Sygnatura
I FSK 2011/22
I FSK 2011/22 - Wyrok NSA z 2025-11-05
Wynik
Oddalono skargę kasacyjną
- Sąd
- Naczelny Sąd Administracyjny
- Data orzeczenia
- 5 listopada 2025
- Prawomocne
- tak
Treść rozstrzygnięcia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Sylwester Marciniak (spr.), Sędzia NSA Janusz Zubrzycki, Sędzia del. WSA Elżbieta Olechniewicz, Protokolant Adrian Piechota, po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2025 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 6 lipca 2022 r. sygn. akt I SA/Lu 218/22 w sprawie ze skargi W. G. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 lutego 2022 r. nr 0113-KDIPT1-2.4012.826.2021.2.SM w przedmiocie podatku od towarów i usług 1) oddala skargę kasacyjną; 2) zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz W. G. kwotę 360 (słownie: trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
1. Wyrok Sądu pierwszej instancji. 1.1. Wyrokiem z 6 lipca 2022 r., sygn. akt I SA/Lu 218/22 (dostępny, jak i inne powołane orzeczenia na www.orzeczenia.nsa.gov.pl) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie (dalej: sąd pierwszej instancji) uchylił zaskarżoną przez W. G. (dalej: strona skarżąca, wnioskodawca) interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: organ podatkowy) z 14 lutego 2022 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług. 1.2. Sąd pierwszej instancji przedstawił następujący stan faktyczny opisany we wniosku o wydanie interpretacji. Wnioskodawca wraz z małżonką jako zainteresowaną niebędącą stroną postępowania o statusie podatnika, przedstawił stan faktyczny i zdarzenie przyszłe, które następnie doprecyzowane zostało w uzupełnieniu wniosku. Wnioskodawca podał, że 31 stycznia 2012 r. wraz z żoną nabył na podstawie umowy kupna-sprzedaży dwie działki gruntu: działkę o nr [...], mającą pow. 2600 m2 i o nr [...] mającą pow. 2500 m2. Obie te działki te były działkami rolnymi (MR- mieszkalnictwo rolnicze) i zostały wcielone do gospodarstwa rolnego małżonków, przy czym wnioskodawca w chwili zakupu nieruchomości pracował jako policjant, a jego małżonka wykonywała pracę na podstawie umowy o pracę i jednocześnie prowadziła gospodarstwo rolne. Także obecnie małżonka wnioskodawcy jednocześnie pracuje na podstawie umowy o pracę i prowadzi działalność rolniczą. Od marca do listopada każdego roku jest ona zarejestrowana jako podatnik podatku od towarów i usług z tytułu prowadzonej produkcji i sprzedaży owoców i warzyw. Wnioskodawca nie prowadził nigdy działalności gospodarczej i nigdy nie był podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca podał, że dwie działki w 2012 r. zakupił z zamiarem budowy na nich domu jednorodzinnego na własne potrzeby. W 2018 r. działki finalnie zostały podzielone w celu wydzielenia działek dla małżonków oraz ich syna i córki (córka lat 22 i syn lat 14), tak by każde z dzieci w przyszłości mogło na działce wybudować dom i w nim zamieszkać. Z treści wniosku wynika również, że wnioskodawca z małżonką nie planują podejmować jakichkolwiek działań mających na celu zwiększenie wartości działek. Od momentu zakupu nie udostępniali oni działek osobom trzecim, zaś nowopowstałe działki powstałe z podziału działki nr [...] również nie były oraz nie są udostępniane osobom trzecim. Są one częścią majątku wspólnego małżonków. Wydzielone działki zostaną sprzedane wraz z udziałami w drodze wewnętrznej, przy czym przed sprzedażą posiadanych działek małżonkowie nie będą występowali o wydanie pozwolenia na budowę. Małżonkowie nigdy wcześniej nie dokonywali sprzedaży działek. Wnioskodawca nigdy nie był zarejestrowany, jako czynny podatnik podatku od towarów i usług, jest rolnikiem ryczałtowym w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2022 r. poz. 931 ze zm., dalej: ustawa o VAT). W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku wnioskodawca poinformował, że 9 listopada 2021 r. małżonkowie sprzedali działkę nr [...] wraz z udziałem 1/4 w działce nr [...] stanowiącej drogę małżeństwu G. i E. S., za 183.000 zł. Pytanie zawarte we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczy jednak