I FZ 117/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Olejnik po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 kwietnia 2022 r., sygn. akt I SA/Gl 1723/20 w przedmiocie odrzucenia skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 22 września 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie określenia podatku od towarów i usług za grudzień 2017. postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2022 r. sygn. akt I SA/Gl 1723/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę A. R. (dalej "skarżąca") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej "DIAS") z dnia 22 września 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie określenia podatku od towarów i usług za grudzień 2017. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że z Urzędowego Poświadczenia Doręczenia postanowienia DIAS wynika, że zostało ono doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 7 października 2020 r. W dniu 3 grudnia 2020 r. pełnomocnik skarżącej złożył skargę na to postanowienie i wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tej skargi. Postanowieniem wydanym w omawianej sprawie w dniu 11 czerwca 2021 r. WSA w Gliwicach odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Skarżąca wniosła na to orzeczenie zażalenie, które zostało oddalone przez NSA postanowieniem z dnia 24 listopada 2021 r. Przy takim stanie faktycznym WSA w Gliwicach odrzucając skargę 11 kwietnia 2022 r. przytoczył treść art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a.") wskazując, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stąd w omawianej sprawie jeżeli zaskarżone postanowienie zostało doręczone 7 października 2020 r., to skarga na ten akt mogła zostać wniesiona najpóźniej w piątek 6 listopada 2020 r. Pełnomocnik skarżącej natomiast uczynił to 3 grudnia 2020 r. czyli po terminie. Nie został on przywrócony, stąd koniecznym stało się zastosowanie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Skarżąca w zażaleniu wskazała na naruszenie przepisów postępowania tj. art. 53 § 1 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu, w sytuacji gdy jej pełnomocnik zapoznał się z postanowieniem DIAS w dniu 26 listopada 2020 r., od którego to powinno liczyć się bieg terminu na złożenie skargi. Złożenie jej dnia 3 grudnia 2020 r. należy więc uznać za złożoną w terminie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega oddaleniu. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W omawianej sprawie nie ulega wątpliwości fakt doręczenia postanowienia DIAS pełnomocnikowi skarżącej dnia 7 października 2020 r. co wiąże się z tym, że termin do złożenia skargi upływał 6 listopada 2020 r. zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. Należy też dodać, że termin na złożenie skargi nie został przywrócony. W takiej sytuacji, mając na uwadze, że art. 58 § 1 pkt 2 ma charakter bezwzględnie obowiązujący, sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.