I FSK 842/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Wiatrowski po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej Ministra Finansów (obecnie Szef Krajowej Administracji Skarbowej) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 stycznia 2015 r. sygn. akt I SA/Gd 1194/14 w sprawie ze skargi Gminy S. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 26 maja 2014 r. nr ITPP2/443-238/14/AP w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia 1) umorzyć postępowanie kasacyjne, 2) zwrócić Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej.

1. Wyrokiem z 13 stycznia 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 1194/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie ze skargi Gminy S. (skarżąca, Gmina, wnioskodawca) na interpretację indywidualną Ministra Finansów z 26 maja 2014 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług 1. uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną, 2. zasądził od organu na rzecz skarżącej kwotę 440 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. . 2. Skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia wniósł organ. 3. Pismem z 28 maja 2019 r. organ cofnął skargę kasacyjną wniesioną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 13 stycznia 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 1194/14 wydanego ze skargi Gminy S. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z 26 maja 2014 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 4. Z uwagi na to, że cofnięcie skargi kasacyjnej jest dla Naczelnego Sądu Administracyjnego wiążące, stosownie do art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) Sąd postanowił umorzyć postępowanie w niniejszej sprawie. 4.1. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.