I FZ 287/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Cudak (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 5 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia N. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lipca 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 1381/23 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi N. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 5 maja 2023 r., nr 1401-IEW3.4353.11.2023.8.DS w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do czerwca oraz sierpień 2022 r. i zabezpieczenia jej na majątku podatnika postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 26 lipca 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 1381/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę N. sp. z o.o. (dalej "spółka" lub "skarżąca") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej Warszawie (dalej "organ") z 5 maja 2023 r. w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do czerwca oraz sierpień 2022 r. i zabezpieczenia jej na majątku spółki. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że spółka nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi w postaci dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę, do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi. W zażaleniu na powyższe postanowienie (uzupełnionym pismem z 24 sierpnia 2023 r.) skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia ze względu na brak zgodności jego uzasadnienia ze stanem faktycznym. Wskazała, że zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "przewodniczący wydziału") z 7 czerwca 2023 r. uzupełniła brak formalny skargi, na dowód czego załączyła potwierdzenie nadania przesyłki poleconej nr R (00)159007734668854672. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie spółki nie zasługuje na uwzględnienie. Za podstawę odrzucenia skargi w rozpoznawanej sprawie sąd pierwszej instancji przyjął art. 58 § 1 pkt 3) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259, ze zm.), dalej "p.p.s.a.", zgodnie z którym sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Równocześnie sąd pierwszej instancji przyjął, że spółka została zobowiązana przez ten sąd, prawidłowo doręczonym wezwaniem, do złożenia do akt sprawy dokumentu, z którego wynikać będzie umocowanie osoby, która podpisała skargę, do reprezentowania spółki w dacie wniesienia skargi i zobowiązaniu temu nie uczyniła zadość. Skarżąca w zażaleniu formułuje twierdzenie przeciwne, mianowicie, że żądanego przez sąd obowiązku dopełniła, na dowód czego przedstawia kopię potwierdzenia nadania przesyłki poleconej z 23 czerwca 2023 r. skierowanej na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Rozstrzygając tak zakreślony spór, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że jak wynika z akt sprawy, pismem z 11 maja 2023 r. spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na wskazaną na wstępie decyzję organu, którą to skargę w jej imieniu podpisał S.G., wskazując, że działa jako prezes zarządu spółki. Ponieważ fakt ten nie został jednocześnie w żaden sposób udokumentowany, na zarządzenie przewodniczącego wydziału z 7 czerwca 2023 r. spółka została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, przez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę, do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi. Odnotować przy tym należy, że ani zasadność tego wezwania (którego podstawę prawną stanowi art. 49 § 1 w zw. z art. 28 i art. 29 p.p.s.a.), ani prawidłowość jego doręczenia nie są przez skarżącą kwestionowane. Dalej z akt sprawy wynika, że 26 czerwca 2023 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo skarżącej z 23 czerwca 2023 r. zatytułowane "Odpowiedź na zarządzenie spółki N. Sp. z o.o. Odpowiedź na skargę Dyrektora Izby Administracji Skarbowej", podpisane przez osobę o nazwisku Y.B., występującą w charakterze członka zarządu. Do przedmiotowego pisma nie załączono jednak żadnych dokumentów potwierdzających uprawnienie zarówno ww. osoby, jak też wspomnianego wcześniej S.G. (który podpisał skargę z 11 maja 2023 r.) do reprezentowania spółki. Także treść pisma (poza tytułem) nie nawiązywała w jakikolwiek sposób do żądania sądu sformułowanego w wezwaniu z 7 czerwca 2023 r. W tak opisanych okolicznościach faktycznych znajdujących odzwierciedlenie w aktach sądowoadministracyjnych sprawy, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, prawidłowo przyjął sąd pierwszej instancji, że skarżąca nie usunęła w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi. Niewątpliwie bowiem na etapie postępowania przed sądem pierwszej instancji skarżąca nie przedstawiła jakiegokolwiek dokumentu potwierdzającego, że S.G. jest prezesem zarządu, a Y.B. (który sygnował pismo złożone w odpowiedzi na wezwanie sądu) — członkiem zarządu spółki, a ponadto, że osoby te są uprawnione do jednoosobowego występowania w imieniu spółki. Dokument taki (odpis z Krajowego Rejestru Sądowego) został złożony dopiero na etapie postępowania zażaleniowego, w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków formalnych zażalenia. Tym samym rozstrzygnięcie sądu pierwszej instancji odrzucające skargę spółki z powodu nieuzupełnienia braków formalnych tej skargi w wyznaczonym terminie jest prawidłowe i znajduje oparcie w treści art. 58 § 1 pkt 3) p.p.s.a. Odnosząc się natomiast bezpośrednio do twierdzenia zażalenia, że dowodem na usunięcie braków formalnych skargi jest załączone do zażalenia potwierdzenie nadania 23 czerwca 2023 r. przesyłki poleconej o numerze R (00)159007734668854672 do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że ww. dokument potwierdza jedynie, że we wskazanej dacie spółka skierowała do sądu pierwszej instancji za pośrednictwem operatora pocztowego przesyłkę poleconą. W żaden sposób nie wskazuje on jednak na zawartość tej przesyłki. Tymczasem w sprawie nie jest kwestionowane, że spółka wysłała do sądu pierwszej instancji korespondencję 23 czerwca 2023 r., co więcej korespondencja ta dotarła do sądu (czego dowodzą adnotacje na kopercie i pierwszej stronie pisma skarżącej). Sporne jest natomiast to, czy wspomniana przesyłka zawierała dokument wykazujący umocowanie S.G. lub Y.B. do reprezentowania skarżącej. Tej okoliczności zaś akta sprawy, ani dowód załączony do zażalenia nie potwierdzają. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.