I FSK 816/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Arkadiusz Cudak (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej L.W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 marca 2015 r., sygn. akt I SA/Kr 411/14 w sprawie ze skargi L.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie z dnia 14 grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2007 r. postanawia umorzyć postępowanie kasacyjne.

Wyrokiem z 31 marca 2015 r., sygn. akt I SA/Kr 411/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę L.W. (dalej "Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie z 17 grudnia 2013 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2007 r., a Skarżący, działając przez pełnomocnika - adwokata P.O., wywiódł od powyższego wyroku skargę kasacyjną z 11 czerwca 2015 r. Następnie pismem z 20 października 2016 r. ww. pełnomocnik poinformował o śmierci Skarżącego, do której doszło 8 października 2016 r., załączając jednocześnie uwierzytelnioną kopię odpisu skróconego aktu zgonu. W związku z otrzymaniem powyższej informacji Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem wydanym z 3 listopada 2016 r., zawiesił postępowanie sądowe na podstawie art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.), dalej "P.p.s.a." Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 130 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd umarza zawieszone postępowanie w razie śmierci strony, po upływie pięciu lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania z tej przyczyny. Cytowany przepis, który ma charakter przepisu szczególnego, nakłada na sąd obowiązek wydania określonego rozstrzygnięcia procesowego w przypadku upływu odpowiednio długiego czasu od zawieszenia postępowania z powodu śmierci strony, przy jednoczesnej bierności stron postępowania (ewentualnie ich następców prawnych). W literaturze przedmiotu podnosi się, że brzmienie art. 130 § 1 ab initio P.p.s.a. jest kategoryczne ("sąd umarza zawieszone postępowanie"), co oznacza, że spełnienie przewidzianych w tym przepisie przesłanek obliguje sąd do umorzenia postępowania (zob. B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Warszawa 2018, s. 271-272). Norma wynikająca z tego przepisu ma zatem charakter normy bezwzględnie obowiązującej (ius cogens). Zgodnie z art. 83 § 1 ab initio P.p.s.a. w postępowaniu sądowoadministracyjnym co do zasady terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego. Termin oznaczony w tygodniach, miesiącach lub latach kończy się z upływem dnia, który nazwą lub datą odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca (art. 112 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny [tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 1740]). W związku z powyższym w niniejszej sprawie stwierdzić należało, że pięcioletni termin, o którym mowa w art. 130 § 1 pkt 3 P.p.s.a., upłynął 3 listopada 2021 r. To zaś stanowiło przesłankę do umorzenia zawieszonego postępowania kasacyjnego. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 130 § 1 pkt 3 w zw. z art. 131 oraz art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.