również sprzedaży pozostałych działek, jako zdarzeń przyszłych. Wnioskodawca podał też, że wszystkie decyzje będą podejmować wspólnie małżonkowie i ich obojga będą dotyczyć skutki podatkowe dokonywanych czynności. W odpowiedzi na zapytanie organu wnioskodawca podał również, że sprzedaż pozostałych działek nastąpi w bliżej nieokreślonej przyszłości i będzie zależała od sytuacji rodzinnej oraz decyzji podjętych między innymi przez dzieci, że od nabytej nieruchomości, małżonkowie nie odliczali podatku od towarów i usług, zakup nastąpił od osoby prywatnej, że na niesprzedanych jeszcze działkach małżonkowie nie będą dokonywać żadnych nakładów inwestycyjnych, w tym dokonywać ich uzbrojenia, że aktualnie działki nie są ujęte w żadnym ogłoszeniu o chęci sprzedaży, że żona wnioskodawcy nie prowadzi gospodarstwa rolnego jako rolnik ryczałtowy a jako czynny podatnik od towarów i usług zarejestrowana jest od sierpnia 2003 r., że działki w żaden sposób nie były wykorzystywane do uzyskiwania dochodu czy prowadzenia produkcji rolnej, umowa sprzedaży jednej działki wraz z udziałem w drodze zawarta w listopadzie 2021 r. była poprzedzona umową przedwstępną, która nie nakładała na sprzedających jakichkolwiek obowiązków, a zawarta została z uwagi na staranie się przez kupujących o kredyt bankowy, żona wnioskodawcy nie dokonywała nigdy sprzedaży działek ani nie posiada innych nieruchomości. Po sprzedaży działki nr [...], uzyskane środki oboje małżonkowie planują przeznaczyć na remont w domu jednorodzinnym, termomodernizację i wymianę wyposażenia. Ewentualna sprzedaż pozostałych trzech działek będzie uzależniona od wspólnych rodzinnych decyzji. Jeżeli dzieci nie będą chciały się budować na działkach to zostaną one przeznaczone do sprzedaży, a uzyskane środki przeznaczone na zakup innych nieruchomości dla dzieci. W związku z zaprezentowanym stanem faktycznym wnioskodawca wraz z małżonką pytali, czy: 1) Jako osoby prywatne, które sprzedały działkę budowlaną nr [...] i planują w bliżej nieokreślonej przyszłości sprzedaż pozostałych działek nr [...] wraz z udziałem w działce-drodze nr [...], podlegają opodatkowaniu od tej transakcji i przyszłych transakcji, podatkiem od towarów i usług, w myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT? 2) Skoro wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT, to czy w momencie sprzedaży czterech działek wraz z udziałami we wspólnej drodze wnioskodawca wraz z żoną staną się z tego tytułu podatnikami w myśl art. 15 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy? Wyrażając własne stanowisko w sprawie wnioskodawca zaznaczył, że jako osoba prywatna nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Zwrócił następnie uwagę, że nigdy nie wykonywał działalności gospodarczej w myśl art. 15 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy, z przedmiotowej nieruchomości nigdy nie czerpali dochodu, nie korzystali z ulg podatkowych czy odpisów, ponosili jedynie koszty wynikające z podatku od nieruchomości. Opisaną nieruchomość wnioskodawca i jego małżonka zakupili z zamiarem spożytkowania jej w celach prywatnych. W ich ocenie fakt scalenia działek w jedną oraz późniejszego podziału na cztery działki i drogę dojazdową (piąta działka) nie świadczy o aktywnym obrocie nieruchomościami w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Przez cały okres od dnia zakupu działek do dnia planowanej sprzedaży, nie zmieniły się ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Sprzedaż działki nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym i nie jest prawidłowym kwalifikowanie tej czynności jako mieszczącej się w ramach działalności gospodarczej. W ocenie małżonków sprzedaż majątku prywatnego w skład, którego wchodzą działki budowlane, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Uzasadniając swoje stanowisko wnioskodawca i jego małżonka przytoczyli przepisy ustawy o VAT: art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 2 pkt 6, art. 7 ust. 1 ustawy, art. 2 pkt 22 oraz art. 15 ust. 1 i ust. 2. Podkreślili oni, iż nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, zarejestrowanej działalności gospodarczej. Uzasadniając swoje stanowisko odwołali się do treści orzeczenia w sprawie C-180/10, podkreślając, że aby przyjąć aktywność "handlową", wskazywać musi na to ciąg okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie wystąpienia pojedynczych z nich. W przedstawionych okolicznościach sprawy, zdaniem wnioskodawcy, brak jest podstaw do uznania zbywców - w związku planowaną sprzedażą działek powstałych wskutek podziału - za podatników podatku od towarów i usług. 