I FZ 308/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Artur Mudrecki, , , po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia E. sp. j. z siedzibą w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 czerwca 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 1282/15, odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. sp. j. z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 6 marca 2015 r., nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od maja 2012 r. do stycznia 2013 r. postanawia: oddalić zażalenie.

1. Postanowieniem z dnia 16 czerwca 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 1282/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu wniosku skarżącej odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd pierwszej instancji podejmując takie rozstrzygnięcie stwierdził, że skarżąca nie przedstawiła żadnych konkretnych okoliczności, które w istocie wskazywałyby na wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Według Sądu podnoszone przez skarżącą twierdzenie, że ewentualna egzekucja kwoty zobowiązania podatkowego będzie miała dla niej daleko idące konsekwencje natury finansowej, powinno zostać poparte dokumentami, które pozwalałyby Sądowi na dokonanie pozytywnej dla skarżącej oceny zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) (dalej u.p.p.s.a.) Jednakże skarżąca nie zestawiła nawet wielkości posiadanych składników majątku z wysokością wymaganego zobowiązania podatkowego. Nie przedstawiła także żadnych dokumentów, czy choćby oświadczeń co do wysokości obecnych przychodów. Sąd nie stwierdził również, aby znajdujące się w aktach sprawy, czy to sądowych, czy też administracyjnych, dokumenty uprawdopodobniały twierdzenia skarżącej o grożącym jej niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, poprzez wykonanie zaskarżonej decyzji. W konsekwencji Sąd nie podzielił także, wynikającego pośrednio z argumentacji skarżącej stanowiska, że wykonanie zaskarżonej decyzji może skutkować jej upadłością. 2. W zażaleniu na powyższe postanowienie, skarżąca wnosząc o jego uchylenie i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, podniosła, że wykazała przesłanki o których mowa w art. 61 § 3 u.p.p.s.a. W uzasadnieniu odwołała się do stanowiska zawartego w orzeczeniach sądów administracyjnych, w świetle których wykonanie decyzji może spowodować ustanie byty przedsiębiorstwa i zwolnienie pracowników. Stwierdziła, że wskazała na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie decyzji skutkować będzie daleko idącymi konsekwencjami finansowymi. Dodała, że analiza bilansu spółki za okres od 1 stycznia do 31 maja 2015 r. w zestawieniu z wielkością zobowiązania podatkowego, tj. 80.000 zł prowadzi do wniosku, że zapłata takiej kwoty stanowi zagrożenie dla płynności finansowej spółki. Do zażalenia załączono rachunek zysków i strat sporządzony za okres od 1 stycznia 2015 r. do 31 maja 2015 r. 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd pierwszej instancji odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż skarżąca nie wykazała spełnienia przesłanek warunkujących podjęcie takiego orzeczenia. Z zaskarżonym rozstrzygnięciem Sądu pierwszej instancji należało się zgodzić. Z art. 61 § 3 u.p.p.s.a. wynika bowiem, że wnioskodawca powinien uprawdopodobnić istnienie przesłanek w nim określonych. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. np.: postanowienia NSA z dnia 22 listopada 2004 r. FZ 474/04 oraz z dnia 31 sierpnia 2004 r. FZ 267/04, dostępne w internetowej bazie CBOIS). Ponadto, twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej oraz majątkowej (por.: J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis 2006, s. 188). W sytuacji, gdy strona nie wskazuje we wniosku okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie można przenosić całego ciężaru poszukiwania tych okoliczności na sąd (por postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 maja 2014 r., sygn. akt II FZ 649/14, dostępne w bazie internetowej CBOSA). W zażaleniu skarżąca stwierdziła, że wskazała na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie decyzji skutkować będzie daleko idącymi konsekwencjami finansowymi. Tymczasem analiza wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zawartego w skardze do Sądu pierwszej instancji temu przeczy. We wniosku odwołano się do kwoty zobowiązania podatkowego oraz wskazano, że wyegzekwowanie jej zaburzy przepływy finansowe spółki. Po za tymi stwierdzeniami skarżąca nie przestawiła żadnych konkretnych okoliczności uprawdopodabniających swoje twierdzenia. Nie przedstawiła również dokumentów pozwalających wywieść, że faktycznie wyegzekwowanie od skarżącej kwoty wynikającej z zaskarżonej decyzji może wyrządzić skarżącej znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. W takim stanie rzeczy prawidłowo Sąd pierwszej instancji ocenił, że skarżąca nie uprawdopodobniła, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może skutkować jej upadłością. W zażaleniu w istocie ponowiono argumentację zawartą we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Odwołano się dodatkowo do bilansu spółki sporządzonego za okres od 1 stycznia 2015 r. do 1 maja 2015 r. Z przedstawionego dokumentu wynika m.in., że przychód netto spółki za rok 2015 wynosił 3.637.466,29, koszty działalności operacyjnej 3.537.438,45 zaś zysk netto 128.914,18. Zestawiając przedstawione dane z powoływaną przez skarżącą wysokością zobowiązania podatkowego, tj. 80 tys. zł trudno zgodzić się ze skarżącą aby zapłata takiej kwoty mogła narazić ją na utratę płynności finansowej i dalej upadłość spółki. Z przytoczonych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 u.p.p.s.a.