I FSK 161/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Łoboda, po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 18 września 2019 r. sygn. akt I SA/Bd 453/19 w sprawie ze skargi Gminy O. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 7 czerwca 2019 r., nr 0115-KDIT1-2.4012.203.2019.1.KK w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia podjąć zawieszone postępowanie.

Postanowieniem z dnia 9 lutego 2023 r., sygn. akt I FSK 161/20, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej - "p.p.s.a."), zawiesił postępowanie w sprawie, do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej kwestii będących przedmiotem pytań prejudycjalnych przedstawionych przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniami z dnia 16 kwietnia 2021 r., sygn. akt I FSK 1645/20 oraz I FSK 1490/20. W dniu 30 marca 2023 r., w sprawie C-612/21, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, odpowiadając na pytania prejudycjalne sformułowane przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 16 kwietnia 2021 r., sygn. akt I FSK 1645/20, wydał wyrok, w którym dokonał wykładni prawa unijnego, stwierdzając, że: "Artykuł 2 ust. 1, art. 9 ust. 1 i art. 13 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że: dostawy towarów i świadczenia usług podlegających opodatkowaniu podatkiem od wartości dodanej nie stanowi dostarczenie i zainstalowanie przez gminę, za pośrednictwem przedsiębiorstwa, systemów odnawialnych źródeł energii na rzecz jej mieszkańców będących właścicielami nieruchomości, którzy wyrazili wolę wyposażenia tych nieruchomości w takie systemy, jeżeli taka działalność nie ma na celu osiągania stałego dochodu i skutkuje jedynie zapłatą przez tych mieszkańców kwot pokrywających najwyżej jedną czwartą poniesionych kosztów, a pozostała część jest finansowana ze środków publicznych". Tego samego dnia, w sprawie C-616/21, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, odpowiadając na pytanie prejudycjalne sformułowane przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 16 kwietnia 20121 r., sygn. akt I FSK 1490/20, wydał wyrok o następującej treści: "Artykuł 2 ust. 1, art. 9 ust. 1 i art. 13 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że: okoliczność zlecania przez gminę przedsiębiorstwu czynności usuwania azbestu i odbierania wyrobów i odpadów zawierających azbest na rzecz jej mieszkańców będących właścicielami nieruchomości, którzy wyrazili taką wolę, nie stanowi świadczenia usług podlegającego opodatkowaniu podatkiem od wartości dodanej, jeżeli taka działalność nie ma na celu osiągania stałego dochodu i nie prowadzi do żadnej płatności ze strony tych mieszkańców, zaś czynności te są finansowane ze środków publicznych". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 128 § 1 pkt 4 p.p.s.a., sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania - od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie; sąd może jednak i przedtem, stosownie do okoliczności, podjąć dalsze postępowanie. Z uwagi na okoliczność, że wyrokami z dnia 30 marca 2023 r., w sprawach C-612/21 i C-616/21, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej rozstrzygnął zadane pytania prejudycjalne, a tym samym ustała przyczyna zawieszenia postępowania, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.