1.3. Zaskarżoną interpretacją indywidualną przepisów prawa podatkowego z dnia 14 lutego 2022 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że stanowisko wnioskodawcy, co do skutków podatkowych opisanego we wniosku wspólnym wnioskodawcy i jego żony stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w zakresie podatku od towarów i usług, jest prawidłowe w zakresie nieuznania wnioskodawcy za podatnika w związku ze sprzedażą działek opisanych we wniosku i braku opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży tych działek przez wnioskodawcę i jest nieprawidłowe w części dotyczącej nieuznania żony wnioskodawcy za podatnika podatku od towarów i usług w związku ze sprzedażą działek opisanych we wniosku i braku opodatkowania tym podatkiem sprzedaży działek przez małżonkę wnioskodawcy. Uzasadniając swoje stanowisko organ interpretacyjny odwołał się do przepisów ustawy o VAT, a ponadto do art. 46 § 1 oraz art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2020 r., poz. 1740, ze zm.) i przepisów art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 lit. b) oraz ust. 3 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm., dalej: dyrektywa 112). Następnie organ interpretacyjny przytoczył regulacje dotyczące stosunków majątkowych między małżonkami, wynikające z przepisów z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz.U. z 2020 r., poz. 1359). 1.4. Sąd pierwszej instancji wskazanym na wstępie wyrokiem uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną w zaskarżonej części. Sąd wskazał, że przedmiotem sporu między stronami postępowania przed sądem administracyjnym było to, czy sprzedaż przez małżonków w listopadzie 2021r., działki wraz z udziałem w działce stanowiącej drogę dojazdową, oraz ewentualna sprzedaż w przyszłości pozostałych trzech działek, wraz z udziałami w działce stanowiącej drogę dojazdową, stanowić będzie w stosunku do małżonki podatnika czynność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług i czy będzie ona w związku z tą czynnością uznana za podatnika tego podatku. Organ interpretacyjny po analizie przepisów regulujących stosunki majątkowe między małżonkami oraz przepisów ustawy o VAT, odnotowując jednocześnie, że małżonka wnioskodawcy jest zarejestrowana (od marca do listopada każdego roku) jako podatnik czynny podatku od towarów i usług uznał, że z tytułu sprzedaży działek opisanych we wniosku małżonka będzie występowała jako podatnik podatku od towarów i usług, a sprzedaż dokonywania przez nią będzie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem. Uzasadniając takie stanowisko, organ interpretacyjny podniósł, że nabyte przez małżonków dwie działki, następnie połączone i z kolei podzielone na pięć działek (jedna stanowiąca drogę pojazdową do pozostałych czterech), mają charakter działek rolnych i, jako takie, weszły w skład przedsiębiorstwa podatnika podatku od towarów i usług - małżonki wnioskodawcy, tj. w skład gospodarstwa rolnego, którego przedmiotem działalności jest produkcja owoców i warzyw. Odnosząc się do sporu Sąd pierwszej instancji uwzględniając regulacje dyrektywy 112 i ustawy o VAT oraz wyrażane na ich tle poglądy Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej i Naczelnego Sądu Administracyjnego ocenił, że opisane we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej zdarzenia związane ze sprzedażą działek nie mieszczą się w zakresie działalności gospodarczej określonej w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT. Pozostają natomiast w zakresie zarządu majątkiem prywatnym małżonków. Dokonując sprzedaży działek w warunkach opisanych we wniosku małżonka wnioskodawcy nie działa w charakterze podatnika, sprzedaż działek przez małżonkę wnioskodawcy nie podlega zaś opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. 