I FSK 286/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Sylwester Golec po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej "U." sp. z o.o. z siedzibą w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 października 2021 r. sygn. akt I SA/Po 524/21 w sprawie ze skargi "U." sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 9 kwietnia 2021 r. nr 3001-IOV-22.4103.2.2021 w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za marzec i kwiecień 2017 r. postanawia: sprostować oczywistą omyłkę zawartą w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 marca 2025 r., sygn. akt I FSK 286/22, w ten sposób, że w miejsce słów: "określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za marzec i kwiecień 2015 r." wpisać: "określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za marzec i kwiecień 2017 r.".

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "P.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące w sentencji orzeczenia, jak i w jego uzasadnieniu. Wadliwość taka wyraża się w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Oczywistość omyłek oznacza, że muszą one powstać w wyniku niewłaściwego odzwierciedlenia w orzeczeniu rzeczywistej i niemogącej budzić wątpliwości woli sądu, są obiektywnie i bez wątpliwości dostrzegalne w treści orzeczenia lub wprost wynikają z zestawienia tej treści z zawartością akt sprawy, a powstały z powodu technicznej niedoskonałości ujęcia rozstrzygnięcia sądu w słowach, przedstawienia stanowiska sądu w błędnej formie lub w sposób niedokładny, a więc niepełny i nieprecyzyjny. Wyżej wymienione nieprawidłowości muszą mieć zatem charakter oczywisty, bezsporny, pewny. W niniejszej sprawie sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 marca 2025 r., sygn. akt I FSK 286/22 wystąpiła oczywista omyłka polegająca na błędnym wskazaniu przedmiotu sprawy. Z akt sprawy jasno wynika, że w niniejszej sprawie przedmiot sprawy dotyczył określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za marzec i kwiecień 2017 r., natomiast w wyroku jako przedmiot sprawy wskazano określenie zobowiązania w podatku od towarów i usług za marzec i kwiecień 2015 r. Z powyższych względów na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.