomiki procesowej sprawiają, że powszechną praktyką sądową jest doręczanie stronom postępowania kilku pism procesowych w jednej przesyłce. Na dokumencie "Potwierdzenie odbioru", czyli tzw. zwrotce, który towarzyszy przesyłce sądowej i który opatruje własnoręcznym podpisem adresat (odbiorca), w polu "Rodzaj przesyłki:" nanoszone są przez nadawcę (sąd) skrótowe informacje o jej zawartości. Porównując te dane identyfikujące z faktyczną zawartością umieszczoną w kopercie, można więc ustalić, czy przesyłka jest kompletna (czy nie brakuje któregoś z dokumentów wymienionych na "Potwierdzeniu odbioru"). W razie zaś wątpliwości lub rozbieżności, konieczne jest zwrócenie się do nadawcy (sądu) o wyjaśnienia, co powinno być oczywiste, zważywszy na kwitowanie odbioru. 7. W niniejszej sprawie Spółka argument o [rzekomej] niekompletności przesyłki sądowej podniosła dopiero na etapie zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wcześniej nie interweniowała w Sądzie pierwszej instancji odnośnie do zawartości przesłanej jej korespondencji. Tymczasem na znajdującym się w aktach sądowych "Potwierdzenia odbioru" (vide k. 26) wyraźnie napisano, co składa się na przesyłkę. Mianowicie w przeznaczonym do tego celu polu podano "Rodzaj przesyłki: doręczenie odpisu zarządzenia o wpisie; odpis odpowiedzi na skargę.". Z dokumentu tego wynika również, że przesyłka ta została doręczona upoważnionemu pracownikowi. Odręcznym pismem poświadczono, że w dniu 21 sierpnia 2023 r. odebrała ją P. R., podająca numer [...] (zapewne jest to numer upoważnienia). 8. Skoro Skarżąca nie podważyła żadnej z tych okoliczności doręczenia, to słusznie przyjęto w rozpoznanej sprawie, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 28 sierpnia 2023 r. (był to poniedziałek). Wobec zaś nieuiszczenia należnego wpisu sądowego od skargi w tym terminie, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., o czym prawidłowo orzekł Sąd pierwszej instancji. 9. Nie znajdując zatem podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 184 ab initio w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.