I FZ 158/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Artur Mudrecki po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 578/12, w przedmiocie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi J.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 15 grudnia 2011 r., nr [...], w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lipca do grudnia 2006 r. postanawia: oddalić zażalenie.

1. Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 578/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Sąd pierwszej instancji zauważył, że zgodnie z art. 87 § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) (dalej u.p.p.s.a.) po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych. Skarżący wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tejże czynności w dniu 27 marca 2014 r., tj. po upływie roku od uchybionego terminu. Natomiast Sąd nie dopatrzył się w niniejszej sprawie w świetle argumentacji przywołanej przez pełnomocnika skarżącego, szczególnych okoliczności które stosownie do treści przepisu art. 87 § 5 u.p.p.s.a. pozwalałaby uznać, że zachodzi w omawianej sytuacji wyjątkowy przypadek uzasadniający przywrócenie terminu. Tym samym wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od jego skargi podlegał odrzuceniu jako niedopuszczalny stosownie do treści art. 88 u.p.p.s.a. 2. W zażaleniu na powyższe postanowienie, sporządzonym przez pełnomocnika skarżącego, wniesiono o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zarzucono naruszenia art. 86 § 1 i art. 87 § 5 u.p.p.s.a. poprzez ich zastosowanie i nie przywrócenie skarżącemu terminu do uiszczenia wpisu od skargi na skutek uznania, że skarżący ponosi winę w uchybieniu terminu bowiem odpowiada za błędy swojego pełnomocnika, a fakt zatajania przez pełnomocnika braku odbioru przesyłki sądowej z wezwaniem do uiszczenia wpisu sądowego nie stanowi szczególnej okoliczności, która pozwalałaby na przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu po upływie roku od uchybienia terminowi. 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W sprawie nie jest sporne to, że skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi po upływie roku. Przedmiotem sporu pozostaje to, czy Sąd pierwszej instancji właściwie ocenił, że podawane przez stronę okoliczności nie stanowiły wyjątkowego przypadku uzasadniającego przywrócenie terminu. O wyjątkowym przypadku mówi treść art. 87 § 5 u.p.p.s.a. zgodnie z którym po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych. Według Naczelnego Sądu Administracyjnego nie można Sądowi pierwszej instancji przypisać błędu w zajętym stanowisku. Powoływane przez stronę okoliczności, tj. zaniechania swojego pracownika nie stanowią szczególnych okoliczności pozwalających na przywrócenie terminu. W orzecznictwie sądów administracyjnych wielokrotnie już wyjaśniano, że w przypadku, gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, przy ustalaniu jej winy w niezachowaniu terminu należy mieć na uwadze działania pełnomocnika oraz to, że zaniedbania osób, którymi on się posługuje, obciążają jego samego, a zatem nie uwalniają one strony od winy w niezachowaniu terminu (por. wyrok NSA z dnia 12 kwietnia 2002 r. I SA/Gd 1676/99, POP 2002, nr 12, poz. 148). Podobnie wskazał Sąd pierwszej instancji stwierdzając, że za błędy i zaniechania pełnomocnika odpowiedzialność ponosi jego mocodawca (por. postanowienie NSA z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OZ 1198/13; postanowienie NSA z dnia 19 grudnia 2012 r., sygn. akt I FZ 566/12). W tym stanie rzeczy zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego brak należytej staranności po stronie pełnomocnika skarżącego nie może stanowić o wystąpieniu wyjątkowego przypadku pozwalającego na przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, stosownie do treści przepisu art. 87 § 5 u.p.p.s.a. Powoływanie się w sprawie na okoliczność zatajania przez swojego pracownika faktu braku skutecznego złożenia skargi nie mogło odnieść zamierzonego skutku. W sprawie nie zostało uprawdopodobnione, że skarżący działaniu takiemu, przy największej nawet staranności, nie mógł zapobiec, gdyż np. zachowanie pełnomocnika miało charakter przestępczy. Z przytoczonych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 u.p.p.s.a.