I FZ 232/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Krystyna Chustecka (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 26 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B.K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 czerwca 2017 r. sygn. akt I SA/Lu 528/17 w zakresie uzupełniania wpisu od skargi w sprawie ze skargi B. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w L. z dnia 7 kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń i luty 2013 r. postanawia uchylić zaskarżone zarządzenie

Zarządzeniem z dnia 20 czerwca 2017 r., sygn. akt I SA/Lu 528/17, po przeprowadzeniu dochodzenia z art. 218 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) dale jako "P.p.s.a." Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie ustalił wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie ze skargi B. K.(dalej jako: skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w L. w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń i luty 2013 r. na kwotę 5.481 zł, która to kwota stanowiła sumie określonych w decyzji zobowiązań podatkowych za styczeń i luty 2013 r. oraz kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanej w deklaracji za luty 2013 r. do przeniesienia na następny miesiąc i wezwał do uzupełniania wpisu sądowego od tej skargi o kwotę 120 zł, stosownie do § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Przed wezwaniem natomiast skarżąca uiściła wpis w wysokości 100 zł, wskazując w skardze wartość przedmiotu zaskarżenia w kwocie 1.649, 00 zł. Zażalenie na powyższe zarządzenie złożyła skarżąca, wnosząc o jego uchylenie, jednocześnie zmieniając wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie na kwotę 2.440 zł. W uzasadnieniu wskazała, że łączna kwota zobowiązania podatkowego określona w zaskarżonej decyzji wynosi 2.440 zł, z uwagi na zaskarżenie wskazanej decyzji w całości, powinna uiścić wpis obliczony od tej kwoty, który pomimo modyfikacji pozostaje wpisem kwocie 100 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżone zarządzenie podlega uchyleniu. Jak wynika z akt sprawy, organy podatkowe odebrały stronie prawo do odliczenia zakupu z faktur na łączną kwotę 1.649,00 zł. Zakwestionowane faktury, stanowiły jedyny powód podważenia złożonych deklaracji podatkowych oraz dokonania rozliczenia w kwotach innych niż zadeklarowane, z pominięciem podatku naliczonego, wynikającego z tychże faktur. Zdaniem Sądu kasacyjnego powyższa zsumowana wartość zakwestionowanego podatku naliczonego powinna stanowić zatem wartość przedmiotu zaskarżenia, gdyż w przekroju wymienionych na wstępie okresów rozliczeniowych, to właśnie ta kwota kształtowała faktyczną różnicę między wyliczeniami organu oraz tymi z deklaracji podatkowych. Nie miała zatem racji skarżąca, gdyż wbrew podniesionemu w zażaleniu stanowisku, kwota określonego w decyzji zobowiązania podatkowego, nie zawsze stanowi odzwierciedlenie faktycznego sporu zawisłego przed sądem administracyjnym. Zarówno strona, jak i organ mogą np. określić nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym, tyle że w innej kwocie i w takim wypadku, mimo braku powstania zobowiązania podatkowego, istnieje wyraźny spór co należności pieniężnej, który powinien kształtować wartość przedmiotu zaskarżenia Jeśli chodzi o wyliczenie Sądu, które stanowiło podstawę do ustalenia wysokości wpisu, stwierdzić należało, że zawierało ono błąd, ponieważ Sąd nie miał bowiem podstaw, by uwzględnić kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym z poprzedniego okresu rozliczeniowego, gdyż nie jest ona przedmiotem sądowej kontroli w niniejszym postępowaniu. Kwota ta oddziałuje wprawdzie na kolejny okres rozliczeniowy, lecz przy ustalaniu realnej wartości przedmiotu zaskarżenia objętego wniesionym środkiem prawnym powinna zostać pominięta. Sąd powinien tym samym pominąć wszelkie kwoty, które wprawdzie rodziły rozbieżność między deklaracjami a decyzjami organów podatkowych, ale stanowiły jedynie powielenie kwestii spornej, która tak naprawdę miała miejsce w innym okresie rozliczeniowym. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2011 r., sygn. akt I FZ 447/11, z dnia 29 lipca 2013 r., sygn. I FZ 338/13 oraz z dnia 4 maja 2016 r., sygn. I FZ 75/16, dostępne http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, każda wartość zakwestionowanego podatku naliczonego, powodująca nadwyżkę powinna oddziaływać na wysokość wpisu wyłącznie w odniesieniu do tego miesiąca, w którym została pierwotnie zadeklarowana. Odmienny sposób ustalania wpisu w praktyce prowadzić może do nieuzasadnionego zawyżenia wartości przedmiotu sporu, a konsekwencji do ograniczenia prawa do sądu. W sprawie zatem należny był wpis stosunkowy, liczony od wartości przedmiotu sporu w wysokości podatku do odliczenia z zakwestionowanych faktur, tj. w kwocie 1.649 zł. Wobec błędnie ustalonej wysokości wpisu od skargi, zarządzenie to podlega uchyleniu. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 198 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.