2. Skarga kasacyjna. 2.1. Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wywiódł organ podatkowy wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego na podst. art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. - dalej p.p.s.a.) tj.: 1) art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 7 ust. 1 oraz art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, poprzez ich błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwą ocenę zastosowania polegającą na przyjęciu, że zainteresowany niebędący stroną postępowania dokonując sprzedaży działek w warunkach opisanych we wniosku nie działa w charakterze podatnika i sprzedaż działek przez zainteresowanego niebędącego stroną postępowania nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. 3. Odpowiedź na skargę kasacyjną. 3.1. W odpowiedzi na skargę kasacyjną pełnomocnik skarżącego wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 4. Skarga kasacyjna organu podatkowego pozbawiona jest uzasadnionych podstaw. 4.1. Ze sformułowanych w skardze kasacyjnej zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego wynika, że spór w sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie czy zainteresowana niebędąca stroną postępowania -małżonka wnioskodawcy dokonując sprzedaży działek opisanych we wniosku interpretacyjnym występuje lub będzie występowała w charakterze podatnika podatku VAT, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, prowadząc działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT i czy w konsekwencji czynność ta podlega lub będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. 4.2. Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko przyjęte w zaskarżonym wyroku Sądu pierwszej instancji. Chybione okazały się zarzuty naruszenia prawa materialnego wskazane przez autora skargi kasacyjnej, które zmierzały do podważenia argumentacji Sądu pierwszej instancji, że działki opisane we wniosku interpretacyjnym stanowią składnik przedsiębiorstwa prowadzonego przez małżonkę wnioskodawcy tj. gospodarstwo rolne. Odnosząc się do meritum sporu wskazać należy, za Sądem pierwszej instancji, że fakt zarejestrowania małżonki wnioskodawcy jako podatnika podatku od towarów i usług sam w sobie nie powoduje by wszelkie dokonywane przez nią czynności sprzedaży nieruchomości kwalifikować jako dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, dokonywaną przez podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 tej ustawy. Niewątpliwie osoby fizyczne, nawet mające formalny status podatnika podatku od towarów i usług, nie zawsze działają w takim charakterze. Poza wykonywaniem działalności gospodarczej mogą one podejmować działania, w tym czynności prawne odnoszące się do rzeczy będących towarami w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, których nie można jednak zakwalifikować jako czynności objętych podatkiem od towarów i usług, bowiem stanowią one przejaw zarządzania majątkiem prywatnym. Nietrafnie organ interpretacyjny wyprowadził z treści wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, że sprzedaż działek przez małżonkę wnioskodawcy w warunkach opisanych we wniosku nie mieści się w zakresie zarządu majątkiem prywatnym małżonków. Należy zaakcentować ponownie, że wnioskodawca, opisując okoliczności nabycia, połączenia i podziału działek, w tym okoliczność, że nabycie nastąpiło od osoby prywatnej i w związku z nabyciem nie został odliczony przez małżonkę wnioskodawcy podatek naliczony, a także wskazując na motywacje działania małżonków związane wyłącznie z celami zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych własnych i dzieci oraz na okoliczność, że działki objęte wnioskiem nigdy nie były wykorzystywane do działalności gospodarczej w ramach gospodarstwa rolnego, tj. produkcji owoców i warzyw wskazuje, że sprzedaż działki jeżeli nastąpi to w ramach zarządu majątkiem prywatnym i nie ma żadnego związku z działalnością gospodarczą małżonki wnioskodawcy. Ponadto właściwie uzasadniając swoje stanowisko wnioskodawca powoływał się się na orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (wyrok z 15 września 2011 r. w połączonych sprawach C-180 i 181/10) oraz sądów administracyjnych (wyrok składu siedmiu sędziów z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07). 