I FSK 658/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Przewodniczący Sędzia NSA Ryszard Pęk, , po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku M. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej M. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 listopada 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 1175/24 w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 8 marca 2024 r., nr 1401-IOV-4.4103.103.2023.PJ w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od grudnia 2013 r. do grudnia 2014 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

1. Wyrokiem z 7 listopada 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 1175/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. W. (dalej: skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: organ odwoławczy) z 8 marca 2024 r., w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od grudnia 2013 r. do grudnia 2014 r. 2. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze kasacyjnej w przedmiocie wniosku o wstrzymanie podniosła, że wnosi o wstrzymanie wykonania w całości decyzji "z uwagi na ryzyko poniesienia przez Skarżącą szkody finansowej w znacznej wysokości". 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3.1. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. 3.2. Na wstępie należy podkreślić, że wstrzymanie przez sąd administracyjny wykonania zaskarżonego aktu – ostatecznej decyzji określającej zobowiązanie podatkowe, będące formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, jest wyjątkiem od zasady wykonalności takiego aktu lub czynności, wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935ze zm., dalej: ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), według którego wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przepis ten stosuje się odpowiednio w postępowaniu kasacyjnym wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07; dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej CBOSA). 3.3. Z uwagi na przytoczone wyżej brzmienie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania i uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku przez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 listopada 2007 r., II FZ 338/07). Niezbędna przesłanką uwzględnienia wniosku jest wykazanie konkretnych zagrożeń płynących z wykonania decyzji, a twierdzenia wnioskodawcy powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 9 września 2010 r., sygn. I OZ 671/10 i z 5 grudnia 2012 r. sygn. akt II FZ 988/12). Brak uzasadnienia wniosku lub jego nieodpowiednie uzasadnienie uniemożliwia jego merytoryczną ocenę i tym samym wniosek taki – jako nieuzasadniony – podlega oddaleniu (vide J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. 4, Warszawa 2010, s. 206). 3.4. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy zauważyć, że skarżąca w ogóle nie uzasadniła wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W szczególności nie wskazała żadnych okoliczności, z których wynikałoby, że w następstwie wykonania zaskarżonej decyzji wystąpi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie przedstawiła żadnej dokumentacji, na podstawie której Sąd byłby w stanie ocenić jej sytuację finansową i majątkową i orzec o możliwości przyznania ochrony tymczasowej. Samo stwierdzenie, że wnosi o "wstrzymanie (...) wykonania w całości decyzji, z uwagi na ryzyko poniesienia przez Skarżącą szkody finansowej w znacznej wysokości" nie może stanowić podstawy dla wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Nie jest też rolą Sądu, aby domniemywać, w czym skarżąca upatruje niebezpieczeństwa wystąpienia skutków w tym przepisie przewidzianych. Nie dawało bowiem podstaw do uwzględnienia wniosku stwierdzenie "z uwagi na ryzyko poniesienia przez Skarżącą szkody finansowej w znacznej wysokości". Sąd administracyjny rozpoznając - na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia, nie ocenia zasadności skargi kasacyjnej. Niezgodność decyzji z prawem, która jest przedmiotem oceny przez sąd administracyjny i ochrona tymczasowa wynikająca z powołanego wyżej przepisu to dwie różne kwestie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 184/05 oraz z 9 lipca 2004 r., sygn. akt FZ 163/04 – CBOSA). 3.5. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.