I FSK 464/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka – Medek, Sędzia NSA Janusz Zubrzycki, Sędzia WSA del. Bartosz Wojciechowski (sprawozdawca), Protokolant Marek Kleszczyński, po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2015 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Prokuratora Prokuratury Okręgowej w G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 września 2013 r. sygn. akt I SA/Gd 751/13 w sprawie ze skargi C. spółki z o.o. z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 27 marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń i luty 2005 r. oraz od kwietnia do grudnia 2005 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 17 września 2013 r. (sygn. akt I SA/Gd 751/13) po rozpoznaniu sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 27 marca 2013 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń i luty 2005 r. oraz od kwietnia do grudnia 2005 r. uchylił zaskarżoną decyzję. Skargę kasacyjną od wyroku z 17 września 2013 roku wniósł Prokurator Prokuratury Okręgowej w G. zaskarżając w całości wskazany wyrok. Jako podstawę skargi kasacyjnej przywołano oba punkty art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej również jako "P.p.s.a.") i zaskarżonemu wyrokowi zarzucono: 1. naruszenie prawa materialnego - art. 70 § 6 pkt l Ordynacji podatkowej polegające błędnej wykładni i przyjęciu niedostatecznie uzasadnionego stanowiska, że zawiadomienie podatnika o przerwaniu biegu przedawnienia wynikającego z wszczęcia postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe związane z niewykonaniem zobowiązania podatkowego - podlega szczególnej formie, a mianowicie że zawiadomienie to powinno stanowić pismo organu podatkowego adresowane do podatnika zawierające informację o wszczęciu takiego postępowania karnego skarbowego i wyjaśnienie, że w ten sposób doszło do przerwania biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego (pkt 1 art. 174 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), 2. wady proceduralne istotnie rzutujące na wynik sprawy, polegające na sprzecznym z art. 133 § 1 i art. 141 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oparciu orzeczenia nie na wszystkich dokumentach zebranych w aktach sprawy i braku uzasadnienia takiego fragmentarycznego jej ujęcia (pkt 2 art. 174 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Podnosząc te zarzuty, na podstawie art. 185 § 1 P.p.s.a. wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku do ponownego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 177 § 1 P.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z § 2 cytowanego przepisu wynika z kolei, że wskazany termin wiąże również prokuratora, ponieważ zasadą jest, że prokurator, który nie brał udziału w sprawie poza wyjątkiem określonym w art. 177 § 2 zd. 2 P.p.s.a. nie może wystąpić o sporządzenie uzasadnienia. Zdanie 2 art. 177 § 2 określa jedyny przypadek, kiedy prokurator może żądać sporządzenia uzasadnienia, pomimo tego że nie brał udziału w sprawie, a mianowicie wtedy, gdy orzeczenia nie doręcza się stronie. Taka sytuacja z pewnością nie ma miejsca w rozpoznawanej sprawie, ponieważ sąd I instancji uchylił zaskarżoną decyzję, a zatem uzasadnienie zostało sporządzone i doręczone z urzędu (art. 141 § 1 P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie odpis wyroku z uzasadnieniem strona skarżąca otrzymała 30 września 2013 roku (karta 100), zaś organ 27 września 2013 roku (karta 99). W dniu 28 października 2013 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęło pismo prokuratora Prokuratury Okręgowej w G. z 22 października 2013 roku, w którym zwrócił się on o doręczenie mu odpisu wyroku z uzasadnieniem. Wskazał, że 25 października 2012 roku Prokuratura Okręgowa zgłosiła udział w postępowaniu podatkowym prowadzonym w tej sprawie przez Dyrektora Izby Skarbowej w G. Pismem z 30 października 2013 roku (data wpływu do WSA – 4 listopada 2013 r.) prokurator Prokuratury Okręgowej w G. zwrócił się o uznanie pisma z 22 października 2013 roku jako zgłoszenia udziału w dalszym toku postępowania sądowoadministracyjnego w tej sprawie oraz jako zwykły wniosek o nadesłanie odpisu wyroku z uzasadnieniem. Dnia 31 października 2013 roku Prokuraturze Okręgowej w G. doręczono odpis wyroku z uzasadnieniem (karta 119). W dniu 27 listopada 2013 roku Prokuratura Okręgowa w G. złożyła skargę kasacyjną od wyroku WSA w Gdańsku z 17 września 2013 roku. Podkreślić należy, że prokurator stosownie do treści art. 8 § 1 P.p.s.a. może wziąć udział w każdym toczącym się postępowaniu, a także wnieść skargę kasacyjną, zażalenie oraz skargę o wznowienie postępowania, jeżeli wedle jego oceny wymaga tego ochrona praworządności lub praw człowieka i obywatela. Wstąpienie prokuratora do postępowania powinno nastąpić przez złożenie sądowi oświadczenia. Należy bowiem zauważyć, że zgodnie z art. 92 § 2 P.p.s.a. postępowanie przed sądem toczy się z udziałem prokuratora, jeżeli wniósł skargę albo gdy zgłosił swój udział w postępowaniu przed sądem. Natomiast art. 33 § 1 P.p.s.a. stanowi, że osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Bez wątpienia Prokuratura Okręgowa w G. nie zalicza się do kręgu tych podmiotów, a zatem bez znaczenia jest fakt, że brała udział w postępowaniu podatkowym. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie można w rozpoznawanej sprawie mówić o tym, że chodzi o własny interes prawny Prokuratury Okręgowej do występowania w sprawie. O tym, czy istnieje interes prawny decyduje bowiem norma prawa materialnego, na której oparto zaskarżony akt administracyjny, a nie interes faktyczny (zob. wyrok NSA z 15 kwietnia 1993 r., I SA1719/92, OSP 1994, z. 10, poz. 199). Interes prawny w tym znaczeniu należy rozumieć węziej aniżeli uprawnienie wynikające z art. 8 P.p.s.a., a więc nie można tutaj powoływać wyłącznie na ochronę praworządności lub praw człowieka i obywatela. W konsekwencji uznać należy, że Prokuratura Okręgowa w G. nie brała udziału w postępowaniu przed sądem I instancji, a zatem powinna była złożyć skargę kasacyjną w terminie przewidzianym dla strony, czyli najpóźniej 30 października 2013 roku. Zgłoszenie w tym dniu udziału w sprawie i złożenie wniosku o przesłanie wyroku z uzasadnieniem nie może skutkować uznaniem, że został dotrzymany omawiany termin, ponieważ prowadziłoby to co najmniej do działania in fraudem legis względem treści art. 177 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.