4.3. Należy zauważyć, że z uwagi treść art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz.U. z 2020 r. poz. 333) zakupione przez małżonków w 2012 r. nieruchomości ze względu na kwalifikację objętych nimi gruntów, stały się częścią gospodarstwa rolnego w rozumieniu tego przepisu, to jednak nie oznacza to, że stały się one składnikiem przedsiębiorstwa prowadzonego przez małżonkę wnioskodawcy. Jak bowiem wskazał wnioskodawca na działkach tych nigdy nie była prowadzona produkcja rolna. Ponadto wyjaśniono, że poza scaleniem zakupionych dwóch działek, a następnie podziałem powstałej w ten sposób działki na pięć, tj. czterech działek, w zamierzeniu małżonków przeznaczonych pod budowę domów jednorodzinnych dla małżonków i ich dzieci, oraz jednej działki stanowiącej drogę dojazdową, małżonkowie nie podejmowali żadnych działań, które wskazywałyby, że zakup działek i ich następna sprzedaż następują w ramach działalności gospodarczej. W szczególności nie podejmowali działań związanych z uzbrojeniem działek ze względu na przeznaczenie budowlane, uzyskiwaniem odpowiednich pozwoleń, czy wreszcie działań marketingowych. Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd Sądu pierwszej instancji, że działki które wnioskodawca wraz z małżonką będą sprzedawać nastąpią w ramach zarządu majątkiem prywatnym i nie stanowią zbycia dokonanego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (gospodarstwa rolnego). W tej sytuacji należy uznać, że sprzedaż działek będzie przejawem realizacji prawa do rozporządzania składnikami jednoznacznie związanymi z prywatnym majątkiem zainteresowanej niebędącej stroną postępowania. Raz jeszcze należy podkreślić, że fakt, iż przedmiotowe działki zostały wcielone do gospodarstwa rolnego wnioskodawcy i jego małżonki nie oznacza, że były i są wykorzystywane przy działalności małżonki wnioskodawcy w zakresie handlu owocami i warzywami. Nietrafnie organ interpretacyjny wyprowadził z treści wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, że działki stanowią składnik przedsiębiorstwa – gospodarstwa rolnego prowadzonego przez małżonkę wnioskodawcy. Z niniejszej sprawy nie wynika aby działki były wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej zatem należą do majątku osobistego. 4.4. Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że prawidłowa wykładnia art. 15 ustawy o VAT, który realizuje wdrożenie do polskiego porządku prawnego art. 9 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej musi uwzględniać wskazania wynikające z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE), w szczególności stanowisko wyrażone w wyroku Trybunału z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Słaby i Kuć, C-180/10 i C-181/10, ECLI:EU:C:2011:589. Zasadniczym wskazaniem powołanego orzeczenia jest teza, zgodnie z którą dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej na podstawie prawa krajowego państwa członkowskiego, jeżeli państwo to skorzystało z możliwości przewidzianej w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 112, niezależnie od częstotliwości takich transakcji oraz tego, czy sprzedawca prowadzi działalność producenta, handlowca lub usługodawcy, pod warunkiem że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Jak uznał TSUE, osoby fizycznej, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 2006/112 w związku ze sprzedażą gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby. Natomiast jeżeli osoba ta w celu dokonania wspomnianej sprzedaży podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców, należy uznać ją za podmiot prowadzący "działalność gospodarczą" w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od wartości dodanej. W powołanym wyroku TSUE zawarł wskazówki pomocne przy ocenie