I FSK 2011/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Ryszard Pęk, Sędzia NSA Marek Olejnik, Sędzia WSA del. Maja Chodacka (sprawozdawca), po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 czerwca 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 623/24 w sprawie ze skargi I. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 29 grudnia 2023 r., nr 1401-IOV-3.4103.121.2023.9.PWI w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy od II kwartału 2015 r. do II kwartału 2017 r. 1) uchyla zaskarżony wyrok w całości, 2) oddala skargę, 3) zasądza od I. S. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie kwotę 1.019 (słownie: jeden tysiąc dziewiętnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

1. Wyrok Sądu I instancji. 1.1. Wyrokiem z dnia 7 czerwca 2024r. w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 623/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy ze skargi I. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej także "DIAS") z dnia 29 grudnia 2023r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2015r., 2016r., 2017r. - uchylił zaskarżoną decyzję oraz orzekł w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wymieniony wyrok oraz pozostałe orzeczenia sądów administracyjnych przywołane w niniejszym uzasadnieniu publikowane są na stronach internetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego: orzeczenia.nsa.gov.pl. 1.2. Sąd pierwszej instancji stwierdził w uzasadnieniu wyroku, że na dzień wydawania i doręczania zaskarżonej decyzji zobowiązania nią objęte nie były przedawnione, a na obecnym etapie postępowania spór dotyczy już wyłącznie zakwestionowania skarżącej prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem sprzętu AGD, który został następnie odsprzedany na rzecz P. sp. z o.o. Sąd pierwszej instancji podkreślił, że zaskarżona decyzja została wydana w wykonaniu prawomocnego wyroku WSA w Warszawie z 29 listopada 2021r. (sygn. akt III SA/Wa 264/21), którym to wyrokiem Sąd uchylił decyzję DIAS z 23 listopada 2020r. Ponownie rozpoznając sprawę organ podatkowy związany był oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania zawartymi w powyższym wyroku, na mocy art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023r., poz. 1634 ze zm. dalej: "ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi"). Oceną taką, na mocy wskazanego wyżej przepisu, związany jest również Sąd obecnie orzekający w sprawie. Sporna kwestia to prawo do odliczenia przez skarżącą podatku naliczonego związanego z nabyciem sprzętu AGD (lodówka z zamrażarką, ekspres do kawy, zmywarka), który został następnie odsprzedany na rzecz P. sp. z o.o. DIAS w zaskarżonej decyzji podzielił stanowisko NUS i wskazując na wydany w sprawie prawomocny wyrok ponownie zakwestionował skarżącej prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie nieruchomości w W. oraz z faktur dotyczących zakupu usług wykończeniowo-remontowych oraz środków trwałych stanowiących wyposażenie tej nieruchomości, z uwagi na brak związku tych wydatków z czynnościami opodatkowanymi organ uwzględnił natomiast kwestionowany wcześniej podatek naliczony z pięciu faktur, które dotyczyły lokalu przy ulicy [...], a także uwzględnił podatek naliczony z tytułu importu usług. Organ podatkowy odmówił natomiast skarżącej prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dotyczących nabycia sprzętu AGD, w tym również w tym zakresie, w którym cześć tego sprzętu została zbyta na rzecz P. sp. z o.o. Organ uznał, że te wydatki zostały już zaliczone do wydatków na nieruchomość w W., w związku z czym uwzględnienie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tych faktur stanowiłoby o naruszeniu art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Odnosząc