I FSK 388/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Artur Mudrecki po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku P. Z. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 20 maja 2024 r., nr 0401-IOV1.4103.23.2024 w sprawie ze skargi kasacyjnej P. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 8 października 2024 r., sygn. akt I SA/Bd 516/24, w sprawie ze skargi P. Z. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 20 maja 2024 r., nr 0401-IOV1.4103.23.2024 w przedmiocie podatku od towarów i usług za I, II, III i IV kwartał 2020 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

1. Wyrokiem z dnia 8 października 2024 r., sygn. akt I SA/Bd 516/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę P.Z. (dalej: Skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy (dalej: Dyrektor IAS) z dnia 20 maja 2024 r., nr 0401-IOV1.4103.23.2024, w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne kwartały 2020 r. 2. Od powołanego wyroku Skarżący - reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika w osobie adwokata - złożył skargę kasacyjną. W skardze tej wniósł "na podstawie art. 191 P.p.s.a. w zw. z art. 61 § 3 P.p.s.a. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku albowiem zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody Skarżącemu z uwagi na fakt, że Skarżący jest zobowiązany na podstawie ugody z organem do spłaty należności wraz z odsetkami na kwotę ponad 70.000.00 zł." 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3.1. W rozpoznanej sprawie (tzw. wpadkowej) Skarżący wniósł aby na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. wstrzymać wykonanie zaskarżonego "wyroku". Wskazanie przez Skarżącego na "wyrok", zamiast "decyzję", w okolicznościach tej sprawy należało potraktować jako omyłkę. Po pierwsze, dlatego, że możliwości wstrzymania wykonania nieprawomocnego wyroku, nie przewidują obowiązujące przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z kolei wskazany przez Skarżącego przepis, tj. art. 61 § 3 P.p.s.a. dotyczy wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jakim jest decyzja, a nie wyrok. W związku z czym Naczelny Sąd Administracyjny wniosek Skarżącego potraktował jako wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora IAS z 20 maja 2024 r., zgodnie z podaną podstawą prawną, tj. art. 61 § 3 P.p.s.a. 3.2. Wniosek ten nie mógł jednak odnieść zamierzonego skutku. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935; dalej: P.p.s.a.), sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z kolei w myśl art. 61 § 4 P.p.s.a. postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. W obiegu prawnym istnieje prawomocne postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 3 października 2024 r., sygn. akt I SA/Bd 516/24 (karta 53 – akt sądowych) którym odmówiono Skarżącemu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora IAS z 20 maja 2024 r. W orzeczeniu tym, w odniesieniu do motywów Strony o istniejącej zaległości podatkowej (70.000.00 zł) i wniosku do organu o rozłożenie jej na raty, Sąd skonstatował, że trudna sytuacja materialna Skarżącego może mieć niewątpliwie wpływ na udzielenie przez organ ulgi w postaci rozłożenia należności na raty, nie jest zaś wystarczającą okolicznością do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Złożony w skardze kasacyjnej wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, nie zawiera motywów, które mogłoby przemawiać za zmianą rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji funkcjonującego w obrocie prawnym. Skarżący nie podał nowych istotnych okoliczności, które mogłyby wpłynąć na jego pozytywną ocenę. Ograniczył się bowiem jedynie do wskazania, że jest zobowiązany na podstawie ugody do spłaty należności ponad 70.000.00 zł, a więc okoliczności w zakresie istnienia ciążącej na Skarżącym zaległości znanej już przy rozstrzyganiu pierwotnego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W sprawie tej zatem, wywołanej kolejnym wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (tym razem zawartym w skardze kasacyjnej) nie zachodziły okoliczności uzasadniające zmianę postanowienia prawomocnego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 3 października 2024 r. 3.3. Z przedstawionych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3, § 4 i § 5 w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.