charakteru podejmowanej działalności akcentując aktywność podejmowanych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, z zaangażowaniem środków podobnych do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców. Takie aktywne działania mogą polegać na przykład na czynieniu nakładów na grunt albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, w związku z czym w takiej sytuacji dostawy terenu budowlanego nie można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności (pkt 40-41 wyroku). Wnioskodawca w niniejszej sprawie wyraźnie wskazał, że nie będzie dokonywał żadnych czynności inwestycyjnych, w tym działki nie będą wystawione na sprzedaż. 4.5. Uwzględniając regulacje dyrektywy 112 i ustawy o VAT oraz wyrażane na ich tle poglądy Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej i Naczelnego Sądu Administracyjnego należy ocenić, że opisane we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej zdarzenia związane ze sprzedażą działek nie mieszczą się w zakresie działalności gospodarczej określonej w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT. Pozostają natomiast w zakresie zarządu majątkiem prywatnym małżonków. Dokonując sprzedaży działek w warunkach opisanych we wniosku małżonka wnioskodawcy nie działa w charakterze podatnika, a sprzedaż działek nie podlega zaś opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Konsekwentnie, tak do stanu faktycznego sprawy jaki treści wniosku należy uznać, że grunty będące przedmiotem zapytania nie były i nie są wykorzystywane do działalności rolniczej. Zainteresowana w sprawie małżonka wnioskodawcy prowadziła i prowadzi gospodarstwo rolne na działkach położonych w innej lokalizacji. Ponadto udzielając odpowiedzi organowi interpretacyjnemu wskazała na zgodny z rzeczywistością stan faktyczny sprawy. Zainteresowana oświadczyła, że nigdy działek, które były przedmiotem zapytania nie wykorzystywała do prowadzonej działalności rolniczej, co organ powinien uwzględnić w procesie wydawania interpretacji. Z tego też powodu działki te należało zakwalifikować wbrew nieuprawnionemu twierdzeniu organu jako majątek prywatny, którego zbycie jest wyłączone spod opodatkowania podatkiem VAT. Trudno także podzielić słuszność zarzutu organu sformułowanego w skardze kasacyjnej tj. niewłaściwej oceny zastosowania wskazanych przepisów, zważywszy na stan sprawy, w którym w sposób jasny opisano cel zakupu nieruchomości, a okoliczność braku wykorzystania do produkcji rolnej organ pominął. Zarzut organu interpretacyjnego, co do naruszenia prawa materialnego przez Sąd pierwszej instancji tj. art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 7 ust. 1 oraz art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT okazał się niezasadny. Biorąc powyższe pod uwagę organ podatkowy błędnie zinterpretował przepisy prawa podatkowego a Sąd pierwszej instancji prawidłowo na podstawie art. 146 § 1, stosując odpowiednio art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a., uchylił interpretację w zaskarżonej części. Prowadząc ponownie postępowanie organ interpretacyjny powinien uwzględnić wyrażoną w niniejszym sprawie ocenę prawną. 4.6. W tym stanie rzeczy, wobec braku usprawiedliwionych podstaw, skarga kasacyjna podlegała oddaleniu na podstawie art. 184 p.p.s.a. 4.7. Orzeczenie w przedmiocie kosztów postępowania wydano na podstawie art. 204 pkt 2 w zw. art. 205 § 2 p.p.s.a. Elżbieta Olechniewicz Sylwester Marciniak Janusz Zubrzycki sędzia WSA (del.) sędzia NSA sędzia NSA
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 13 grudnia 2022
- Symbol z opisem
- 6110 Podatek od towarów i usług 6560
- Hasła tematyczne
- Interpretacje podatkowe
- Skarżony organ
- Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
- Sędziowie
- Elżbieta Olechniewicz Janusz Zubrzycki Sylwester Marciniak /przewodniczący sprawozdawca/
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 11 marca 2004 r o podatku od towarów i usług (t. j.)
art. 7 ust. 1, art. 15 ust. 1 i 2, · Dz.U. 2022 poz. 931
Inne orzeczenia w tej sprawie
Powiązane dokumenty
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny