I FZ 178/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Zirk-Sadowski, po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 16 kwietnia 2014 r. sygn. akt I SA/Ke 42/14 odrzucającego sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 28 marca 2014 r. w sprawie ze skargi R. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 7 listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 2010 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 16 kwietnia 2014 r., I SA/Ke 42/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił sprzeciw R. O. od postanowienia referendarza sądowego, stosownie do art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej Ppsa. W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, że postanowienie referendarza z 28 marca 2014 r. o odmowie przyznania prawa pomocy zostało doręczone skarżącemu 2 kwietnia 2014 r.; sprzeciw złożono natomiast 10 kwietnia 2014 r., czyli po upływie terminu przewidzianego na jego wniesienie. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wnosząc o jego zmianę poprzez przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym stwierdził, że "nie może być tak (...), że termin już biegnie, mimo iż korespondencji jeszcze nie doręczono." W tym kontekście wskazał, że brat z opóźnieniem przekazał mu przesyłkę z postanowieniem referendarza, wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Nie ulega wątpliwości, że składając sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego w dniu 10 kwietnia 2014 r. skarżący nie dochował siedmiodniowego terminu przewidzianego na jego wniesienie, który upływał 9 kwietnia 2014 r. Nie można mieć zatem zastrzeżeń co do zastosowania w sprawie art. 259 § 2 Ppsa, zgodnie z którym "sprzeciw wniesiony po terminie (...) sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym." Jednocześnie podkreślić należy, że spóźnione przekazanie korespondencji skarżącemu przez domownika (brata) nie ma wpływu na bieg terminu, o którym mowa w art. 259 § 1 Ppsa, z czego skarżący zdaje sobie sprawę, skoro w zażaleniu wniósł również o przywrócenie terminu do ww. dokonania uchybionej czynności procesowej. Z tych względów postanowiono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa.