I FSK 1615/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu 6 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 września 2025 r. sygn. akt I FSK 1615/22 w sprawie ze skargi kasacyjnej M.T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 lutego 2020 r., sygn. akt I SA/Gd 1510/19 w sprawie ze skargi M.T. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 26 czerwca 2019 r., nr 2201-IOV-1.4033.22.2019/20/06 w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską zawartą w sentencji postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 września 2025 r., sygn. akt I FSK 1615/22, w ten sposób, że w miejsce błędnie wskazanej daty wydania orzeczenia oraz rozpoznania sprawy jako "23 września 2025 r." wpisać datę prawidłową "24 września 2025 r.".

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 24 września 2025 r., sygn. akt I FSK 1615/22 umorzył postępowanie w sprawie ze skargi kasacyjnej M.T. (dalej: Skarżąca) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 5 lutego 2020 r., sygn. akt I SA/Gd 1510/19 w sprawie ze skargi Skarżącej na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 26 czerwca 2019 r. w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego W sentencji ww. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 września 2025 r., błędnie wskazano datę wydania orzeczenia i rozpoznania sprawy jako "23 września 2025 r." zamiast "24 września 2025 r.". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Orzeczenie podlegało sprostowaniu w zakresie wskazanym sentencją postanowienia. Sprostowanie orzeczenia służy przywróceniu rzeczywistej woli organu sądowego, ilekroć zachodzi niezgodność między wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie. Sprostowanie nie może wykraczać poza granice określone w art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Jak wynika z tego przepisu – przedmiotem sprostowania mogą być niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe lub też inne oczywiste omyłki. Analiza tego przepisu pozwala stwierdzić, że wszystkie wymienione wady musi charakteryzować oczywistość. W niniejszej sprawie w sentencji postanowienia doszło do oczywistej omyłki pisarskiej, poprzez błędne wskazanie daty wydania orzeczenia i rozpoznania sprawy. Nieścisłość ta ma charakter oczywistej omyłki pisarskiej. W sprawie nie ma żadnej wątpliwości, że prawidłowa data to 24 września 2025 r., wynika to począwszy od zarządzenia o wyznaczeniu rozprawy, poprzez protokół rozprawy. W związku z tym, wskazaną w niniejszym postanowieniu omyłkę należy zakwalifikować jako oczywistą omyłkę pisarską, która podlega sprostowaniu w trybie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.