I FZ 10/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lipca 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 1279/22 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 28 marca 2022 r., nr 1401-IEW3.4253.43.2021.16.EK w przedmiocie określenia przybliżonych kwot zobowiązań podatkowych i dodatkowych zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe od I kwartału do IV kwartału 2018 r. oraz zabezpieczenia tych kwot na majątku podatnika postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 21 lipca 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 1279/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 28 marca 2022 r. w przedmiocie określenia przybliżonych kwot zobowiązań podatkowych i dodatkowych zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe od I kwartału do IV kwartału 2018 r. oraz zabezpieczenia tych kwot na majątku podatnika i jednocześnie zwrócił skarżącej ze środków budżetowych tego Sądu kwotę 500 zł, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. W uzasadnieniu powyższego orzeczenia wskazano, że skarżąca nie uzupełniła w wyznaczonym terminie wszystkich braków formalnych skargi, bowiem nie złożyła odpisu dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osoby, która udzieliła pełnomocnictwa, do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia. W konsekwencji skargę należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej - "p.p.s.a."). Na wskazane postanowienie skarżąca wniosła zażalenie, wnosząc o jego uchylenie. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 58 § 3 p.p.s.a., poprzez odrzucenie skargi, jako zawierającej nieuzupełnione braki formalne. W uzasadnieniu zażalenia podniosła, że w wyznaczonym przez Sąd terminie uzupełniła braki formalne skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). Stosownie zaś do treści art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik zobowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa. Z przepisów tych wynika, że wykazanie przez pełnomocnika procesowego umocowania do reprezentowania strony będącej osobą prawną wymaga złożenia nie tylko dokumentu pełnomocnictwa podpisanego przez osoby działające w imieniu tej osoby prawnej, ale także dokumentu potwierdzającego umocowanie tych osób do działania w imieniu osoby prawnej. Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony (art. 29 p.p.s.a.) stanowi brak formalny, podlegający usunięciu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku przedstawienia dokumentu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z akt sprawy wynika, że zarządzeniem z dnia 2 czerwca 2022 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, jak również złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa, do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia. Ponadto, na podstawie zarządzenia z dnia 9 czerwca 2022 r., wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi wraz z odpisem zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 20 czerwca 2022 r. W wyznaczonym terminie pełnomocnik skarżącej nadesłał uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa procesowego oraz potwierdzenie uiszczenia opłaty od skargi. Nie złożył jednak dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osoby, która udzieliła pełnomocnictwa, do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia. Jakkolwiek w piśmie przewodnim z dnia 27 czerwca 2022 r. wskazano na załącznik w postaci odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, w rzeczywistości dokument ten nie został załączony. Z adnotacji sporządzonej przez pracownika Biura Podawczego na pieczęci potwierdzającej wpływ pisma do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wynika, że w kopercie, w której nadano przesyłkę, znajdowało się jedno pismo i dwa załączniki. Zarówno pismo, jak i załączniki (odpis pełnomocnictwa i potwierdzenie uiszczenia opłaty) włączono do akt sprawy. Sąd pierwszej instancji słusznie uznał zatem, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi nie zostało przez skarżącą w całości wykonane. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.