I FSK 2139/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka-Medek (spr.) po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej C. sp. z o.o. z siedzibą w G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 lipca 2023 r., sygn. akt I SA/Gl 1142/22 w sprawie ze skargi C. sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 7 lipca 2022 r., nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za listopad i grudzień 2013 r. oraz styczeń 2014 r. postanawia: 1) umorzyć postępowanie kasacyjne, 2) zwrócić C. sp. z o.o. z siedzibą w G. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach kwotę 2465 zł (słownie: dwa tysiące czterysta sześćdziesiąt pięć złotych), uiszczoną tytułem wpisu od skargi kasacyjnej.

Wyrokiem z 27 lipca 2023 r., sygn. akt I SA/Gl 1142/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, w sprawie ze skargi C. sp. z o.o. z siedzibą w G., powoływanej dalej jako "skarżący", na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c i 135 P.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023, poz. 259 ze zm.), powoływanej dalej: "P.p.s.a.", uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 7 lipca 2022 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Bielsku-Białej z dnia 14 stycznia 2021 r. w części dotyczącej zobowiązania w podatku od towarów i usług za listopad 2013 r. i umorzył postępowanie podatkowe w tym zakresie, zaś na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę w pozostałym zakresie. Skarżący, działając za pośrednictwem pełnomocnika – doradcy podatkowego, zaskarżył powyższy wyrok - w części oddalającej skargę - skargą kasacyjną. Pismem z 12 lutego 2024 r. (data wpływu do NSA: 12 lutego 2024 r.) skarżący cofnął wniesioną w sprawie skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak stanowi art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten, w związku z treścią art. 193 p.p.s.a., stosuje się odpowiednio w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Odpowiednie stosowanie art. 60 p.p.s.a. oznacza natomiast, że sąd administracyjny drugiej instancji jest związany wnioskiem dotyczącym cofnięcia skargi kasacyjnej, co z kolei wynika z treści art. 183 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. Uregulowana w art. 183 § 1 p.p.s.a. zasada dyspozycyjności sprawia bowiem, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i to bez zgody strony przeciwnej. W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a. postanowił umorzyć postępowanie kasacyjne. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy, a rozstrzygnięcie takie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.