I FZ 139/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Mariusz Golecki po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp.k zs. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 czerwca 2025 r., sygn. akt III SA/Wa 2946/24 w przedmiocie odmówienia przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 30 kwietnia 2025r., sygn. akt III SA/Wa 2946/24 w sprawie ze skargi M. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp.k zs. w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 12 listopada 2024 r. nr 1401-IOV-4.4103.115.2024.MCz w przedmiocie: podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2018 r. i 2019 r postanawia: 1) uchylić zaskarżone postanowienie w całości, 2) przywrócić termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 30 kwietnia 2025 r., sygn. akt III SA/Wa 2946/24, 3) zwrócić M. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp.k zs. w W. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od zażalenia.

1. Postanowieniem z 17 czerwca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie sygn. akt III SA/Wa 2946/24 odmówił M. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp.k zs. w W. (dalej: "Strona", "Spółka") przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 30 kwietnia 2025 r., sygn. akt III SA/Wa 2946/24. 2. Pismem z 29 maja 2025 r. Strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 30 kwietnia 2025 r. Wraz z pismem Skarżąca dopełniła uchybionej w terminie czynności. W piśmie wskazano, że w okresie od połowy kwietnia 2025 r. do 29 maja 2025 r. pełnomocnik Skarżącej był diagnozowany pod kątem choroby nowotworowej, cierpiał na zaburzenia depresyjne, a kontakt z nim był utrudniony. Dodatkowo zdaniem pełnomocnika Strony Sąd w zawiadomieniu o terminie rozprawy błędnie nie pouczył go o możliwości wydania wyroku na rozprawie, który nie będzie podlegał doręczeniu z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie zgodził się z argumentacją Strony i postanowieniem z 17 czerwca 2025 r. odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. WSA stwierdził, że w przedmiotowej pełnomocnik nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Zdaniem Sądu pierwszej instancji, w świetle okoliczności niniejszej sprawy, pełnomocnik nie przedłożył zwolnienia lekarskiego, które potwierdzałoby, że w okresie biegu terminu na złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 30 kwietnia 2025 r. pełnomocnik z powodu choroby był niezdolny do pracy, a z przedłożonej do wniosku dokumentacji medycznej również nie wynika by pełnomocnik był niezdolny ze względu na swój stan zdrowia do złożenia tego wniosku w terminie. W opinii WSA, złożona dokumentacja medyczna nie potwierdza tezy jakoby zły stan zdrowia uniemożliwił pełnomocnikowi funkcjonowanie w terminie do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, tj. od 1 maja 2025 r. do 7 maja 2025 r., gdyż z dokumentów tych nie wynika, że choroba pełnomocnika miała charakter, który pozwalałby na uznanie, że była przyczyną wykluczającą jakiekolwiek działanie i tym samym uniemożliwiającą złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia. W związku z tym Sąd pierwszej instancji uznał, że stan zdrowia pełnomocnika nie uzasadniał wydania ww. zwolnienia lekarskiego. 3. Strona złożyła zażalenie na powyższe postanowienie WSA zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a. poprzez odmowę przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie ww. wyroku, w sytuacji w której został uprawdopodobniony brak winy w uchybieniu terminu do złożenia przedmiotowego wniosku. Strona wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie przedmiotowego wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 4. Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. 4.1. Wskazać należy, że zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 2 p.p.s.a., w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Brak winy w uchybieniu terminu jest podstawową przesłanką do jego przywrócenia. Skoro art. 87 § 2 p.p.s.a. stanowi, że we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu, to należy uznać, że jakikolwiek stopień zawinienia strony w uchybieniu terminu powoduje niedopuszczalność jego przywrócenia. Przywrócenie terminu może więc mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu jest dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie. We wniosku z 29 maja 2025 r. pełnomocnik Strony wskazał, że do uchybienia ww. terminowi przyczynił się zły stan jego zdrowia, który uniemożliwił mi w terminie ustawowym dokonania obowiązków zawodowych. Ww. stan zdrowia miał być potwierdzony nasilającymi się od początku kwietnia dolegliwościami bólowymi brzucha z towarzyszącą uporczywą biegunką i obfitymi krwawieniami z dolnego odcinka przewodu pokarmowego i były do tego stopnia uciążliwe, że przyczyniły się do występowania pełnomocnika Strony stanów depresyjnych i przerw w komunikacji. Pełnomocnik Strony z kartą DiLO (Diagnostyki i Leczenia Onkologicznego) – tzn. skierowaniem udał się do Poradni Chirurgii Onkologicznej. Jakkolwiek był on zdolny ograniczonego poruszania się, to od połowy kwietnia 2025 r. nie był zdolny do prawidłowego funkcjonowania i nadawania odpowiedniego znaczenia zdarzeniom odbywającym się z moim udziałem. Powyższe okoliczność zostały potwierdzone załączoną do wniosku informacją szpitalną zgodnie, z którą w okresie od połowy kwietnia 2025 r. do 29 maja 2025 r. (tj. w okresie obejmujący wyznaczonym termin na ogłoszenie ww. orzeczenia, a następnie jego dwukrotnego odroczenia) pełnomocnik Spółki był diagnozowany pod kątem choroby nowotworowej i w tym celu zlecono szereg badań onkologicznych – przedstawiono rozpoznanie konkretnej choroby, odpowiadającej za taki stan rzeczy. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego za błędne należało uznać stanowisko Sądu pierwszej instancji zgodnie, z którym złożona dokumentacja medyczna nie potwierdza tego jakoby zły stan zdrowia uniemożliwił pełnomocnikowi funkcjonowanie w terminie do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, tj. od 1 maja 2025 r. do 7 maja 2025 r. albowiem z dokumentów tych nie wynika, że choroba pełnomocnika miała charakter, który pozwalałby na uznanie, że była przyczyną wykluczającą jakiekolwiek działanie i tym samym uniemożliwiającą złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Jeszcze raz należy powtórzyć, że zgodnie z art. 87 § 2 p.p.s.a. we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego okoliczności powołane przez pełnomocnika Strony, które podparł on stosownymi dokumentami w wystarczający sposób uprawdopodobniają brak winy po jego stronie w kwestii uchybienia terminowi do wniesienia stosownego wniosku. Podejrzenie choroby nowotworowej w oczywisty sposób jest okolicznością, która może zdezorganizować pracę pełnomocnika Strony, zwłaszcza gdy weźmie się pod uwagę, że w przedmiotowej sytuacji mamy do czynienia z chorobą nowotworową a nie "zwykłą" niedyspozycją zdrowotną. 5. W tym stanie rzeczy, ponieważ zażalenie zasługiwało na uwzględnienie, na podstawie art. 185 w związku z art. 197 § 2 i art. 188 w zw. z art. 86 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia. 6. O zwrocie wpisu sądowego od zażalenia orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a.