się od powyższego, Sąd pierwszej instancji zauważył, że w wiążącym w sprawie orzeczeniu, sąd zgodził się z organem podatkowym odnośnie do zakwestionowania prawa skarżącej do odliczenia podatku naliczonego z faktur dotyczących wydatków poniesionych na zakup nieruchomości położonej w W., zakup usług wykończeniowo-remontowych oraz zakup środków trwałych stanowiących wyposażenie tej nieruchomości. Natomiast w pozostałym zakresie, jeżeli chodzi o kwestie podatku naliczonego, Sąd zwrócił uwagę, że organ I instancji zakwestionował prawo skarżącej do odliczenia całości podatku naliczonego zadeklarowanego w okresach objętych decyzją, a więc nie tylko związanego z inwestycjami w nieruchomość w W. W decyzji zabrakło natomiast wypowiedzi dlaczego ten podatek w całości został zakwestionowany. Sąd formułując wskazania co do dalszego postępowania skupił się w wprawdzie na tym co było podnoszone w skardze, a mianowicie na podatku naliczonym z tytułu importu usług oraz podatku naliczonym związanym z nieruchomością przy ulicy [...] (5 faktur), nie oznacza to jednak, że kwestia podatku naliczonego związanego zakupem sprzętu AGD nie wymagała wypowiedzi organu w ponownie wydanej decyzji. Przede wszystkim jednak – wbrew temu co wywodzi DIAS w zaskarżonej decyzji, odnośnie do wydatków na zakup sprzętu AGD, który był przedmiotem dalszej odsprzedaży – w prawomocnym orzeczeniu z 29 listopada 2021r. brak jest wiążących ocen co do prawa do odliczenia podatku naliczonego z tego tytułu. I o ile oczywiście ten sprzęt AGD, który pozostał na wyposażeniu nieruchomości w W. niewątpliwie należy zaliczyć do wydatków związanych z tą nieruchomością i w tym zakresie prawo do odliczenia podatku naliczonego nie przysługiwało (powyższe zostało przesądzone w wiążącym wyroku), o tyle trudno do takich wydatków zaliczyć sprzęt AGD, który został odsprzedany. Fragmenty orzeczenia WSA w Warszawie z 29 listopada 2021r. cytowane przez DIAS w zaskarżonej decyzji, nie potwierdzają tezy organu o wiążącej wypowiedzi Sądu w tym zakresie. Sąd wyraźnie zakwestionował jedynie prawo do odliczenia podatku naliczonego z tych faktur, które dotyczyły wyposażenia nieruchomości w W. Natomiast sprzęt AGD, który został odsprzedany (w ciągu miesiąca lub kilku dni) na rzecz innego podmiotu nie stanowił wyposażenia tej nieruchomości. Ponadto, z tego tytułu skarżąca zadeklarowała i rozliczyła podatek należny. Rozliczenie skarżącej w zakresie podatku należnego nie zostało zakwestionowane. Odnośnie do spornych wydatków w decyzji NUS pojawia się wprawdzie "wzmianka" sugerująca (str. [...] decyzji), że skoro odsprzedaż miała miejsce na rzecz podmiotu powiązanego, to być może czynność ta miał charakter "sztuczny", pozorny. Przy czym ta sugestia organu nie została poparta żadną argumentacją i sformułowana w trybie przypuszczającym. DIAS natomiast w zaskarżonej decyzji zupełnie pomija tę kwestię i jako podstawę odmowy prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu spornych wydatków, wskazuje jedynie na okoliczność, że kwestia ta została już przesądzona w prawomocnym orzeczeniu. Zdaniem Sądu, wbrew argumentacji DIAS, prawo do odliczenia przez skarżącą podatku naliczonego związanego z nabyciem sprzętu AGD, który został następnie odsprzedany na rzecz P. sp. z o.o., nie zostało przesądzone w wyroku z 29 listopada 2021r. Ponadto, Sąd nie widzi podstaw do tego, aby kwestionować prawo skarżącej do odliczenia podatku naliczonego z tytułu tych nabyć, zwłaszcza w sytuacji, kiedy nie zakwestionowano podatku należnego z tytułu odsprzedaży sprzętu AGD. W konsekwencji zasadny okazał się zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 86 ust. 1 w zw. z ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm., dalej: "ustawa o podatku od towarów i usług"), poprzez nieuzasadnione pozbawienie skarżącej prawa do pomniejszenia kwoty podatku należnego o kwoty podatku naliczonego od dokonanych zakupów towarów, w związku z dokonywanymi ich dostawami – odsprzedażą towarów, podlegającymi opodatkowaniu. Ponownie rozpoznając sprawę DIAS skoryguje rozliczenie skarżącej za okresy objęte decyzją, w ten sposób, że uwzględni prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytuł faktur dotyczących zakupu sprzętu AGD odsprzedanego P. sp. z o.o. 1.3. Mając na uwadze powyższe, Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżoną decyzję. 2. Skarga kasacyjna i odpowiedź na skargę kasacyjną. 2.1. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku pełnomocnik organu zarzucił na podstawie art.174 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art.145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art.153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od towarów i usług, poprzez dokonanie wadliwej - to jest naruszającej określoną w art.153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zasadę związania prawomocnym orzeczeniem sądu administracyjnego - kontroli legalności zaskarżonej decyzji, skutkującej jej bezzasadnym uchyleniem, w wyniku błędnego uznania, że zaskarżona decyzja bezpodstawnie pozbawia skarżącą prawa odliczenia podatku naliczonego, związanego z zakupem towarów, będących następnie przedmiotem dostawy (dalszej odsprzedaży) podlegającej opodatkowaniu. Tymczasem prawo odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupionych towarów, będących przedmiotem sporu, zostało już prawomocnie zakwestionowane w wyroku Sądu z 29 listopada 2021r. sygn. akt III SA/Wa 264/21, w którym Sąd - z wyjątkiem zarzutów dotyczących zastosowania art. 112b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a także niewystarczającego uzasadnienia decyzji DIAS w zakresie zakwestionowania całości zadeklarowanego podatku naliczonego, w tym zwłaszcza z tytułu importu usług - w pełni podzielił stanowisko organów podatkowych [str.7, pkt 4.1 wyroku z 29.11.2021r.], w tym zwłaszcza w zakresie braku podstaw do odliczenia podatku naliczonego, związanego z nabyciem sprzętu AGD (w tym z nabycie sprzętu, następnie odsprzedanego na rzecz innego podmiotu). Oznacza to, że w zaskarżonym wyroku, Sąd z naruszeniem dyspozycji art.153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dokonał ponownej oceny prawa do odliczenia podatku naliczonego od dokonanych zakupów towarów, mimo że nie zaistniała żadna przesłanka, umożliwiająca Sądowi ponowne orzekanie w kwestii już uprzednio prawomocnie osądzonej. Uchybienie powyższe miało zasadniczy wpływ na wynik sprawy, bowiem przeprowadzona przez sąd ponowna ocena kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego, związanego z zakupem sprzętu AGD, stanowiła zasadniczy przyczynek wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji organu podatkowego. 2.2. W związku z powołanymi wyżej naruszeniami wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz rozpoznanie skargi i jej oddalenie, ewentualnie o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, a także o zwrot kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz o rozpoznanie sprawy na rozprawie. 2.3. Odpowiedzi na skargę kasacyjną w niniejszej sprawie nie wniesiono, skarżąca złożyła pismo procesowe z dnia 29 kwietnia 2025r. 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 3.1. Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 183 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej (podstaw kasacyjnych), chyba że zachodzą przesłanki nieważności postępowania sądowego wymienione w § 2 powołanego artykułu. Takich jednak przesłanek w niniejszej sprawie z urzędu nie odnotowano. Podobnie w trybie tym nie ujawniono podstaw do odrzucenia skargi ani umorzenia postępowania przed sądem pierwszej instancji, które obligowałyby Naczelny Sąd Administracyjny do wydania postanowienia przewidzianego w art. 189 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (zob. uchwała NSA z dnia 8 grudnia 2009r., sygn. akt II GPS 5/09, ONSAiWSA 2010, nr 3, poz. 40) Skarga kasacyjna została zatem zbadana według reguły związania zarzutami w niej zawartymi (art. 183 § 1 ab initio ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W tym zakresie okazała się zasadna i dlatego podlegała uwzględnieniu. 3.2. Autor skargi kasacyjnej oparł ją na podstawie kasacyjnej opisanej w art. 174 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, czyli naruszeniu przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skarga kasacyjna odnosi zamierzony skutek, albowiem uzasadnione są sformułowane zarzuty dotyczące naruszenia art.145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art.153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. 3.3. W skardze kasacyjnej stwierdzono, iż z naruszeniem tego przepisu Sąd pierwszej instancji wadliwie ocenił, że wyrok WSA z 29 listopada 2021r. nie zawierał wiążącego rozstrzygnięcia w przedmiocie prawa skarżącej do odliczenia podatku naliczonego związanego z zakupem sprzętu AGD, który następnie był przedmiotem dalszej odsprzedaży. Wbrew powyższemu stanowisku, w wyroku z 29 listopada 2021r. Sąd co do zasady w pełni zgodził się ze stanowiskiem organów podatkowych (w tym w zakresie zakwestionowania prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z zakupem spornego sprzętu AGD), natomiast uznał m.in., że w sprawie doszło do naruszenia art. 210 § 1 pkt 6 oraz § 4 w zw. z art. 124 i art.121 § 1 Ordynacji podatkowej, bowiem Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w zaskarżonej decyzji pominął, że organ zakwestionował prawo skarżącej do odliczenia całości podatku naliczonego zadeklarowanego w okresach objętych decyzją (w tym z tytułu importu usług oraz pięciu faktur dokumentujących wydatki na utrzymanie siedziby działalności przy ul. [...]), a więc nie tylko związanego z inwestycjami w nieruchomość w W. W wyroku z 29 listopada 2021r., Sąd konkludował, że w decyzji DIAS zabrakło natomiast ustaleń oraz wypowiedzi odnośnie zakwestionowania tych wydatków. Bezspornie natomiast, w pozostałym zakresie (brak prawa odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki związane z nabyciem, remontem i wyposażeniem nieruchomości w W. w tym z faktur nr [...] z 8.07.2015r. oraz nr [...] z 12.11.2015r.) Sąd podzielił stanowisko organów podatkowych. Nadto kasator podkreślił, iż w wyroku z 29 listopada 2021r., wbrew twierdzeniom zawartym w zaskarżonym wyroku, Sąd zauważył, że z akt sprawy wynika również, że w okresie objętym kontrolą skarżąca wykazała transakcje sprzedaży na rzecz P. sp. z o.o. dotyczące wcześniej zakupionego sprzętu AGD. I następnie stwierdził, iż - w jego ocenie - nie sposób przyjąć, aby wydatki związane z nabyciem, remontem i wyposażeniem nieruchomości w W. można było powiązać ze świadczeniem przez skarżącą usług na rzecz pomiotu brytyjskiego, importem usług bądź odsprzedażą sprzętu AGD na rzecz podmiotu powiązanego. W ocenie skarżącego kasacyjnie, skoro jak wykazano powyżej, w wyroku z 29 listopada 2021r. Sąd przesądził o braku prawa do odliczenia podatku naliczonego przez skarżącą ze spornych faktur VAT to uznanie prawa do odliczenia podatku naliczonego z ww. faktur - jak postuluje Sąd w zaskarżonym wyroku - stanowiłoby naruszenie art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a w rezultacie również zasady legalizmu wynikającej z art. 120 Ordynacji podatkowej. Dodatkowo