I FZ 252/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Danuta Oleś, , , po rozpoznaniu w dniu 30 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia I.E. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 kwietnia 2017 r. sygn. akt III SA/Wa 1131/17 odrzucające skargę w sprawie ze skargi I.E. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 18 sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń i luty 2015 r. postanawia oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z 21 kwietnia 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 1131/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), odrzucił skargę I.E. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z 18 sierpnia 2016 r., w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń i luty 2015 r. Sąd pierwszej instancji wskazał, że postanowieniem z 24 listopada 2016 r. sygn. akt III SA/Wa 3218/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę I.E. (dalej: "skarżący") na wyżej wskazaną decyzję, uzasadniając, że decyzję doręczono pełnomocnikowi skarżącego 5 września 2016 r., więc termin na złożenie skargi upływał 5 października 2016 r. zaś skarga została nadana w placówce pocztowej dopiero 6 października 2016 r. Skarżący złożył zażalenie na ww. postanowienie, twierdząc że Sąd pierwszej instancji błędnie przyjął, iż skarga została złożona 6 października 2016 r., bowiem z oryginału dowodu nadania skargi wynika data 5 października 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 8 marca 2017 r., sygn. akt I FZ 14/17, uchylił postanowienie Sądu pierwszej instancji i przekazał mu sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wskazał, że na nadesłanym oryginale dowodu nadania zażalenia widnieje nieczytelny stempel z datą i nie można jednoznacznie stwierdzić czy jest to data 5-tego, czy 6-tego października 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny nakazał Sądowi pierwszej instancji wyjaśnienie tej wątpliwości u operatora pocztowego. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się do Poczty Polskiej z prośbą o wskazanie daty nadania przesyłki poleconej zawierającej skargę. W odpowiedzi na powyższe Poczta Polska S.A. Biuro Kontroli i Zarządzania Bezpieczeństwem pismem z 14 kwietnia 2017 r. wskazało jako datę nadania przedmiotowej przesyłki 6 października 2016 r. Rozpoznając ponownie sprawę Sąd pierwszej instancji powtórnie wskazał, że decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie doręczona została pełnomocnikowi skarżącego 5 września 2016 r. Zawierała prawidłowe pouczenie o możliwości, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia. Termin 30-dniowy do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu, na tę decyzję zaczął biec 6 września 2016 r. i upłynął z dniem 5 października 2016 r. Skarga na wyżej wymienioną decyzję została wniesiona 6 października 2016 r. co wynika z czytelnego stempla pocztowego znajdującego się na kopercie, w której przesłano skargę, jak też z pisma Poczty Polskiej S.A. Biuro Kontroli i Zarządzania Bezpieczeństwem z 14 kwietnia 2017 r., co oznacza, że nastąpiło uchybienie ustawowego terminu do wniesienia skargi. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie. W uzasadnieniu podkreślił, że w jego ocenie data stempla pocztowego znajdującego się na kopercie oraz informacja od operatora nie są wystarczającymi danymi do uznania, że data nadania skargi do Sądu to 6 października 2016 r., bowiem z oczywistych względów operator potwierdza datę nadania zgodną z data stempla pocztowego na kopercie, z uwagi na ukrywanie błędu swoich pracowników. Podkreślono także, że pełnomocnik skarżącego nie był 6 października 2016 r. w K., a zatem nie mógł tego dnia nadać przesyłki, natomiast z uwagi na posiadanie dowodu nadania z właściwą datą, nie może on ponosić negatywnych konsekwencji późniejszego nadania przesyłki przez pracownika poczty. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd pierwszej instancji słusznie uznał, że skarga strony została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia wynikającego z art. 53 § 1 P.p.s.a. i prawidłowo postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Stosownie do treści art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Nie ma wątpliwości co do ustalenia, że zaskarżona decyzja została doręczona stronie 5 września 2016 r., wobec czego termin do wniesienia skargi upływał w dniu 5 października 2016 r. Skarżący wskazuje natomiast, że złożył skargę właśnie w ww. dacie, a nie 6 października 2016 r. (tj. dzień po upływie terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a.), przedkładając na potwierdzenie tej okoliczności potwierdzenie nadania przesyłki poleconej (k. 32 akt sądowych). Natomiast data na kopercie, w której nadano skargę jest wyraźna i wskazuje dzień 6 października 2016 r. Ponieważ stempel z datą na dokumencie potwierdzającym nadanie przesyłki jest nieczytelny - nie można jednoznacznie stwierdzić czy druga w kolejności cyfra datownika to "5" czy "6", Sąd pierwszej instancji, zgodnie ze wskazaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, zwrócił się do operatora pocztowego o wskazanie daty nadania omawianej przesyłki, zawierającej skargę. Operator pocztowy w odpowiedzi jako datę nadania wskazał 6 października 2016 r. W niniejszej sytuacji trudno zarzucić Sądowi pierwszej instancji, że zebrane przez niego informacje nie są wystarczające do uznania, że skarga została nadana z uchybieniem terminu. Przesyłka pocztowa oraz potwierdzenie nadania są stemplowane przez pracownika poczty w obecności nadającego. Przybicie pieczęci na kopercie oraz na druku potwierdzenia nadania są dokonywane tym samym datownikiem niemalże w tym samym momencie, przy czym druk potwierdzenia nadania wydawany jest nadającemu, a przesyłka oczekuje na dalszą procedurę. Wyraźna data na kopercie, w której nadano skargę oraz informacja wynikająca z pisma operatora pocztowego, wobec niemożliwości jednoznacznego ustalenia daty nadania widniejącej na druku nadania przesyłki, w zupełności wystarczają do uznania, że nadanie skargi nastąpiło z uchybieniem terminu. Ponadto wniosek pełnomocnika strony, iż nie przebywał on w K. 6 października 2016 r. pozostaje gołosłowny, trudno zatem Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w jakikolwiek sposób odnieść się do tej kwestii. Wobec bezzasadności zarzutów zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), orzekł jak w sentencji.