I FZ 171/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sylwester Marciniak, po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia H. sp. z o.o. w P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 16 kwietnia 2025 r. sygn. akt I SA/Lu 63/25 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi H. sp. z o.o. w P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 27 listopada 2024 r. nr 0601-IOV-1.603.16.2024.11 w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty 2019 r. postanawia oddalić zażalenie. Sylwester Marciniak Sędzia NSA

W zarządzeniu wydanym w dniu 16 kwietnia 2025 r., sygn. akt I SA/Lu 63/25, Przewodniczący Wydziału w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Lublinie, działając na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.) w zw. z § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r., poz. 535, dalej: rozporządzenie), wezwał pełnomocnika H. sp. z o.o. w P. (dalej: skarżąca lub spółka) do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł od skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 27 listopada 2024 r. w sprawie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty 2019 r. W zażaleniu na powyższe zarządzenie pełnomocnik spółki wniósł o uchylenie zarządzenia, zwolnienie z kosztów postępowania sądowego i ustanowienie adwokata z urzędu. W uzasadnieniu zażalenia jego autor wskazał na nieprawidłowości w działaniu organów podatkowych i zaprzestanie w ich wyniku prowadzenia działalności operacyjnej przez spółkę. Spółka utraciła płynność finansową i nie ma środków na uiszczenie opłaty sądowej. W postanowieniu z dnia 24 czerwca 2025 r., sygn. akt I SPP/Lu 39/25, starszy referendarz sądowy odmówił przyznania spółce prawa pomocy w zakresie całkowitym. Spółka nie wniosła od tego postanowienia sprzeciwu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Należy przede wszystkim wskazać, że skarżąca w żaden sposób nie kwestionuje prawidłowości kwoty określonej w zarządzeniu jako wpis należny od skargi. Nie jest też podważana podstawa prawna tegoż wpisu. Wywód zażalenia bazuje wyłącznie na argumentacji dotyczącej stanu majątkowego spółki oraz tego, że nie ma ona środków finansowych na uiszczenie opłaty wynikającej z zarządzenia. Kwestia ta pozostaje poza granicami obecnego postępowania zażaleniowego, postępowanie w przedmiocie prawa pomocy jest bowiem odrębne od postępowania w zakresie zasadności określonej przez Przewodniczącego wysokości wpisu. Należy podkreślić, że wysokość należnej opłaty sądowej wynika z przepisów prawa i jest niezależna od tego, czy strona posiada środki na jej uiszczenie, czy też nie. Stąd tylko na marginesie można nadmienić, że wnioskowi spółki o przyznanie prawa pomocy nadano bieg, a postępowanie w tym przedmiocie zakończyło się odmową przyznania prawa pomocy. Zgodnie z art. 199 p.p.s.a. strony zobowiązane są do ponoszenia kosztów postępowania związanych ze swoim udziałem w sprawie. W przypadku skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie sądowoadministracyjne, na stronie wnoszącej ciąży obowiązek uiszczenia wpisu (por. art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a.). Wpis może być stosunkowy albo stały. W badanej sprawie Przewodniczący Wydziału określił wysokość należnego wpisu od skargi na kwotę 200 zł, powołując się w tym względzie na § 2 ust. 5 rozporządzenia. Zgodnie z tym przepisem wpis stały w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się w wysokości 200 zł. Z akt sprawy wynika, że zaskarżoną decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję z dnia 20 czerwca 2024 r., w której, po wznowieniu postępowania zakończonego decyzją ostateczną z dnia 15 grudnia 2020 r., Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Lublinie odmówił uchylenia tej decyzji ostatecznej. Zaskarżona decyzja jest zatem decyzją wydaną w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, a w konsekwencji prawidłowo Przewodniczący Wydziału uznał, że wpis w sprawie powinien być pobrany w kwocie określonej w § 2 ust. 5 rozporządzenia, tj. w wysokości 200 zł. Brak jest w związku z tym przesłanek do stwierdzenia, że zaskarżone zarządzenie narusza prawo w stopniu wymagającym jego uchylenia. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. oddalił zażalenie. Sylwester Marciniak Sędzia NSA ----------------------- 1