I FZ 277/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Zalewska-Radzik po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 października 2019 r., sygn. akt I SA/Kr 249/19 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi R. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 4 grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne kwartały 2013 r. postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 11 października 2019 r., sygn. akt I SA/Kr 249/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę R. G. (dalej: "Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z 4 grudnia 2018 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne kwartały 2013 r. Z uzasadnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wynika, że przyczyną odrzucenia skargi było nieuiszczenie przez Skarżącego w wyznaczonym terminie wpisu od skargi, pomimo wezwania do jego uiszczenia. Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 13 sierpnia 2019 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 16 284 zł. W zarządzeniu tym szczegółowo określono, że wpis od skargi powinien zostać uiszczony w terminie siedmiu dni w kasie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, bądź na rachunek bankowy, pod rygorem odrzucenia skargi. Wobec niepodjęcia przez Skarżącego przesyłki z placówki pocztowej, zwrócono ją do nadawcy. Zarządzeniem sędziego, ww. przesyłka została uznana za skutecznie doręczoną i dołączona do akt sprawy. Powołując się na art. 199, art. 214 § 1, art. 220 § 1 zdanie 1 i § 3, art. 230 § 1 oraz art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), Sąd pierwszej instancji wskazał na zasady doręczania pism w sposób zastępczy i podniósł, że mając na uwadze dwukrotne awizowanie wezwania, datą skutecznego doręczenia zastępczego był dzień 3 września 2019 r., wobec powyższego siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upłynął 10 września 2019 r. Pomimo wezwania i pouczenia o skutkach prawnych, brak fiskalny skargi nie został uzupełniony w wyżej określonym terminie, co obligowało Sąd pierwszej instancji do odrzucenia skargi. W zażaleniu Skarżący wniósł o uchylenie postanowienia w przedmiocie odrzucenia skargi oraz zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art.199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem wszczynającym postępowanie jest między innymi skarga (art. 230 § 1 p.p.s.a.). Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3). W toku postępowania, jak i na każdym jego etapie - zarówno przed sądem pierwszej, jak i drugiej instancji - strona może złożyć wniosek o przyznanie prawa pomocy, stosownie do art. 243 § 1 p.p.s.a. W tym miejscu należy także przypomnieć przepis art. 73 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w art. 73 § 2 p.p.s.a. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 73 § 3 p.p.s.a., w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w art. 73 § 2 p.p.s.a., pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Z kolei zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a. W niniejszej sprawie bezspornym jest, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 13 sierpnia 2019 r., Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 16 284 zł. Przedmiotowe wezwanie było dwukrotnie awizowane (I awizo w dniu 20 sierpnia 2019 r., II awizo w dniu 28 sierpnia 2019 r.), a zarządzeniem z 16 września 2019 r. ww. przesyłka została uznana za skutecznie doręczoną. Prawidłowo zatem Sąd pierwszej instancji wywiódł, że datą skutecznego doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu był 3 września 2019 r., a siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął 10 września 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że złożony przez Skarżącego na etapie zażalenia wniosek o przyznanie prawa pomocy, nie ma wpływu na przebieg niniejszego postępowania, albowiem przedmiotem kontroli instancyjnej wywołanej zażaleniem Skarżącego jest wyłącznie prawidłowość wydanego w sprawie przez Sąd pierwszej instancji postanowienia z 11 października 2019 r. w przedmiocie odrzucenia skargi. Z okoliczności sprawy wynika, że w zakreślonym terminie Skarżący nie uzupełnił braku fiskalnego skargi, co obligowało Sąd pierwszej instancji do odrzucenia skargi, stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. Z tych też względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.