podkreślono, iż nie zasługuje na uwzględnienie argumentacja Sądu zawarta w kwestionowanym wyroku, jakoby w wyroku z 29 listopada 2021r., Sąd zgodził się z organem podatkowym jedynie odnośnie zakwestionowania prawa skarżącej do odliczenia podatku naliczonego z faktur dotyczących wydatków poniesionych na zakup nieruchomości położonej w W., zakup usług wykończeniowo-remontowych oraz zakup środków trwałych stanowiących wyposażenie tej nieruchomości. Nie sposób zgodzić się z konstatacją Sądu, że w pozostałym zakresie, tzn. jeżeli chodzi o kwestie podatku naliczonego, skład orzekający w wyroku z 29 listopada 2021r. zwrócił uwagę, że organ I instancji zakwestionował prawo skarżącej do odliczenia całości podatku naliczonego zadeklarowanego w okresach objętych decyzją, a więc nie tylko związanego z inwestycjami w nieruchomość w W., zaś w decyzji DIAS zabrakło wypowiedzi dlaczego ten podatek w całości został zakwestionowany, stąd też, formułując wskazania co do dalszego postępowania. Sąd ten skupił się w wprawdzie na tym co było podnoszone w skardze, a mianowicie na podatku naliczonym z tytułu importu usług oraz podatku naliczonym związanym z nieruchomością przy ulicy [...] (5 faktur), nie oznacza to jednak, że kwestia podatku naliczonego związanego zakupem sprzętu AGD nie wymagała wypowiedzi organu w ponownie wydanej decyzji. Błędna jest także konkluzja zaskarżonego wyroku, jakoby w zaskarżonej decyzji DIAS zupełnie pomijał tę kwestię i jako podstawę odmowy prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu spornych wydatków, wskazywał jedynie na okoliczność, że kwestia ta została już przesądzona w prawomocnym orzeczeniu. 3.4. Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za uzasadnioną powyższą argumentację przedstawioną w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, gdyż wnikliwa lektura uprzednio wydanego wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie pozostawia wątpliwości co do tego, że dokonano oceny sprawy także w zakresie spornego odliczenia, co pominął orzekający ponownie Sąd pierwszej instancji. W wyroku z dnia 29 listopada 2021r. sygn. akt III SA/Wa 264/21 stwierdzono, iż: - Sąd za zasadny uznał bowiem zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 112b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, poprzez bezpodstawne jego zastosowanie. Ponadto, w ocenie Sądu, w sprawie doszło do naruszenia art. 210 § 1 pkt 6 oraz § 4 w zw. z art. 124 i 121 § 1 Ordynacji podatkowej, bowiem DIAS w zaskarżonej decyzji pominął, że NUS zakwestionował prawo skarżącej do odliczenia całości podatku naliczonego zadeklarowanego w okresach objętych decyzją (w tym z tytułu importu usług), a więc nie tylko związanego z inwestycjami w nieruchomość w W. W decyzji zabrakło natomiast ustaleń oraz wypowiedzi DIAS odnośnie do zakwestionowania tych wydatków; - istota sporu w sprawie dotyczy, w pierwszej kolejności tego, czy skarżącej przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków poniesionych na zakup nieruchomości położonej w W. oraz zakupu usług wykończeniowo-remontowych oraz środków trwałych stanowiących wyposażenie tej nieruchomości; - sama skarżąca, nie była w stanie bezsprzecznie wykazać, że istotnie zamiarem jak przyświecał nabyciu inwestycji było wykonywanie czynności opodatkowanych (w tym odnośnie do całości nieruchomości); - nie bez znaczenia dla oceny wyjaśnień w kwestii planowanego wynajmu nieruchomości, jest również fakt, że ani skarżąca – dwukrotnie wzywana przez NUS do złożenia wyjaśnień odnośnie do tego najmu oraz zamiaru z jakim nabyła nieruchomość, ani wskazywani najemcy (spółki w których skarżąca jest udziałowcem oraz pełni funkcję prezesa zarządu) – wzywani celem ustalenia okoliczności dotyczących zawartych