I FZ 339/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Barbara Wasilewska, , , po rozpoznaniu w dniu 23 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M.J. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 4 stycznia 2013 r., sygn. akt I SA/Ke 530/12 wzywające do uiszczenia wpisu od skargi M.J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 30 lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2009 r. postanawia oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z dnia 4 stycznia 2013 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, powołując się na przepis art. 218 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "P.p.s.a."), ustalił wartość przedmiotu zaskarżenia – w sprawie o sygnaturze akt I SA/Ke 530/12, ze skargi M. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 30 lipca 2012 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2009 r. Jednocześnie w tej samej dacie – 4 stycznia 2013 r. – Zastępca Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, na podstawie art. 220 § 1 P.p.s.a. wydał zarządzenie o wezwaniu skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego. Oba zarządzenia, wraz z pouczeniem o prawie i trybie zaskarżenia drugiego z nich, zostały skarżącej doręczone w dniu 14 stycznia 2013 r. W dniu 21 stycznia 2013 r. (data stempla pocztowego) skarżąca wniosła pismo zatytułowane "zażalenie na postanowienie z dnia 4 stycznia 2013 r.", zarzucając m.in., że Sąd nie podał w nim sposobu wyliczenia "wartości przedmiotu sprawy", a jedynie wyliczył czynności, jakie podejmował. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy przypomnieć, że ocena charakteru złożonego zażalenia została dokonana przez NSA w postanowieniu z dnia 27 czerwca 2013 r., sygn. akt I FZ 279/13, w którym wskazano, że powinno być one odczytane jako zażalenie na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 stycznia 2013 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Mając powyższe na uwadze należy zauważyć, że zarządzenie to zostało wydane w konsekwencji ustaleń poczynionych przez Sąd I instancji w zarządzeniu Zastępcy Przewodniczącego Wydziału wydanym 4 stycznia 2013 r., w którym ustalono wartość przedmiotu zaskarżenia - odwołując się do treści art. 218 P.p.s.a. Zgodnie z treścią tegoż przepisu przewodniczący może sprawdzić wartość przedmiotu zaskarżenia oznaczoną w piśmie i zarządzić w tym celu dochodzenie. Konieczność sprawdzenia tej wartości zachodzi, gdy informacja podana w piśmie budzi wątpliwości w świetle materiału wynikającego z akt sprawy. Sprawdzenie takie polega w zasadzie na zweryfikowaniu informacji zawartej w skardze w odniesieniu do treści zaskarżonej decyzji (lub innego aktu). W razie nieskutecznej weryfikacji tych danych Sąd może zażądać od stron dodatkowych wyjaśnień w ramach zarządzonego dochodzenia. Tak też uczynił Wojewódzki Sąd Administracyjny podejmując próbę wyjaśnienia wątpliwości powstałych na tle wartości przedmiotu zaskarżenia. Skarżąca zarządzeniem z dnia 4 października 2012 r. została bowiem poinformowana, że nieusunięcie wskazanych przez Sąd wątpliwości w ustanowionym terminie spowoduje ustalenie wartości przedmiotu zaskarżenia na kwotę wskazaną przez organ w zaskarżonej decyzji. Brak działania strony w tym zakresie w efekcie spowodował, że wysokość wpisu od skargi została wyliczona w zarządzeniu Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 stycznia 2013 r. w oparciu o ww. rygor. W konsekwencji zarządzenie to determinowało również treść zarządzenia wzywającego stronę skarżącą do uiszczenia wpisu. Tym samym nie można dopatrzeć się w działaniach Sądu I instancji nieprawidłowości uzasadniających uchylenie zaskarżonego zarządzenia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.