I FSK 2231/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Wiatrowski po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 lipca 2019 r. sygn. akt I SA/Gl 385/19 w sprawie ze skargi J. B.-M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 15 maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia 1) umorzyć postępowanie kasacyjne, 2) zwrócić Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej w Katowicach ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach kwotę 750 (słownie: siedemset pięćdziesiąt) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej.

1. Wyrokiem z 24 lipca 2019 r., sygn. akt I SA/Gl 385/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w sprawie ze skargi J. B.-M. (skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 15 maja 2018 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług 1. uchylił zaskarżoną decyzję, 2. zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 6 917 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. 2. Skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia wniósł organ. 3. Pismem z 4 maja 2020 r. organ cofnął skargę kasacyjną wniesioną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 24 lipca 2019 r., sygn. akt I SA/Gl 385/19 wydanego ze skargi J. B.-M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 15 maja 2018 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 4. Z uwagi na to, że cofnięcie skargi kasacyjnej jest dla Naczelnego Sądu Administracyjnego wiążące, stosownie do art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2294 ze zm., dalej p.p.s.a.) Sąd postanowił umorzyć postępowanie w niniejszej sprawie. 4.1. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.