umów najmu i wykorzystywania nieruchomości, nie podejmowały kierowanej od nich korespondencji. skarżąca była również sześciokrotnie wzywana do złożenia zeznań w charakterze strony; - z akt sprawy wynika również, że w okresie objętym kontrolą skarżąca wykazała transakcje sprzedaży na rzecz P. sp. z o.o. dotyczące wcześniej zakupionego sprzętu AGD. W ocenie Sądu, nie sposób przyjąć, aby wydatki związane z nabyciem, remontem i wyposażeniem nieruchomości w W. można było powiązać ze świadczeniem przez skarżącą usług na rzecz pomiotu brytyjskiego, importem usług bądź odsprzedażą sprzętu AGD na rzecz podmiotu powiązanego. - odnośnie do powyższego zauważyć należy, że w istocie z rozliczenia znajdującego się na stronach [...] decyzji NUS wynika, że organ zakwestionował skarżącej cały podatek naliczony za okres objęty decyzją. Z kolei w uzasadnieniach decyzji organów obu instancji nie ma wypowiedzi co podatku naliczonego innego niż ten związany z wydatkami na nieruchomość w W. Podkreślić natomiast należy, że w sprawie nie zakwestionowano nabycia/importu usług od H., w związku z usługami doradztwa w sprawach biznesowych, poszukiwaniem konsultantów IT oraz działaniami z zakresu promocji biznesu świadczonymi na rzecz Skarżącej na podstawie przedłożonej umowy zawartej z chińską spółką H. Zgodnie z wyjaśnieniami skarżącej, usługi wykonane przez chińską spółkę były bezpośrednio świadczone dla klienta z Wielkiej Brytanii z ramienia skarżącej. Co istotne, organy nie zakwestionowały również transakcji z P. A. [...] z siedzibą na terytorium Wielkiej Brytanii. Tym samym, niezrozumiałym jest co stanowiło podstawę do zakwestionowania podatku naliczonego z tytułu importu usług. 3.5. Te kluczowe kwestie wynikające z uzasadnienia uprzednio wydanego w sprawie skarżącej wyroku potwierdzają stanowisko zawarte w skardze kasacyjnej, iż w tym wyroku sąd nie wskazał na jakiekolwiek braki w zakresie zgromadzenia materiału dowodowego odnośnie transakcji nabycia sprzętu AGD, lecz odniósł się jedynie do braku ustaleń w zakresie podatku naliczonego z tytułu importu usług oraz wynikającego z pięciu faktur wskazanych przez skarżącą jako dokumentujących wydatki poniesione na lokal przy ul. [...] Mało tego z uzasadnienia uprzedniego wyroku wprost wynika, na co wskazano wyżej, iż: "nie sposób przyjąć, aby wydatki związane z nabyciem, remontem i wyposażeniem nieruchomości w W można było powiązać ze świadczeniem przez skarżącą usług na rzecz pomiotu brytyjskiego, importem usług bądź odsprzedażą sprzętu AGD na rzecz podmiotu powiązanego". 3.6. Z tego względu zasadnie organ wydając ponownie decyzję uwzględnił wydane zalecenia i nie naruszył art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przy tym wyrok z dnia 29 listopada 2021r. sygn. akt III SA/Wa 264/21 nie został zaskarżony skargą kasacyjną przez żadną ze stron. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza zatem, że przedstawiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia wskazanych przepisów postępowania, w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy był uzasadniony. 3.7. Z tych względów, na podstawie art. 188 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało uchylić zaskarżony wyrok w całości i na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalić skargę. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono natomiast na podstawie art. 203 pkt 2 i art. 205 § 2 w zw. z art. 209 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zasądzając kwotę 1.019 zł, obejmującą wpis od skargi kasacyjnej (119 zł) oraz 50 % stawki minimalnej należnej pełnomocnikowi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji (900 zł). Maja Chodacka Ryszard Pęk Marek Olejnik (sędzia WSA del.) (sędzia NSA) (sędzia NSA)