I FSK 423/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Arkadiusz Cudak po rozpoznaniu w dniu 15 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej K.B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 15 listopada 2022 r., sygn. akt I SA/Rz 413/22 w sprawie ze skargi K.B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 22 kwietnia 2022 r., nr 1801-IOV-2.4103.33.2021 w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2014 r. postanawia sprostować oczywistą omyłkę zawartą w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 grudnia 2024 r., sygn. akt I FSK 423/23, w ten sposób, że wskazaną w nim nieprawidłową sygnaturę sprawy "I FSK 423/21" zastąpić oznaczeniem prawidłowym, tj. "I FSK 423/23".

Wyrokiem z dnia 6 grudnia 2024 r. sygn. akt I FSK 423/23 Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie ze skargi kasacyjnej K.B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 15 listopada 2022 r., sygn. akt I SA/Rz 413/22, w sprawie ze skargi K.B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 22 kwietnia 2022 r., nr 1801-IOV-2.4103.33.2021 w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2014 r.: 1) uchylił zaskarżony wyrok w całości, 2) uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 22 kwietnia 2022 r., nr 1801-IOV-2.4103.33.2021, 3) zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie na rzecz K.B. kwotę 4.117 (słownie: cztery tysiące sto siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych za obie instancje. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.; powoływanej dalej jako "P.p.s.a"), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze P.p.s.a.). Wykładnia gramatyczna art. 156 § 1 P.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości, muszą cechować się oczywistością, tzn. być bez trudu rozpoznawalne, mieć charakter bezsporny. Oczywistość wadliwości może wynikać z porównania niedokładności, błędu lub omyłki z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2009 r. sygn. akt I GZ 7/09, opubl. CBOSA). Na skutek oczywistej omyłki w przedmiotowym wyroku NSA sygnaturę akt rozpoznawanej sprawy oznaczono nieprawidłowo jako "I FSK 423/21". Z akt sprawy niewątpliwie wynika zaś, że prawidłowa sygnatura nadana sprawie to I FSK 423/23. Z powyższych względów, w oparciu o art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.