I FSK 2467/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu 21 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku S. Spółka Jawna o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Gnieźnie z 13 października 2009 r. oraz decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 5 lutego 2010 r. w sprawie ze skargi kasacyjnej S. Spółka Jawna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 29 czerwca 2021 r. sygn. akt I SA/Po 171/21 w sprawie ze skargi S. Spółka Jawna na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z 4 grudnia 2020 r. nr 3001-IOV-13.4103.6.2020 w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za miesiące od marca do lipca i grudzień 2004 roku oraz za styczeń, luty i od maja do lipca 2005 roku postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem 29 czerwca 2021 r. sygn. akt I SA/Po 171/21 oddalił skargę S. Spółka Jawna (dalej jako: Spółka, Skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z 4 grudnia 2020 r. w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za miesiące od marca do lipca i grudzień 2004 roku oraz za styczeń, luty i od maja do lipca 2005 roku. Pismem z 27 września 2021 r. Spółka wywiodła skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Pismem procesowym z 9 stycznia 2025 r. (data stempla pocztowego) Spółka przedstawiła dodatkowe stanowisko pisemne w sprawie oraz wniosła o wstrzymanie wykonania "całości zaskarżonej decyzji Organu I instancji (utrzymanej w mocy na podstawie decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 5 lutego 2010 r." Zarządzeniem z 8 kwietnia 2025 r. wezwano pełnomocnika Skarżącej o sprecyzowanie powyższego wniosku poprzez wskazanie której decyzji konkretnie dotyczy, albowiem w sprawie nie została zaskarżona decyzja organu pierwszej instancji a zaskarżonym aktem w niniejszej sprawie nie jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 5 lutego 2010 r., a decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z 4 grudnia 2020 r. – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie doręczono 11 kwietnia 2025 r., zaś pismem z 18 kwietnia 2025 r. (data stempla pocztowego, wpływ do NSA 28 kwietnia 2025 r.) pełnomocnik wskazał, że wnosi o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Gnieźnie z 13 października 2009 r. oraz decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 5 lutego 2010 r. oraz dodatkowo umotywował wniosek. Wyrokiem z 6 maja 2025 r. oddalono skargę kasacyjną Spółki i tym samym zakończono postępowanie w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania wymienionych decyzji należało oddalić. Wskazać trzeba, że wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest instytucją ochrony tymczasowej na czas toczącego się postępowania. W związku z wydaniem wyroku w sprawie 6 maja 2025 r. bezprzedmiotowe stało się orzekanie w przedmiocie wniosku, albowiem nie można wstrzymać wykonania decyzji prawomocnej, co do której nie toczy się już postępowanie sądowoadministracyjne. Zgodnie z poglądami doktryny bezprzedmiotowość wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji skutkuje jego oddaleniem, a nie umorzeniem postępowania. Komentowana ustawa podstawę umorzenia postępowania wskazuje w ściśle określonych przepisach (art. 118 § 2, art. 130 § 1, art. 161, 189, 282 § 2), wśród których nie ma odwołania do art. 61. Należy ponadto zauważyć, że wskazane w ustawie wypadki odnoszą się do całkowitego umorzenia postępowania sądowego, podczas gdy postępowanie o ochronę tymczasową jest postępowaniem incydentalnym (B. Dauter [w:] A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. IX, Warszawa 2024, art. 61.) W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.